Έχασα την κόρη και τον άντρα μου σε τροχαίο. Είμαι έγκυος σε δίδυμα-αγόρι κορίτσι- και ο πατέρας εξαφανισμένος

Η ιστορία μιας γυναίκας που μέσα σε λίγες ώρες έχασε την οικογένειά της και έναν χρόνο μετά περιμένει δίδυμα, βρίσκοντας ξανά λόγους για να σταθεί όρθια.

Μέσα σε μια νύχτα χάθηκαν όλα

Πέρσι τέτοια εποχή η ζωή μου διαλύθηκε. Είχαμε πάει σε έναν γάμο και η μικρή μας ήταν ανήσυχη, δεν καθόταν λεπτό. Ο άντρας μου προσφέρθηκε να τη γυρίσει στη μητέρα του και να επιστρέψει μετά στο γλέντι. Στη διαδρομή, σε μια στροφή, ένας μεθυσμένος οδηγός έπεσε πάνω τους. Τους σκότωσε και τους δύο.

Χόρευα με τη νύφη την ώρα που χτυπούσε το τηλέφωνό μου από το νοσοκομείο για να μου πουν ότι ο αντρας μου και η κορούλα μου, ήταν νεκροί.

Μπήκα σαν τρελλή στο νοσοκομείο ουρλιάζοντας τα όνοματά τους. Μου έδωσαν στην πόρτα τα ρούχα της μικρής και του συζύγου και μπήκα στο νεκροτομείο να τους αναγνωρίσω. Μέχρι πριν 3 ώρες χειροκροτούσαμε περήφανα και οι τρεις τη νύφη και τον γαμπρό και γελούσαμε και χορεύαμε και τώρα τους παραλάμβανα σε ένα ξύλινο κουτί για να τους θάψω μαζί με τα όνειρά μου.

Τρεις μήνες στο πάτωμα

Χρειάστηκα τρεις ολόκληρους μήνες για να καταφέρω να βγω από το σπίτι. Την κηδεία τη θυμάμαι σαν κάτι θολό, σαν να μην ήμουν πραγματικά εκεί. Όταν γύρισα σπίτι, με τα ίδια ρούχα, έμεινα έτσι. Τρεις μήνες καθισμένη στο πάτωμα. Εκεί κοιμόμουν, εκεί ξυπνούσα.

Οι δικοί μου ήρθαν, προσπάθησαν να με πείσουν να ζητήσω βοήθεια από ειδικό. Τους έδιωξα, τους έβριζα. Ξυπνούσα στο πάτωμα, έκλαιγα στο πάτωμα, κοιτούσα γύρω μου τις φωτογραφίες της οικογένειάς μου που είχε γίνει στάχτη. Με ηρεμιστικά για να αντέχω, για να μην κάνω κακό στον εαυτό μου. Αν δεν το έκανα, ήταν μόνο γιατί έχω έναν μικρό αδερφό, 10 χρονών, από τον δεύτερο γάμο της μητέρας μου. Δεν ήθελα να χαθώ και από τη δική του ζωή.

Το ποτό και η κατηφόρα

Μετά το τρίμηνο, άρχισα να πίνω. Παραιτήθηκα από τη δουλειά μου και το μόνο που με ένοιαζε ήταν το αλκοόλ. Ξόδευα όλες μου τις οικονομίες σε ποτά. Δεν με ένοιαζε τίποτα.

Έβγαινα όχι για να διασκεδάσω, αλλά γιατί το σπίτι με έπνιγε. Και έβγαινα για να πιω. Ένα μικρό μπαρ στη γειτονιά έγινε το στέκι μου. Ήμουν εκεί σχεδόν κάθε βράδυ.

Μια γνωριμία που άλλαξε τα πάντα

Εκεί γνώρισα έναν άντρα. Του άνοιξα την καρδιά μου, του είπα την ιστορία μου. Με άκουγε κάθε βράδυ. Ήταν παντρεμένος και είχε κι εκείνος τα προβλήματά του. Μου μιλούσε για τη ζωή του, όπως του μιλούσα κι εγώ για τη δική μου.

Δύο μήνες μετά ήρθε σπίτι μου. Κάναμε έρωτα. Εγώ ήμουν μεθυσμένη, δεν θυμάμαι πολλά. Θυμάμαι όμως ότι το ήθελα. Εγώ τον κάλεσα. Και δεν το μετάνιωσα.

Ένα μήνα μετά, και ενώ το είχαμε κάνει ακόμα δυο τρεις φορές, κρατούσα στο χέρι μου ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης.

Η εγκυμοσύνη και η εξαφάνιση

Του είπα ότι είμαι έγκυος. Όχι γιατί ζητούσα κάτι. Απλώς πίστευα πως έπρεπε να το γνωρίζει. Από εκείνη τη στιγμή εξαφανίστηκε. Δεν τον ξαναείδα. Άλλαξε τηλέφωνο, έκλεισε το facebook του.

Ξέρω που ειναι το σπίτι του αλλά δεν θέλω να του δημιουργήσω πρόβλημα ίσα ίσα που με βοήθησε χωρίς να το ξέρει. Με βοηθησε να κόψω το ποτό μαχαίρι, με βοήθησε να σηκωθώ από το κρεβάτι, με βοήθησε να θέλω να ζω.

Ο εργοδότης μου, από τον οποίο είχα παραιτηθεί, με πήρε ξανά στη δουλειά παρότι είμαι έγκυος. Έδειξε κατανόηση και του το χρωστάω. Και όταν στον υπέρηχο είδαμε δύο καρδιές να χτυπούν, η έκπληξή μου ήταν τεράστια. Η μητέρα μου πετάει από τη χαρά της. Είναι δίπλα μου σε όλα.

Δίδυμα, αγόρι και κορίτσι

Χθες έκανα τον υπέρηχο β επιπέδου. Είναι αγόρι και κορίτσι. Θα τα ονομάσω Δημήτρη και Αλίκη, όπως τον άντρα μου και την κόρη μου που έχασα.

Για τον πατέρα τους δεν κρατώ θυμό. Αν κάποτε θελήσει και το σκεφτεί, τα παιδιά του θα είναι εδώ για να τα γνωρίσει.

Τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για το καλό που μου έκανε.

Αν δεν υπήρχε εκείνος, ίσως σήμερα να μην ζούσα. Τώρα όμως έχω τρεις σοβαρούς λόγους να συνεχίσω. Τον μικρό μου αδερφό και τα δύο μωρά που μεγαλώνουν μέσα μου.

Μην τα παρατάτε. Η ζωή μπορεί να αλλάξει μέσα σε δευτερόλεπτα. Και για το χειρότερο. Αλλά και για το καλύτερο.

Ισμήνη

*Η κεντρική φωτο του άρθρου είναι τυχαία και δεν απεικονίζει τα πραγματικά πρόσωπα

Πηγή: singleparent.gr