Τη Μεγάλη Εβδομάδα, πολλοί πιστοί αναζητούν την παρηγοριά και τη θαυματουργή ενίσχυση της Παναγίας. Κάθε βράδυ, δύο προσευχές προς τη Θεοτόκο μπορούν να γίνουν η εσωτερική φλόγα που θα φωτίσει τις πιο σκοτεινές σκέψεις και θα απαλύνει τον πόνο της καρδιάς.
Το φως της Μεγάλης Εβδομάδας
(Ιερομονάχου Σάββα Αγιορείτου) Οι λαμπάδες που κρατάμε αναμμένες δεν είναι απλώς σύμβολα. Είναι η ένδειξη της θείας παρουσίας Εκείνου που έρχεται για να διαλύσει το σκοτάδι του κακού και να γεμίσει τον κόσμο με το αιώνιο φως Του.
Οι φλόγες από τα κεριά υπενθυμίζουν πόσο καθαρές και φωτεινές πρέπει να είναι οι ψυχές μας μπροστά στον Χριστό. Το φως ήρθε και έλαμψε σε έναν κόσμο που ήταν βυθισμένος στο σκοτάδι. Η Ανατολή εξ ύψους μας επισκέφθηκε και φώτισε εκείνους που ζούσαν στη σκιά του θανάτου.
Ένα κάλεσμα για εσωτερική λάμψη
Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας, αδελφοί μου, και ας γεμίσουμε με αυτό το φως. Ας το δεχτούμε όλοι μας, ώστε κανείς να μη μείνει στο σκοτάδι.
(Αγ. Σωφρονίου Ιεροσολύμων (+11 Μαρτ.), Λόγος στην Υπαπαντή)
Μια κραυγή ελπίδας ενάντια στη θλίψη
Αντίο θλίψη, μπορείς να πηγαίνεις! Αρκετά κράτησε η επίσκεψή σου. Έχω σκοπό να ζήσω με τη χαρά από δω και πέρα. Και αυτή η χαρά βρίσκεται στα υπέροχα μάτια αυτής της Μάνας…
Αρκετά μας σκέπασε το πάπλωμα της μιζέριας και της λύπης. Φτάνει, κυρία Θλίψη!
Σήκω και φύγε και πήγαινε στις πέτρες και στα βράχια. Εκεί χτύπα τις γροθιές σου και μάτωσέ τες. Εγώ πιστεύω και λατρεύω αυτό το όμορφο πρόσωπο της Παναγιάς μας. Κανείς δεν πόνεσε περισσότερο από εκείνη και καμιά καρδιά δεν μάτωσε όσο η δική της.
Η στοργή της Παναγίας που δεν εγκαταλείπει
Και όμως, πάντα πρόθυμη τρέχει να μας παρηγορήσει. Να μας πιάσει από το χέρι και να μας ψιθυρίσει:
«Μην κλαίτε παιδιά μου. Εγώ πόνεσα περισσότερο από εσάς, μάτωσα, σκίστηκε η καρδιά μου στα δύο. Και όμως άντεξα. Πύρινες φλόγες έμοιαζαν τα δάκρυά μου και έκαιγαν τα σωθικά μου καθώς ανέβαιναν για να κυλήσουν από τα μάτια μου. Και όμως άντεξα. Και εμείς θα αντέξουμε».
Γλυκιά μας Παναγιά, γιατί σε λατρεύουμε και σ’ αγαπάμε.
Δύο προσευχές που φωτίζουν την ψυχή
Η χάρη της Παναγίας:
1ο τροπάριο:
«Μακαρίζομεν σέ πάσαι αι γενεαί, Θεοτόκε Παρθένε· εν Σοί γάρ ο αχώρητος Χριστός ο Θεός Ημών χωρηθήναι ηυδόκησε. Μακάριοι εσμέν καί ημείς προστασίαν Σέ έχοντες· ημέρας γάρ καί νυκτός πρεσβεύεις υπέρ ημών καί τά σκήπτρα τής βασιλείας ταίς Σαίς ικεσίαις κρατύνονται διό ανυμνούντες βοώμεν Σοί· Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σού».
2ο τροπάριο:
«Σέ τό απόρθητον τείχος, τό τής σωτηρίας οχύρωμα, Θεοτόκε Παρθένε, ικετεύομεν. Τάς τών εναντίων βουλάς διασκέδασον, τού λαού Σου τήν λύπην εις χαράν μετάβαλε· υπέρ ειρήνης τού κόσμου πρέσβευε· ότι Σύ εί, Θεοτόκε, η ελπίς Ημών».
Βοήθειά μας!
(Από το βιβλίο: Τα πάθη και η κατάθλιψη – Τί είναι και πώς θεραπεύονται)
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
