Λίμπερτυ – Λέτη Πολύζου: Αγνωστα μυστικά πίσω από τους θανάτους μάνας και κόρης στην Κηφισιά

Λίμπερτυ – Λέτη Πολύζου: Η τραγική ιστορία πίσω από τον θάνατο μάνας και κόρης στην Κηφισιά

Μια απρόβλεπτη αλληλουχία γεγονότων φαίνεται να εξηγεί το δράμα που συγκλόνισε την κοινή γνώμη. Οι θάνατοι της Λίμπερτυ – Λέτης Πολύζου και της κόρης της, Τομασίνας, αποδίδονται σε παθολογικά αίτια, ρίχνοντας φως σε μια σκληρή πραγματικότητα.

Η οικογενειακή τραγωδία

Μια εβδομάδα μετά την απώλεια μάνας και κόρης στην Κηφισιά, έρχονται στο φως περισσότερες λεπτομέρειες για το μοιραίο συμβάν. Η εικαστικός Λίμπερτυ – Λέτη Πολύζου και η 41χρονη κόρη της ζούσαν μαζί, μοιράζοντας τη ζωή και τις αγωνίες τους. Το παιδί της ήταν το κέντρο του κόσμου της, όπως η ίδια είχε εκμυστηρευτεί σε κοντινούς της ανθρώπους.

Η μαρτυρία ότι η μητέρα είχε πει πως δεν θα άντεχε να χάσει την κόρη της, αρχικά γέννησε υποψίες για αυτοχειρία. Ωστόσο, οι έρευνες απέδειξαν ότι ο θάνατός τους οφείλεται σε παθολογικά αίτια. Η 41χρονη Τομασίνα πέθανε κατά τη διάρκεια του ύπνου της, ενώ λίγο αργότερα η μητέρα της υπέστη καρδιακό επεισόδιο, μη μπορώντας να αντέξει τον συντριπτικό πόνο της απώλειας.

Η κληρονομική ασθένεια που καθόρισε τη ζωή τους

Η Λίμπερτυ – Λέτη Πολύζου είχε διαγνωστεί από μικρή ηλικία με νεφρική νόσο. Η ίδια κατάφερε να επιβιώσει μετά από σοβαρή χειρουργική επέμβαση, όμως η ίδια ασθένεια χτύπησε και την κόρη της. Η κατάσταση της Τομασίνας ήταν πιο δύσκολη, καθώς η αιμοκάθαρση και η αναμενόμενη μεταμόσχευση δημιουργούσαν έντονη σωματική και ψυχολογική κόπωση.

Τους τελευταίους μήνες, η υγεία της Τομασίνας είχε επιδεινωθεί. Παρότι οι γιατροί συνέστησαν μεταμόσχευση, μητέρα και κόρη δεν προχώρησαν στη διαδικασία. Η εξασθενημένη της κατάσταση έγινε πιο κρίσιμη όταν, λίγο πριν την Πρωτοχρονιά, αρρώστησε με γριπώδη συμπτώματα. Ένα διάλειμμα από τις αιμοκαθάρσεις, που θεωρήθηκε προσωρινό, αποδείχθηκε μοιραίο.

Το τραγικό τέλος

Τις πρώτες ώρες της Πρωτοχρονιάς, η Τομασίνα έφυγε από τη ζωή στο κρεβάτι της. Η μητέρα της, αντιλαμβανόμενη την απώλεια, δεν άντεξε τον ψυχικό πόνο. Οι τελευταίες στιγμές της Λίμπερτυ – Λέτης Πολύζου ήταν η σιωπηρή απόδειξη της άρρηκτης σχέσης τους, που ακόμα και ο θάνατος δεν κατάφερε να διασπάσει.

Δηλώσεις Καλλιακμάνη που ρίχνουν φως

Ο Γιώργος Καλλιακμάνης δήλωσε χαρακτηριστικά: «Δεν πρόκειται για αυτοχειρία. Είναι μια τραγική αλληλουχία παθολογικών αιτίων. Πρώτα πέθανε η κόρη, που είχε σοβαρά προβλήματα υγείας. Η μητέρα, που και αυτή αντιμετώπιζε τα ίδια προβλήματα, δεν άντεξε την πίεση και υπέστη έμφραγμα».

Το δράμα μάνας και κόρης συγκίνησε όλη τη χώρα, αποτελώντας μια υπενθύμιση για τη δύναμη της αγάπης, αλλά και τις προκλήσεις που μπορεί να φέρει η ζωή.

Η Λίμπερτυ Λέτη Πολύζου ήταν μια μοναδική προσωπικότητα που συνδύαζε το πνεύμα, τη δημιουργικότητα και την αγάπη για την τέχνη. Γεννημένη και μεγαλωμένη στο Λονδίνο, αποφοίτησε από το Hitchin High School for Girls και ακολούθησε μια ζωή γεμάτη πνευματικές και καλλιτεχνικές αναζητήσεις.

Η τέχνη ως κομμάτι της ζωής της

Η επαφή της με την τέχνη ξεκίνησε από την οικογένειά της, η οποία αγαπούσε βαθιά την καλλιτεχνική δημιουργία. Μεγαλώνοντας μέσα σε έναν κοινωνικό κύκλο που περιλάμβανε σημαντικούς Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, η τέχνη δεν ήταν απλώς μια ασχολία για εκείνη, αλλά ο ίδιος ο τρόπος ζωής της.

Ως ιστορικός τέχνης και συλλέκτρια, είχε την ικανότητα να αναλύει και να περιγράφει με ακρίβεια τον εσωτερικό κόσμο των καλλιτεχνών, ενώ παράλληλα αναδείκνυε την ιστορική σημασία του έργου τους. Η γραφή της χαρακτηριζόταν από βάθος και ευαισθησία, αποτυπώνοντας την ουσία της τέχνης.

Διακρίσεις στον κινηματογράφο

Η Λίμπερτυ Λέτη Πολύζου δεν περιορίστηκε μόνο στον χώρο της γραφής. Ήταν η δημιουργική δύναμη πίσω από τα σενάρια και την επιστημονική επιμέλεια δύο σημαντικών ταινιών, «Παναγιώτης Τέτσης: Παίζοντας με τα χρώματα» και «Δημήτρης Μυταράς- Είδωλα στον Καθρέφτη». Οι ταινίες αυτές απέσπασαν διακρίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, αναδεικνύοντας το ταλέντο της στην παρουσίαση της τέχνης μέσα από τον κινηματογράφο.

Η «Μούσα» ενός καλλιτέχνη

Η Λίμπερτυ Πολύζου υπήρξε πηγή έμπνευσης για τον καταξιωμένο καλλιτέχνη Άγγελο. Ο ίδιος την περιέγραφε ως τη «Μούσα» του, τονίζοντας τη βαθιά επιρροή που είχε στη δημιουργική του πορεία.