Μην κλαις. Έχω την Αγία Άννα μαζί μου

Σε ένα μικρό χωριό της Χαλκιδικής, ο πατήρ Ησύχιος περνούσε κρατώντας το ιερό λείψανο της Αγίας Άννας. Μια σκηνή τον έκανε να σταματήσει στην αυλή ενός σπιτιού, όπου μια γυναίκα έκλαιγε με απόγνωση, τραβώντας τα μαλλιά της. Το αλογάκι της βρισκόταν πεσμένο στο έδαφος, αφρίζοντας, και η γυναίκα δεν έβρισκε παρηγοριά.

Το θαύμα που άλλαξε τα πάντα

Ο παπάς τη ρώτησε με ήρεμη φωνή:
–Τι έχει, χριστιανή μου, το αλογάκι σου;
Η γυναίκα, γεμάτη πόνο, απάντησε:
–Αχ, Πάτερ μου, θα ψοφήσει! Ο κτηνίατρος το είπε ξεκάθαρα, και εγώ δεν έχω άλλο, η καημένη!

Ο πατήρ Ησύχιος την κοίταξε με καλοσύνη και αποφασιστικότητα:
–Μην κλαις, θα γίνει καλά! Έχω μαζί μου την Αγία Άννα. Θα διαβάσουμε μία Παράκληση και θα κάνουμε Αγιασμό.

Έτσι κι έγινε. Μετά τις προσευχές, ο παπάς ζήτησε από τη γυναίκα να ποτίσει το άλογο με τον Αγιασμό. Και –ω του θαύματος!– το ζώο σηκώθηκε αμέσως, περπατώντας σαν να μην είχε ποτέ αρρωστήσει.

Οι επικριτές που μετάνιωσαν

Στον επάνω όροφο του σπιτιού, δύο κτηνίατροι παρακολουθούσαν τη σκηνή με δυσπιστία. Άρχισαν να σχολιάζουν τον παπά, λέγοντας μεταξύ τους:
–Νάτος, ο καλόγερος! Ήρθε να πάρει το πενηντάρικο της δυστυχισμένης γυναίκας. Πάμε να τον πειράξουμε!

Κατεβαίνοντας, απευθύνθηκαν στον πατέρα Ησύχιο με ειρωνικό τόνο:
–Τι κάνεις, παπά; Έκανες καλά το άλογο;

Ο παπάς τους απάντησε με αυστηρό ύφος:
–Θεομπαίχτες! Δεν ντρέπεστε να με κατηγορείτε ότι ήρθα για τα χρήματα της γυναίκας; Περιμένετε και θα δείτε το θαύμα!

Μετά την πλήρη ανάρρωση του ζώου, οι κτηνίατροι έμειναν άφωνοι. Το θαύμα τούς συγκλόνισε, και μετανιωμένοι ζήτησαν συγχώρεση πριν αποχωρήσουν.

Μια ιστορία πίστης και ταπεινότητας

Το περιστατικό αυτό δείχνει τη δύναμη της πίστης και της προσευχής, ενώ μας υπενθυμίζει πως δεν πρέπει να κρίνουμε αβασάνιστα τους άλλους. Η γυναίκα, που βρισκόταν σε απόγνωση, βρήκε παρηγοριά και σωτηρία για το αγαπημένο της ζώο, ενώ ακόμα και οι πιο δύσπιστοι έγιναν μάρτυρες ενός θαύματος που άλλαξε τη στάση τους.

(Αναφορά: «Ο Όσιος Γρηγόριος», περίοδος β΄, έτος 1982, αριθμ. τευχ. 7, σελ. 80, 88–92)

Αγία Άννα: Ποια είναι η γιαγιά του Χριστού και γιατί γιορτάζει 3 φορές τον χρόνο

Αν και δεν αναφέρεται σε κανένα βιβλίο της Καινής Διαθήκης, η Αγία Αννα κατέχει περίοπτη θέση στην ευσέβεια της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η μητέρα της Θεοτόκου. Αν και δεν αναφέρεται σε κανένα βιβλίο της Καινής Διαθήκης, η Αγία Αννα κατέχει περίοπτη θέση στην ευσέβεια της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι όποιες πληροφορίες για την Άννα αντλούνται από τα Απόκρυφα Ευαγγέλια, ιδίως το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου και το Περί Νηπιότητας του Σωτήρος. Το όνομά της είναι ο εξελληνισμένος τύπος της εβραϊκής λέξης «Hannah», που σημαίνει εύνοια, χάρη.

Σύμφωνα με το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου, η Άννα ήταν σύζυγος του Ιωακείμ. Το ζευγάρι δεν είχε παιδιά και παρακαλούσε τον Θεό να του χαρίσει ένα. Το αίτημά τους δεν έμεινε αναπάντητο από τον Θεό, ο οποίος απέστειλε άγγελο να τους γνωστοποιήσει ότι όχι μόνο θα αποκτούσαν τέκνο, αλλά ότι αυτό θα γινόταν διάσημο σε όλο τον κόσμο («λαληθήσεται το σπέρμα σου εν όλη τη οικουμένη»).

Πράγματι, η γηραιά Άννα απέκτησε ένα κοριτσάκι «εξ επαγγελίας, αλλά και κατά τους νόμους της φύσεως», σύμφωνα με την Ορθόδοξη θεολογία. Το ονόμασε Μαριάμ και ήταν προορισμένη να γίνει η μητέρα του Χριστού. Η Καθολική Εκκλησία προχώρησε περισσότερο και δέχθηκε την Άσπιλο Σύλληψη της Θεοτόκου (Immaculata Conceptio).

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τρεις φορές την Αγία Άννα κατά τη διάρκεια του εορταστικού κύκλου: Στις 9 Δεκεμβρίου, τη Σύλληψή της, στις 25 Ιουλίου την Κοίμησή της και στις 9 Σεπτεμβρίου, μαζί με τον σύζυγό της Ιωακείμ. Η Καθολική Εκκλησία τιμά την Αγία Άννα στις 26 Ιουλίου.

Κατά τον 5ο αιώνα η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου Ευδοξία ανήγειρε ναό προς τιμήν της στα Ιεροσόλυμα, όπου, κατά την παράδοση, γεννήθηκε η Άννα. Το 550 ο Ιουστινιανός ίδρυσε ναό στην Κωνσταντινούπολη προς τιμήν της Αγίας Άννας.

Η Αγία Άννα (Hannah στα Αραβικά) τιμάται και από τη Μουσουλμανική Θρησκεία. Στο Κοράνι, η Άννα αναφέρεται ως σεβάσμια και πνευματική γυναίκα, μητέρα της Παναγίας.

Λείψανα της Αγίας Άννας υπάρχουν στην αγιορείτικη σκήτη της Αγίας Άννας (Μονή Μεγίστης Λαύρας), στον Ιερό Ναό της Αγίας Άννας Κατερίνης, καθώς και σε πολλά ιερά προσκυνήματα του κόσμου.

Απολυτίκιο Αγία Αννας (9 Δεκεμβρίου)

Σήμερον της ατεκνίας δεσμά διαλύονται· του Ιωακείμ γαρ και της Άννης, εισακούων Θεός, παρ’ ελπίδα τεκείν αυτούς, σαφώς υπισχνείται θεόπαιδα, εξ ης αυτός ετέχθη ο απερίγραπτος, βροτός γεγονώς, δι’ Αγγέλου κελεύσας βοήσαι αυτή· Χαίρε κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου.

Απολυτίκιο της Αγία Αννας (25 Ιουλίου)

Ζωήν την κυήσασαν εκυοφόρησας, αγνήν θεομήτορα, θεόφρον, Ἄννα· δι’ ο προς λήξιν ουράνιον, ένθα ευφραινομένων, κατοικία εν δόξη, χαίρουσα νυν μετέστης, τοις τιμώσι σε πόθω, πταισμάτων αιτουμένη ιλασμόν, παμμακάριστε.

Απολυτίκιο των Θεοπατόρων Αγίων Ιωακείμ και Άννας (9 Σεπτεμβρίου)

Των δικαίων Θεοπατόρων σου Κύριε, την μνήμην εορτάζοντες, δι᾽ αυτών σε δυσωπούμεν· Σώσον τας ψυχάς ημών.
Η Δυάς η αγία και Θεοτίμητος, Ιωακεὶμ και η Άννα ως του Θεού αγχιστείς, ανυμνείσθωσαν φαιδρώς ασμάτων κάλλεσιν ούτοι γαρ έτεκον ημίν, την τεκούσαν υπέρ νουν, τον άσαρκον βροτωθέντα, εις σωτηρίαν του κόσμου, μεθ’ ης πρεσβεύουσι σωθήναι ημᾶς.

Πηγή: SanSimera, vimaorthodoxias.gr