Γιατί οι γιαγιάδες νιώθουν μεγαλύτερη χαρά όταν έρχονται σε επαφή με τα εγγόνια τους, παρά με τα παιδιά τους

Οι γιαγιάδες φαίνεται πως βιώνουν πιο έντονα συναισθήματα όταν βρίσκονται με τα εγγόνια τους, παρά με τα ίδια τους τα παιδιά, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι γιαγιάδες συνδέονται πιο έντονα με τα εγγόνια τους

Μια νέα αμερικανική μελέτη αποκαλύπτει πως οι γιαγιάδες παρουσιάζουν ισχυρότερη συναισθηματική σύνδεση με τα εγγόνια τους, ακόμα και σε σύγκριση με τα παιδιά τους. Τα δεδομένα προέρχονται από έρευνα μικρής κλίμακας που χρησιμοποίησε μεθόδους της νευροεπιστήμης για να μετρήσει τις εγκεφαλικές αντιδράσεις των γιαγιάδων.

Η μελέτη έδειξε ότι ο εγκέφαλος των γιαγιάδων ενεργοποιείται εντονότερα όταν βλέπουν εικόνες των εγγονιών τους, παρουσιάζοντας αυξημένη συναισθηματική ανταπόκριση και μεγαλύτερη ενσυναίσθηση.

Ποιοι πραγματοποίησαν τη μελέτη και πώς

Η έρευνα διενεργήθηκε από επιστήμονες υπό την καθοδήγηση του καθηγητή ανθρωπολογίας Τζέιμς Ρίλινγκ στο Πανεπιστήμιο Έμορι στην Ατλάντα. Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό *Proceedings of Royal Society B* και παρουσιάστηκε και από τη βρετανική εφημερίδα *The Guardian*.

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) για να μελετήσουν τις εγκεφαλικές αντιδράσεις 50 γιαγιάδων που είχαν τουλάχιστον ένα εγγόνι ηλικίας 3 έως 12 ετών. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, οι συμμετέχουσες παρακολουθούσαν φωτογραφίες των παιδιών τους, των εγγονιών τους αλλά και άγνωστων προσώπων, ώστε να καταγραφεί η εγκεφαλική τους δραστηριότητα.

Ενεργοποιούνται περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ενσυναίσθηση

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως, όταν οι γιαγιάδες έβλεπαν φωτογραφίες των εγγονιών τους, ενεργοποιούνταν έντονα περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη συναισθηματική ενσυναίσθηση. Όπως εξηγεί ο δρ Ρίλινγκ, αυτό αποδεικνύει πως οι γιαγιάδες είναι «νευροβιολογικά προσανατολισμένες» να συμμερίζονται άμεσα τα συναισθήματα των εγγονιών τους: να νιώθουν χαρά όταν τα βλέπουν να χαμογελούν ή να συμμερίζονται τον πόνο και την ανησυχία τους όταν κλαίνε.

Αυτό ίσως εξηγεί και την εμπειρία που περιγράφουν συχνά πολλοί ενήλικες: πως οι γονείς τους δείχνουν περισσότερη στοργή και χαρά όταν βρίσκονται με τα εγγόνια, σε σύγκριση με τη δική τους παιδική ηλικία.

Πιο έντονη εγκεφαλική δραστηριότητα σε σχέση με τους πατέρες

Ο ίδιος επιστήμονας είχε πραγματοποιήσει παλαιότερα παρόμοια μελέτη σε πατέρες που παρατηρούσαν φωτογραφίες των παιδιών τους. Η σύγκριση έδειξε πως, κατά μέσο όρο, οι γιαγιάδες εμφάνιζαν εντονότερη εγκεφαλική ενεργοποίηση σε περιοχές που σχετίζονται με το συναίσθημα, την ανταμοιβή και τα κίνητρα. Βεβαίως, υπήρχαν και πατέρες που παρουσίαζαν αντίστοιχα ισχυρές αντιδράσεις.

Διαφορετική η αντίδραση όταν βλέπουν τα ενήλικα παιδιά τους

Όταν οι γιαγιάδες έβλεπαν φωτογραφίες των παιδιών τους – τα οποία πλέον ήταν ενήλικες – ενεργοποιούνταν διαφορετικά σημεία του εγκεφάλου, τα οποία σχετίζονται κυρίως με τη λεγόμενη νοητική ενσυναίσθηση.

Αυτό σημαίνει πως είχαν μεγαλύτερη ικανότητα να κατανοούν γνωστικά τι νιώθουν τα παιδιά τους και γιατί, αλλά χωρίς να μοιράζονται άμεσα αυτά τα συναισθήματα με τον ίδιο έντονο τρόπο όπως με τα εγγόνια τους.

Ο δρ Ρίλινγκ εξήγησε ότι η συναισθηματική ενσυναίσθηση αφορά το να αισθάνεται κανείς πραγματικά αυτό που βιώνει ο άλλος. Αντίθετα, η νοητική ενσυναίσθηση σχετίζεται με την κατανόηση των συναισθημάτων χωρίς απαραίτητα να τα μοιράζεται κανείς σε επίπεδο βίωσης.