Ο Γιώργος Παπαδάκης έφυγε από τη ζωή, όμως η μακρόχρονη προσφορά του στη δημοσιογραφία και στην πρωινή ζώνη της τηλεόρασης τον κρατά ζωντανό στη μνήμη του κοινού που τον άκουγε καθημερινά να λέει «Καλημέρα Ελλάδα». Πέρα από την επιτυχημένη του καριέρα, η ζωή του ήταν γεμάτη προκλήσεις, απώλειες αλλά και αφοσίωση στην οικογένεια.
Ο ξαφνικός θάνατος και η αγάπη του κόσμου
Ο καταξιωμένος δημοσιογράφος έφυγε αιφνίδια από τη ζωή το απόγευμα της Κυριακής, στις 4 Ιανουαρίου 2026, όταν υπέστη οξύ έμφραγμα ενώ βρισκόταν στο Κολωνάκι. Ήταν 74 ετών και παρά το γεγονός ότι είχε αποχωρήσει από την εκπομπή του στον ΑΝΤ1, σκόπευε να συνεχίσει να προσφέρει στην ενημέρωση από άλλο πόστο. Ο ξαφνικός του χαμός συγκλόνισε την οικογένειά του και προκάλεσε βαθιά θλίψη σε ολόκληρη τη χώρα.
Οι απώλειες που τον σημάδεψαν και η αδελφή του
Παρά την αισιοδοξία και το χαμόγελο που τον χαρακτήριζαν, ο Γιώργος Παπαδάκης είχε γνωρίσει τον πόνο και τις δυσκολίες από νωρίς. Αν και καταγόταν από την Κρήτη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου ζούσε με τα δύο του αδέλφια, τον Μάρκο και τη Μαρία. Η αδελφή του έπασχε από σύνδρομο Down και ο ίδιος είχε ιδιαίτερη αδυναμία σε εκείνη.
Είχε μιλήσει ανοιχτά για τις δυσκολίες αυτές και για τον χαμό των αδελφών του, που «του άφησαν πληγές». Ειδικά η απώλεια του Μάρκου σε νεαρή ηλικία ήταν ένα χτύπημα που τον στιγμάτισε. Οι γονείς του είχαν πεθάνει νωρίς και ο ίδιος, μαζί με τον Μάρκο, είχαν αναλάβει τη φροντίδα της Μαρίας.
«Το Μαράκι με σύνδρομο Down… 11 χρόνια διαφορά είχα… Ήταν πολύ δύσκολο για μένα. Πέθαναν οι γονείς μου και το Μαράκι έμεινε να προστατεύεται από μένα και τον Μάρκο, τον αδελφό μου. Και ξαφνικά στα 49 του πεθαίνει και ο Μάρκος. Το Μαράκι είχε φοβερή αδυναμία και στους δυο μας. Θα έπρεπε λοιπόν να το διαχειριστώ αυτό το πράγμα. Με ρώταγε. Είχε τη συμπεριφορά ενός μικρού παιδιού, 6 – 7 ετών, αν και ήταν κοντά στα 40. Όταν με ρώτησε “πού είναι ο Μάρκος;”, πρόχειρα πολύ πρόχειρα της είπα ότι ήταν στην Αμερική», είχε εξομολογηθεί ο Γιώργος Παπαδάκης στην εκπομπή «I Love Σου Κου» της Μπέττυς Μαγγίρα.
«Δεν αισθάνθηκα ποτέ ντροπή για την αδερφή μου, αντιθέτως έχω παίξει ξύλο. Όταν πια άρχισα να μεγαλώνω, εκεί στα 13, 14, 15 μου, με την αδερφή μου είχαμε 11,12 χρόνια διαφορά, άρχισα να την παίρνω και να βγαίνουμε έξω. Μου την έδινε που κοιτούσαν περίεργα, όπως και το “χαζό κοριτσάκι” που είπε κάποια στιγμή ένας μέσα στο λεωφορείο και τον έδειρα. Όταν γεννήθηκε η αδερφή μου πήγαινα έκτη δημοτικού, το έκρυβα δύο χρόνια ότι η αδερφή μου έχει σύνδρομο Down.
Δούλευα και από τα λεφτά που έπαιρνα, το 90% πήγαινε στο σπίτι και τα υπόλοιπα, το 10% τα κρατούσα εγώ. Τα μάζεψα, τα μάζεψα, τα μάζεψα και είπα στον πατέρα μου και στη μάνα μου ότι θέλω να κάνω ένα πάρτι. Και έκανα πάρτι για να παρουσιάσω την αδερφή μου στους συμμαθητές μου και στους φίλους μου. Και πήγαινα Τρίτη γυμνασίου όταν οι φίλοι μου και οι συμμαθητές μου είδαν το Μαράκι. Θα πρέπει να πω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συμμαθητών μου είχε μια εκπληκτική συμπεριφορά και αυτό είναι ένα θέμα που μου έχει μείνει στο μυαλό μου, το πόσο την αγκάλιασαν, το πόσο όμορφα της φέρθηκαν», είχε αναφέρει σε παλιότερη συνέντευξή του.
Η δουλειά από μικρός και οι δυσκολίες
Ο Γιώργος Παπαδάκης μεγάλωσε σε φτωχικό περιβάλλον και αναγκάστηκε από παιδί να δουλεύει για να στηρίξει την οικογένειά του. Σε παλαιότερη εμφάνισή του στην εκπομπή «Ενώπιος ενωπίω» του Νίκου Χατζηνικολάου, είχε αναφερθεί στο πώς μπήκε στον χώρο της δημοσιογραφίας, αλλά και στις δουλειές που είχε κάνει μικρός.
«Δουλεύω από 12 ετών, δε θέλω να το κάνω μελό… Ήταν πολύ φτωχή η οικογένειά μου, ο πατέρας μου ήταν μαρμαράς. Είχε πρόβλημα υγείας η μητέρα μου και η αδελφή μου. Έχω κάνει όλες τις δουλειές που μπορείς να φανταστείς. Μέχρι που έχω σηκώσει και στεφάνια σε νεκροταφείο. Έχω δουλέψει σε οικοδομή, σε εργοστάσιο, σε περίπτερο. Ήθελα να σπουδάσω κοινωνιολογία στο Παρίσι και μια οικογένεια ήθελε να με στείλει, αλλά δεν μπόρεσα να πάω, έπρεπε να μείνω για να συντηρήσω το σπίτι, εγώ και ο αδελφός μου ουσιαστικά», είχε περιγράψει.
Τα πρώτα βήματα στη δημοσιογραφία
Παρότι δεν είχε τα μέσα για πανεπιστημιακές σπουδές, η τύχη και η εργατικότητα τον έφεραν κοντά στον χώρο που τον καθόρισε. «Ο αδελφός μου, 5 χρόνια μεγαλύτερος, είχε έναν φίλο στη δημοσιογραφία. Από όλους τους φίλους του, εγώ εκείνον θαύμαζα. Δεν πίστευα ότι θα μπω στον χώρο της δημοσιογραφίας. Άλλωστε δεν είχα δυνατότητα για σπουδές. Σιγά σιγά, όταν μεγάλωσα, με πήρε κοντά του αυτός. Χτύπησα πόρτες και άνοιξαν. Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν και σε ραδιόφωνο και σε εφημερίδες και στην τηλεόραση. Η πρώτη μου δουλειά στη δημοσιογραφία ήταν στο κρατικό ραδιόφωνο, έκανα και αποστολές και ρεπορτάζ, όλα τα έχω κάνει», είχε πει ο ίδιος.
Ο έρωτας με τη γυναίκα του και η οικογενειακή ζωή
Ο Γιώργος Παπαδάκης είχε παντρευτεί δύο φορές. Η δεύτερη σύζυγός του, Τίνα Παπαδέλη, είναι επίσης δημοσιογράφος, την οποία γνώρισε στον ΑΝΤ1. Αν και τους χώριζαν 14 χρόνια ηλικιακής διαφοράς, έζησαν μαζί ευτυχισμένα για πολλές δεκαετίες. Μαζί απέκτησαν δύο γιους, τον Φοίβο και τον Ιάσονα, ενώ από τον πρώτο του γάμο είχε έναν ακόμη γιο, τον Κωνσταντή, και δύο εγγόνια, τον Γιώργο και τον Αλέξανδρο.
Σε συνέντευξή του στον Γιώργο Λιάγκα, μίλησε με συγκίνηση για τη γυναίκα του:
«Νιώθω την ανάγκη να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους που με βοήθησαν όλα αυτά τα χρόνια, είναι οι συνεργάτες μου, όσοι έχουν περάσει από αυτήν την εκπομπή, τα παιδιά πίσω από τις κάμερες αλλά και την ηρωίδα τη γυναίκα μου που ανέχτηκε τις τρέλες μου, γιατί εγώ δεν είμαι καλά στα μυαλά μου. Κοιμόμουν με ανοιχτό το τηλέφωνο, το οποίο χτυπούσε πολλές φορές.
Της είχα “απαγορεύσει” να ξυπνήσει το πρωί αλλά εκείνη ξυπνούσε. Ζούσε τους ρυθμούς μου, τις εντάσεις μου γιατί δεν είμαι και κανένας εύκολος άνθρωπος, ένα νευρόσπαστο είμαι που φωνάζω, χτυπιέμαι και σε τρία λεπτά το έχω ξεχάσει», είχε πει με τον δικό του χαρακτηριστικό αυθορμητισμό.
Ο Γιώργος Παπαδάκης άφησε πίσω του όχι μόνο ένα τεράστιο δημοσιογραφικό αποτύπωμα αλλά και μια ζωή γεμάτη αγάπη, δοκιμασίες και δύναμη.
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
