Συγκλονίζει ο 19χρονος που σκότωσε τον αδελφό του για μια μπλούζα – «Έκανα σαν να είδα τον σατανά»

Ο 19χρονος που σκότωσε τον αδελφό του μετά από καβγά για μια μπλούζα, μιλάει μέσα από τις φυλακές του Αυλώνα και περιγράφει το πώς μια στιγμή οργής άλλαξε για πάντα τη ζωή του.

Η μοιραία μέρα

Ο Σωτήρης, 19 ετών σήμερα, μιλώντας στο MEGA και την Κατερίνα Νώντα, αναβιώνει λεπτό προς λεπτό το βράδυ που στέρησε τη ζωή του 16χρονου αδελφού του μπροστά στη μητέρα, τη γιαγιά και τη σύντροφό του. Το περιστατικό έγινε μια μέρα μετά τα Χριστούγεννα του 2023, όταν ξέσπασε έντονος καβγάς επειδή ο μικρότερος αδελφός είχε φορέσει μια μπλούζα χωρίς άδεια.

«Εκείνη τη στιγμή δεν ξέρω, σαν να είδα τον σατανά με τα μάτια μου. Έχασα τα πάντα, δεν κατάλαβα τι είχε γίνει» λέει ο 19χρονος, περιγράφοντας πώς μπήκε στην κρεβατοκάμαρα, άρπαξε ένα ψαλίδι και κυνήγησε τον αδελφό του μέσα στο σπίτι. Παρά την προσπάθεια του 16χρονου να αμυνθεί και να κρυφτεί, δεν κατάφερε να γλιτώσει.

Η μάχη να τον σώσει

Αμέσως μετά την επίθεση, ο Σωτήρης περιγράφει την απελπισμένη του προσπάθεια να σώσει τον αδελφό του: «Του ανοίγω το στόμα, του κάνω ΚΑΡΠΑ. Προσπαθώ να του ανοίξω το στόμα, να του γυρίσω τη γλώσσα και δεν έβλεπα ότι κάτι γίνεται. Αρχίζω και φωνάζω “φέρτε ασθενοφόρο, τι έκανα;”. Έλεγα στον αδελφό μου “είσαι καλά; Απάντησέ μου”».

Παρά την άμεση κλήση ασθενοφόρου, ο 16χρονος κατέρρευσε στην κουζίνα και υπέκυψε στα τραύματά του. Η μητέρα στην αρχή προσπάθησε να πάρει την ευθύνη επάνω της, όμως η αλήθεια αποκαλύφθηκε σύντομα και ο Σωτήρης ομολόγησε.

Μετάνοια και τύψεις

Σήμερα, σχεδόν δύο χρόνια μετά, ο Σωτήρης δηλώνει πως ζει με αβάσταχτες ενοχές: «Ήμασταν δεμένα από μικρά. Τσακωνόμασταν όπως τα αδέλφια, αλλά όπως κάθε αδέλφια είχαμε αγάπη μεταξύ μας». Και συνεχίζει: «Έχω τύψεις. Δεν μπορώ να κοιμηθώ. (…) Ο χρόνος όμως δεν γυρνάει πίσω».

Ο νεαρός καταδικάστηκε σε κάθειρξη 8 ετών. «Περίμενα ισόβια, αλλά ο πρόεδρος κατάλαβε ότι δεν το έκανα με τη θέλησή μου. Ήταν ατύχημα» λέει, θεωρώντας την ποινή του επιεική.

Η καθημερινότητα στη φυλακή

Ο Σωτήρης ζει πλέον με τις σκέψεις του πίσω από τα κάγκελα. Όπως εξομολογείται: «Η φυλακή η δικιά μου δεν είναι στα κάγκελα, είναι στο μυαλό». Κάθε μέρα αναμετριέται με τις ίδιες αναμνήσεις, το βάρος της απώλειας του αδελφού του και την πραγματικότητα μιας ζωής που άλλαξε οριστικά μέσα σε μια στιγμή.