Τσίπρας για Αλέξανδρο Νικολαΐδη: «Όλη η Ελλάδα πενθεί γιατί αισθάνεται ότι έχασε ένα δικό της παιδί»

Ο Αλέξης Τσίπρας αποχαιρέτησε τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη με έναν εγκάρδιο λόγο.

Το τελευταίο αντίο είπαν το μεσημέρι του Σαββάτου (15/10) φίλοι και συγγενείς στον Αλέξανδρο Νικολαΐδη, ο οποίος πάλεψε για δύο χρόνια με μία σπάνια μορφή καρκίνου.

«Σήμερα όλη η Ελλάδα δακρύζει και πενθεί γιατί αισθάνεται ότι έχασε ένα δικό της παιδί», είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Αλέξης Τσίπρας, στον επικήδειο που εκφώνησε για τον Ολυμπιονίκη και αναπληρωτή εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος Αλέξανδρο Νικολαΐδη, στον καθεδρικό ναό Τιμίου Προδρόμου στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης.

«Ο Αλέξανδρος μεγαλούργησε σε ένα άθλημα ατομικό, στη ζωή του, όμως, ξεχώρισε γιατί δεν ήθελε να πορεύεται μόνος, γιατί ήθελε να βάζει μπροστά το εμείς και όχι το εγώ, το συλλογικό και όχι το ατομικό και πάλευε στους στίβους της ζωής με το ίδιο πείσμα και την ίδια μαχητικότητα που τον διέκρινε και στους αθλητικούς στίβους», τόνισε και συνέχισε: «Είναι πολύ δύσκολο να αποχαιρετάς έναν αγαπημένο σου άνθρωπο.Πόσο μάλλον όταν φεύγει τόσο νωρίς και τόσο άδικα. Ακόμη πιο δύσκολο να αποχαιρετάς έναν άνθρωπο σπάνιο, ξεχωριστό. Έναν γίγαντα με καρδιά μικρού παιδιού. Που έκανε όχι μόνο όσους είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε αλλά και όλη την Ελλάδα να γεμίσει με έντονα συναισθήματα. Όπως τότε που έπεσε λαβωμένος στο Σίδνει και η κραυγή του έσκισε τη σιωπή. Αλλά και αργότερα όταν σηκώθηκε, πάλεψε και νίκησε υψώνοντας τη γαλανόλευκή στα βάθρα της.

Ήταν ένας μαχητής παντού. Στο άθλημα του, στην καριέρα του, στην κοινωνική του δράση. Και παρέμεινε μαχητής ακόμα και όταν η ζωή τού φύλαξε το πιο φρικτό μαντάτο. Μια ακόμα μάχη, απέναντι στον πιο σκληρό και ανίκητο αντίπαλο. Κι όμως δεν δείλιασε και δεν παραπονέθηκε. Μόνο φρόντισε να κερδίσει και το τελευταίο δευτερόλεπτο δίπλα στους αγαπημένους του ανθρώπους. Για να τους το χαρίσει. Ο κόσμος που τον θαύμασε να δοξάζει την Ελλάδα με τις αθλητικές του επιτυχίες, πίστευε ότι το πιο δυνατό όπλο του Αλέξανδρου ήταν τα πόδια του. Η αλήθεια όμως είναι ότι το πιο δυνατό του όπλο ήταν η καρδιά του. Και η πίστη στα ιδανικά και τις αξίες του. Ο σεβασμός και η αλληλεγγύη στον συνάνθρωπο, στον συναθλητή, στον συμπολίτη. Η πίστη του στη δικαιοσύνη και την ισότητα. Και σε έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. “Για να μη μεγαλώσουν τα παιδιά μας σε έναν άδικο και φασιστικό κόσμο”, όπως έλεγε. “Γιατί δεν μπορούμε να μένουμε απαθείς όταν κάποιοι πατριδοκάπηλοι σπέρνουν μίσος στα γυμναστήρια και στα σχολεία”, έλεγε».

Ο κ. Τσίπρας είπε ότι η αγάπη του Αλέξανδρου για την πατρίδα ήταν αγνή, έμπρακτη και βαθιά, ήταν αυτή που τον έκανε ανυποχώρητο απέναντι σε όσους καπηλεύονταν το όνομα της για να γεννήσουν διχασμό. Και αυτή η αγάπη αλλά και η έγνοια του για τον άνθρωπο, δεν τον άφηναν να θρέφει τις δάφνες του αμέτοχος για όσα συμβαίνουν γύρω του».

Κάπως έτσι, τόνισε, είχε την τύχη να γνωρίσει τον Αλέξανδρο από κοντά. «Μέσα από τις αναρτήσεις του στο διαδίκτυο. Μέσα από την κοινωνική του δράση. Να παλεύει για τις ιδέες του, όπως πάλευε για τις Ολυμπιακές του νίκες. Και είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε, πάνω από όλα έναν ξεχωριστό και καλόψυχο άνθρωπο. Που μας έμαθε με το παράδειγμά του πώς να δίνουμε τη μάχη των αξιών μας. Πώς να αγαπάμε και να σεβόμαστε τη ζωή, την κάθε της στιγμή».

Γι’ όλα αυτά, σημείωσε, «ήρθε η ώρα τώρα εμείς να σου πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ». «Σε ευχαριστούμε που μας έκανες καλύτερους ανθρώπους. Σε ευχαριστούμε που κόσμησες την παράταξη μας με την παρουσία και τη δράση σου. Σε ευχαριστούμε που έδειξες ότι σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο τοξικός, οι αρχές και η ηθική ξεχωρίζουν ακόμα. Σε ευχαριστούμε, τέλος, για το στερνό, το συγκλονιστικό σου αντίο. Για τα λόγια σου, που θα δώσουν δύναμη σε χιλιάδες ανθρώπους που δίνουν τη μάχη με τον καρκίνο, όπως εσύ. Αλλά και για τον καθέναν ξεχωριστά. Γιατί, όπως μας έγραψες, στη ζωή δεν έχει σημασία πότε και πώς θα φύγουμε, αλλά τι στίγμα θα αφήσουμε πίσω. Εσύ, λοιπόν, άφησες στίγμα ανεξίτηλο στις ψυχές μας, αλλά και μια σπουδαία κληρονομιά. Για τις γενιές που θα έρθουν σε έναν κόσμο όπου αξίζει να αγωνίζονται κάθε μέρα και ως το τέλος, για να τον κάνουν καλύτερο. Για τους δικούς σου ανθρώπους, τη Δώρα, τους γονείς σου, τα αδέρφια, τους φίλους σου. Μα πάνω απ΄όλα τα αγαπημένα του παιδιά, την Ελεάννα και τον Γιώργο. Που για πάντα θα πορεύονται με το χαμόγελο και την αγάπη σου στις ψυχές τους. Καλό σου ταξίδι αγαπημένε και καλόψυχε σύντροφε! Θα σ’ αγαπάμε, θα σε θυμόμαστε και θα σε τιμούμε πάντα».