Ξέσπασε η Γιάμαλη για τον Ρούτσι: «Το πένθος δεν χωρά σε καλούπια, αφήστε τους ανθρώπους ήσυχους!»

Η αντίδραση της Αναστασίας Γιάμαλη απέναντι στην κριτική που δέχεται ο Πάνος Ρούτσι έρχεται να υπογραμμίσει πως το πένθος δεν έχει συγκεκριμένους κανόνες και δεν πρέπει να κρίνεται από τρίτους.

Η Γιάμαλη υπερασπίζεται δημόσια τον Πάνο Ρούτσι

Το Σάββατο 29 Νοεμβρίου, μέσα από την εκπομπή της *Εξελίξεις Τώρα* στο MEGA, η Αναστασία Γιάμαλη δεν έκρυψε τη συγκίνησή της και την αγανάκτηση για τα αρνητικά σχόλια που δέχεται ο Πάνος Ρούτσι, ο πατέρας του Ντένις που σκοτώθηκε στο δυστύχημα των Τεμπών, επειδή εθεάθη σε βραδινή έξοδο.

Με έντονη φωνή και συναισθηματική φόρτιση, είπε:

«Πάμε σε ένα θέμα που εμένα προσωπικά με άφησε άφωνη. Τηλεοπτική εκπομπή βρήκε τον Πάνο Ρούτσι σε ένα κέντρο και του ζήτησε δηλώσεις. Επειδή λοιπόν ο Πάνος Ρούτσι, ο χαροκαμένος πατέρας, πήγε στην Άντζελα Δημητρίου, βγήκαν στο διαδίκτυο παγανιά και ακόμα για μια φορά χυδαιολόγησαν απέναντι σε αυτό τον άνθρωπο. Γιατί το πένθος είναι να πας να θαφτείς κάπου, όπως τους είχαν δώσει την συμβουλή να πάνε να κρυφτούν σπίτι τους και να πιστέψουν στον Θεό.

Αν πιστεύουμε ότι το πένθος είναι οι χαροκαμμένοι γονείς που χτυπιούνται και μοιρολογούνται, δεν είναι αυτό. Το πένθος είναι πολυπαραγοντικό. Έχει να κάνει με τους συγκεκριμένους γονείς που πρέπει να κάτσουν στσ αυγά τους. Εγώ δεν έχω πάρα πολλά να πω, ό,τι έχω να πω για την υπόθεση των Τεμπών την έχω πει και θα συνεχίσω να την λέω όταν έρχονται καινούργιες εξελίξεις στο προσκήνιο. Νομίζω ότι κάποιους τους πονάει πάρα πολύ ο αγώνας αυτών των ανθρώπων, πόσο μάλλον ενός φτωχού αποθηκάριου μετανάσταση που δεν το βούλωσε, αγωνίστηκε, και εν μέρει δικαιώθηκε.

Το πένθος δεν χωράει σε καλούπια, ειδικά το πένθος των γονέων. Δεν ξέρω πώς το έχουμε στο κεφάλι μας αλλά η ζωή δεν είναι ταινία, είναι πολλά. Μπόρει κάποιος να έχει ανάγκη εκφόρτισης, και “μη χειρότερα” θα το ξαναπώ, αφήστε τους ανθρώπους ήσυχους, αφήστε τους, έχουν περάσει ήδη πάρα πολλά».

Η κριτική στον Πάνο Ρούτσι και η δημόσια συζήτηση

Η αντίδραση της Γιάμαλη έρχεται μετά τον σάλο που προκλήθηκε από την εμφάνιση του Πάνου Ρούτσι σε νυχτερινό κέντρο, όπου τραγουδούσε η Άντζελα Δημητρίου. Πολλοί στα social media και στην τηλεόραση έσπευσαν να τον επικρίνουν, θεωρώντας πως είναι αδιανόητο ένας πατέρας που έχει χάσει το παιδί του σε τόσο τραγικές συνθήκες να πηγαίνει στα μπουζούκια.

Η τοποθέτηση του Γιώργου Λιάγκα

Ο Γιώργος Λιάγκας, στον αέρα της εκπομπής του, εξέφρασε τη δική του άποψη με εμφανή προβληματισμό:

«Είναι ωραία εικόνα αυτή; Πείτε μου! Το να βλέπουμε τα Τέμπη με το lifestyle», ανέφερε χαρακτηριστικά και συνέχισε:

«Πάμε τώρα σε ένα θέμα το οποίο με θλίβει. Χθες το απόγευμα μου ήρθε ένα βίντεο με την Άντζελα Δημητρίου και νόμιζα ότι ήταν ΑΙ. Ο κόσμος χειροκροτούσε στα μπουζούκια. Προφανώς ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό, τι θέλει. Νομίζω όμως όταν έχεις σύμβολο ενός αγώνα, όταν αναλαμβάνεις να γίνεις σημαιοφόρος μια τέτοιας σταυροφορίας και ενώνεις το σύνολο του ελληνικού λαού – όλοι είμαστε στο πλευρό ενός πατέρα που θέλει να μάθει την αλήθεια για τη δολοφονία του παιδιού του – θέλει λίγο μια προσοχή το πώς διαχειριζόμαστε την δημόσια εικόνα μας».

Το δικαίωμα στη διασκέδαση και το βάρος της δημόσιας εικόνας

Ο παρουσιαστής ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται για απαγόρευση ή ηθική καταδίκη, αλλά για την ευθύνη που έχει κάποιος όταν βρίσκεται σε θέση συμβολική:

«Προφανώς και δεν απαγορεύεται να πας να πιείς ένα ποτό, να διασκεδάσεις, να πας και στα μπουζούκια, να κάνεις έρωτα. Όταν κάνεις απεργία πείνας και είσαι ένα βήμα πριν τον θάνατο… Θέλει μια προσοχή γαμώτο η ζωή μας μετά… Δεν λέω ότι απαγορεύεται, ότι ήταν παράτυπο, ανήθικο ή οτιδήποτε άλλο. Θέλει μια προσοχή και το μήνυμα που περνάει είναι ότι βάζουμε μια ταφόπλακα στην ιστορία των Τεμπών. Γι΄αυτό θέλει προσοχή».

Το θέμα έχει διχάσει την κοινή γνώμη, με πολλούς να υπερασπίζονται το δικαίωμα ενός ανθρώπου στη διαχείριση του πόνου του με τον τρόπο που ο ίδιος επιλέγει, και άλλους να μιλούν για ευθύνες που φέρνει η δημόσια προβολή. Σε κάθε περίπτωση, το πένθος είναι προσωπική υπόθεση, και η όποια κριτική οφείλει να έχει ως βάση την ενσυναίσθηση και την ανθρωπιά.