Η διδασκαλία για τα 23 τελώνια περιγράφει τους διαδοχικούς ελέγχους που, σύμφωνα με την παράδοση, περνά η ψυχή του ανθρώπου μετά τον θάνατο για συγκεκριμένα αμαρτήματα, πριν φτάσει μπροστά στην Πύλη του Παραδείσου.
Αυτά είναι τα 23 Τελώνια, δηλαδή οι 23 έλεγχοι από τους οποίους περνά η ψυχή του ανθρώπου μετά τον θάνατό του για συγκεκριμένα αμαρτήματα. Σε κάθε έναν από αυτούς τους ελέγχους, η ψυχή εξετάζεται για ένα ξεχωριστό αμάρτημα. Αν δεν έχει πέσει σε αυτό, συνεχίζει προς το επόμενο τελώνιο. Αν όμως κατορθώσει να περάσει και το εικοστό τρίτο, τότε φτάνει μπροστά στην Πύλη του Παραδείσου.
Αν όμως έχει υποπέσει σε αυτό το αμάρτημα, τότε τα τελώνια του συγκεκριμένου ελέγχου την αρπάζουν και την οδηγούν στον σκοτεινό Άδη, όπου παραμένει μέχρι την Τελική Κρίση, στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, για να οδηγηθεί τελικά στην Κόλαση.
Ποια είναι τα 23 τελώνια
1. το τελώνιο της κακολογίας
2. το τελώνιο της ύβρεως
3. το τελώνιο του φθόνου
4. το τελώνιο του ψέματος
5. το τελώνιο του θυμού και της οργής
6. το τελώνιο της υπερηφάνειας
7. το τελώνιο της βλασφημίας
8. το τελώνιο της φλυαρίας και της ανοησίας
9. το τελώνιο του τόκου και του δόλου
10. το τελώνιο της τεμπελιάς και του ύπνου
11. το τελώνιο της φιλαργυρίας
12. το τελώνιο της μέθης
13. το τελώνιο της μνησικακίας
14. το τελώνιο της μαγείας και της μαντείας
15. το τελώνιο της λαιμαργίας
16. το τελώνιο της ειδωλολατρίας
17. το τελώνιο της ομοφυλοφιλίας
18. το τελώνιο της φιλαρέσκειας
19. το τελώνιο της μοιχείας
20. το τελώνιο του φόνου
21. το τελώνιο της κλεψιάς
22. το τελώνιο της πορνείας
23. το τελώνιο της ασπλαχνίας
Η οπτασία του μοναχού Γρηγορίου
Ας δούμε τώρα αναλυτικά πώς περιγράφεται ο δρόμος προς την Πύλη του Παραδείσου μέσα από την οπτασία του μοναχού Γρηγορίου. Πρόκειται για μια φοβερή όραση, την οποία είδε ένας μοναχός με το όνομα Γρηγόριος, ο οποίος για κάποιο διάστημα υπήρξε μαθητής του Αγίου Βασιλείου του Νέου, στα χρόνια του βασιλιά Λέοντος του Σοφού, κατά τον 9ο αιώνα.
Ο Άγιος Βασίλειος ο Νέος ήταν ο πνευματικός πατέρας του Οσίου Γρηγορίου, ο οποίος είχε και πολλά άλλα πνευματικά τέκνα. Ανάμεσά τους βρισκόταν και μία ιδιαίτερα ευλαβής γυναίκα, η Θεοδώρα, η οποία υπηρετούσε τον Άγιο Βασίλειο σε όλη της τη ζωή.
Ήρθε όμως κάποτε και η ώρα του θανάτου της και μέσα σε λίγες ημέρες άφησε την τελευταία της πνοή. Τότε εγώ, λέει ο Γρηγόριος, γεμάτος απορία, προσπαθούσα να μάθω και ενοχλούσα συνεχώς τον Άγιο, για να μου πει αν σώθηκε η Θεοδώρα και πού βρίσκεται. Μετά τις πολλές μου ερωτήσεις, ο Άγιος Βασίλειος μου είπε:
“Τέκνον μου Γρηγόριε αύτη τη νύχτα πορεύομαι πρός την Θεοδώρα και έλθε και συ μαζί μού για να την ιδής.”
Εγώ φίλησα το δεξί του χέρι και πήγα να κοιμηθώ. Και ενώ βρέθηκα σε έκσταση, είδα πως ήμουν σε έναν ανηφορικό και στενό τόπο. Εκεί αντίκρισα πανέμορφα παλάτια που έλαμπαν. Χτύπησα την πόρτα και παρουσιάστηκαν δύο γυναίκες, οι οποίες μου είπαν:
Αυτά τα παλάτια είναι του πατρός Βασιλείου, ο οποίος πριν από λίγο πέρασε από εδώ και πήγε να δει τη Θεοδώρα, η οποία βρίσκεται εδώ.
Μόλις η Θεοδώρα άκουσε το όνομά της, έτρεξε στην πόρτα, με αγκάλιασε και μου είπε: “Ώ! τέκνον μου Γρηγόριε! Πως ήλθες εδώ;
Μήπως απέθανες και ήρθες εδώ;”
Εγώ της αποκρίθηκα: “Δεν απέθανα αλλά ευρίσκομαι ακόμη στο σώμα μου στον μάταιο εκείνο κόσμο. Οι ευχές όμως του πνευματικού μας Πατρός Βασιλείου με έφεραν εδώ να σε δω όπου πολύ επιθυμούσα και τον ενοχλούσα κάθε ημέρα για να μάθω πού ευρίσκεσαι, και εάν εσώθης.
Και σε παρακαλώ να μου πής πέρι του χωρισμού της ψυχής από το σώμα, πόσους πόνους έχει και πως επέρασες από τα φοβερά τελώνια του αέρος, και τις εξετάσεις των πονηρών δαιμόνων. Διότι κι εγω μέλλω εντός ολίγου και κάθε άνθρωπος στο τέλος της ζωής του να διέλθωμεν.”
Η ώρα του θανάτου και ο χωρισμός της ψυχής
Και απεκρίθη η Θεοδώρα και του λέγει:
“Ώ! τέκνον μου Γρηγόριε πως θα σου διηγηθώ τον φόβο και τον τρόμον εκείνης της ώρας του χωρισμού της ψυχής από του σώματος; Πως θα σου εξηγήσω τους πόνους και τις οδύνες του χωρισμού της ψυχής; Σου παριστάνω τέκνο μου να τεθή άνθρωπος γυμνός επάνω σε κάρβουνα και να διαλύεται εώς ότου εξέλθη η ψυχή του.
Τόσον δριμείς και ανυπόφοροι είναι οι πόνοι του χωρισμού της ψυχής του αμαρτωλού όπως εγώ, του δε δίκαιου τέκνον μου Γρηγόριε δεν γνωρίζω.”
Όταν βρισκόμουν στο κρεβάτι μου και ψυχομαχούσα, έβλεπα γύρω μου τα πονηρά πνεύματα των δαιμόνων. Άλλους τους έβλεπα σαν μαύρους σκύλους που γάβγιζαν, άλλους σαν ταύρους που μουγκρίζαν και λυσσούσαν, στρέφοντας επάνω μου τα άγρια και άσχημα πρόσωπά τους και φοβερίζοντάς με. Εγώ γύριζα τα μάτια μου αλλού για να μη βλέπω την άσχημη μορφή τους και να μη νιώθω τον τρόμο που προκαλούσαν, αλλά ήταν αδύνατο, τέκνον μου Γρηγόριε, να ξεφύγω.
Και ενώ ήμουν βυθισμένη σε τόση στενοχώρια, βλέπω ξαφνικά δύο νέους αστραπόμορφους, με χρυσά μαλλιά, να στέκονται στα δεξιά του κρεβατιού μου. Και ο ένας από αυτούς άρχισε να φοβερίζει εκείνους τους τρομερούς δαίμονες, λέγοντας: “Φύγετε παμμίαροι και αγριοπρόσωποι διότι δεν έχετε να κερδήσετε τίποτε α’ αυτή την ψυχή.”
Εκείνοι όμως έφεραν μπροστά μου τις αμαρτίες μου, όσες είχα κάνει από τα νιάτα μου, είτε με λόγια είτε με έργα, και φώναζαν όλα τα αμαρτήματά μου, ακόμη και όσα δεν είχα πράξει.
Εγώ δε, με φόβο και τρόμο, περίμενα τον θάνατο. Και ξαφνικά ήρθε ο θάνατος σαν ένας νέος χονδρός και οργισμένος, σαν λιοντάρι, φορτωμένος με διάφορα εργαλεία. Και του είπαν οι Άγγελοι· λύσαι τις αρθρώσεις του σώματος και μην της δώσης πολλούς πόνους διότι τ’ αμαρτήματα της είναι λίγα.
Τότε άρχισε από τα πόδια και έλυνε τις αρθρώσεις του σώματός μου. Εκείνη την ώρα ένιωθα πως το σώμα μου νεκρωνόταν. Και στο τέλος εκείνος ο τύραννος γέμισε ένα ποτήρι με πικρό περιεχόμενο, μου το έδωσε να το πιω και αμέσως βγήκε η ψυχή μου από το σώμα μου.
Τότε την παρέλαβαν οι δύο Άγγελοι, και εγώ θαύμαζα για όλα όσα γίνονταν, γιατί δεν γνώριζα πως αυτά συμβαίνουν στον καιρό του θανάτου στον ταλαίπωρο άνθρωπο.
Τα καλά έργα και οι κατηγορίες των δαιμόνων
Και οι Άγγελοι εξέταζαν τα καλά έργα που είχα κάνει στη ζωή μου. Αν νήστεψα, αν πήγαινα στην εκκλησία και αν στεκόμουν με φόβο Θεού, αν έδωσα τροφή στους πεινασμένους, αν επισκέφθηκα ασθενείς, αν φιλοξένησα ξένους στο σπίτι μου, αν έδωσα καλό παράδειγμα στους άλλους, αν υπέμεινα βρισιές, αν απέφευγα τους όρκους, αν δεν βλασφημούσα, αν δεν καλλωπιζόμουν και πολλά άλλα.
Όλα αυτά τα ζύγιζαν απέναντι στις αμαρτίες μου, ενώ οι δαίμονες έτριζαν τα δόντια τους εναντίον μου και ορμούσαν να με αρπάξουν από τα χέρια των Αγγέλων, για να με ρίξουν στον άχαρο Άδη.
Ξαφνικά παρουσιάστηκε ο πνευματικός μου πατέρας, ο Βασίλειος, και είπε προς τους Αγγέλους:
Κύριοι μου επειδή αυτή η ψυχή με υπηρέτησεν στη ζωή μου, παρακάλεσα τον Κύριον να την συγχωρέση και να τη σώση από τα χέρια των δαιμόνων.
Και οι Άγγελοι πετώντας αμέσως ανεβαίναμεν στον ουρανό προς τα ανατολικά. Και καθώς ανεβαίναμε, συναντήσαμεν:
Τα τελώνια που συνάντησε η Θεοδώρα
1. Το τελώνιο της καταλαλιάς
Εδώ υπήρχε μια σύναξη από μαύρες μορφές και μας σταμάτησαν. Λυσσώντας σαν σκυλιά ζητούσαν να με αρπάξουν από τα χέρια των Αγγέλων. Και μάρτυς μου ο Κύριος, τέκνον μου Γρηγόριε, μου φανέρωσαν όσους κατέκρινα στη ζωή μου, και όχι μόνο τα αληθινά, αλλά με συκοφαντούσαν κιόλας, λέγοντας πολλά ψέματα εναντίον μου. Οι Άγγελοι όμως τους περιφρόνησαν και, ανοίγοντας τα φτερά τους, ανεβαίναμε πάλι προς τον ουρανό.
2. Το τελώνιο της ύβρεως
Ανεβαίνοντας λίγο ακόμα, συναντήσαμε το τελώνιο της ύβρεως. Και εδώ οι Άγγελοι αγωνίστηκαν πολύ. Με τις ευχές του πατρός μας Βασιλείου απομακρυνθήκαμε και τότε οι Άγγελοι συνομιλώντας έλεγαν· αληθινά μεγάλην ωφέλειαν βρήκε αυτή η ψυχή από τον Άγιον Βασίλειον.
3. Το τελώνιο του φθόνου
Συνεχίζοντας την άνοδο φτάσαμε στο τελώνιο του φθόνου. Οι δαίμονες δεν είχαν τίποτε εναντίον μου και έτσι περάσαμε χωρίς εμπόδιο. Παρόλο που έτριζαν τα δόντια τους εκείνοι οι μαύροι, αγριοπρόσωποι εχθροί, δεν μπόρεσαν να με αρπάξουν από τα χέρια των Αγγέλων, κι έτσι προσπεράσαμε και αυτό το τελώνιο.
4. Το τελώνιο του ψεύδους
Ανεβαίνοντας σε μεγάλο ύψος, φτάσαμε στο τελώνιο του ψεύδους, όπου υπήρχε πλήθος δαιμόνων με φρικτά πρόσωπα. Έτρεχαν επάνω μου, φώναζαν και λυσσούσαν. Έφεραν πολλές αποδείξεις και είχαν γραμμένες πολλές ανόητες λέξεις που έλεγα από την παιδική μου ηλικία, ακόμη και τα πρόσωπα μπροστά στα οποία τις είχα πει, και ζητούσαν απολογία από τους Αγγέλους. Οι Άγγελοι όμως πλήρωσαν από τα του Αγίου Βασιλείου και έτσι φύγαμε.
5. Το τελώνιο του θυμού και της οργής
Ανεβαίνοντας φτάσαμε στο τελώνιο του θυμού και της οργής, όπου υπήρχε πλήθος μαύρων μορφών, που λυσσούσαν σαν σκυλιά. Δάγκωναν ο ένας τον άλλο και κατασπάραζαν μεταξύ τους, ενώ σαν αγριόχοιροι ορμούσαν επάνω μου, αναπαριστώντας τα σχήματα και τα καμώματα που έκανα όταν θύμωνα, όταν κρατούσα έχθρα ή όταν μνησίκακα εναντίον κάποιου. Και εδώ, πληρώνοντας από τα του Αγίου Βασιλείου, αναχωρήσαμε.
6. Το τελώνιο της υπερηφάνειας
Ανεβαίνοντας λίγο ακόμα, οι Άγγελοι έφτασαν στο τελώνιο της υπερηφάνειας. Οι δαίμονες έψαξαν πολύ, αλλά δεν βρήκαν τίποτα να με κατηγορήσουν, γιατί ήμουν φτωχή. Έτσι περάσαμε χωρίς εμπόδιο και φτάσαμε στο τελώνιο της βλασφημίας.
7. Το τελώνιο της βλασφημίας
Ανεβαίνοντας φτάσαμε στο τελώνιο της βλασφημίας και μόλις μας είδαν οι δαίμονες, όρμησαν προς το μέρος μας τρίζοντας τα δόντια και βλασφημώντας. Εγώ έτρεμα από τον φόβο μου και εκείνοι μου έλεγαν ότι βλασφήμησα τρεις φορές στη νεότητά μου. Οι Άγγελοι όμως έφεραν απόδειξη ότι το είχα εξομολογηθεί και έτσι φύγαμε, αφήνοντάς τους άπρακτους.
8. Το τελώνιο της φλυαρίας και της αστειολογίας
Ανεβαίνοντας φτάσαμε στο τελώνιο της αστειολογίας και της φλυαρίας. Εκεί οι δαίμονες ζητούσαν να δώσω απολογία για τα αισχρόλογα, τις αστειολογίες και τα άσεμνα τραγούδια που έλεγα στη νεότητά μου. Και απορούσα πώς τα θυμούνταν όλα αυτά, ενώ εγώ από την πολυκαιρία τα είχα ξεχάσει. Οι Άγγελοι πλήρωσαν και έτσι προχωρήσαμε.
9. Το τελώνιο του τόκου και του δόλου
Ανεβαίνοντας φτάσαμε στο τελώνιο του τόκου και του δόλου, το οποίο εξετάζει τους τοκογλύφους και τους δόλιους ανθρώπους. Επειδή όμως οι δαίμονες δεν βρήκαν τίποτε να αποδείξουν εναντίον μου, αναχωρήσαμε.
10. Το τελώνιο της οκνηρίας και του ύπνου
Ανεβαίνοντας φτάσαμε στο τελώνιο της οκνηρίας, όπου οι δαίμονες με εξέτασαν αν κοιμόμουν υπερβολικά, αν βαριόμουν να σηκωθώ για προσευχή ή για να πάω στην εκκλησία ή αν μπορούσα να κάνω κάποιο καλό και το αμελούσα. Επειδή δεν βρήκαν τίποτα, αναχωρήσαμε ανενόχλητοι.
11. Το τελώνιο της φιλαργυρίας
Ανεβαίνοντας φτάσαμε στο τελώνιο της φιλαργυρίας, στο οποίο υπήρχε πολύ σκοτάδι και ομίχλη. Οι δαίμονες εξέταζαν και ερευνούσαν, αλλά δεν βρήκαν τίποτα, επειδή ήμουν φτωχή, και έτσι φύγαμε χωρίς ενόχληση.
12. Το τελώνιο της μέθης
Και ανεβαίνοντας φτάσαμε στο τελώνιο της μέθης, όπου οι δαίμονες όρμησαν σαν αρπακτικοί λύκοι εναντίον μας και εξέταζαν όλο το κρασί που είχα πιει σε ολόκληρη τη ζωή μου. Με κατηγορούσαν λέγοντας ότι στο τάδε σπίτι ήπια τόσα ποτήρια, στον τάδε γάμο μέθυσα, και όσα μου έλεγαν ήταν αληθινά. Πληρώνοντας οι Άγγελοι αναχωρήσαμε.
Και ανεβαίνοντας οι Άγγελοι έλεγαν μεταξύ τους: “Μεγάλον κίνδυνον έχει η ψυχή εώς ότου περάσει τα ακάθαρτα τελώνια του αέρος”, και εγώ τους λέγω:
“Ναι κύριοι μου, και νομίζω πως κανείς από τους ζωντανούς ανθρώπους δεν θα γνωρίζη το τι συμβαίνει μετά τον χωρισμό της ψυχής από τους δαίμονες του αέρος, και αλλοίμονο στους αμελείς το τι τους περιμένει.”
και οι Άγγελοι αποκρίθηκαν και είπαν:
“Οι αγίες Γραφές αναλαμβάνουν όλα αυτά, αλλά οι ταλαίπωροι ανθρώποι σκοτεισμένοι από την πολυτέλεια, τροφές και ηδονές του κόσμου, τυφλόνονται και δεν πιστεύουν οτι θα πεθάνουν και δεν φροντίζουν να κάμνουν καλά έργα για την ψυχή τους· και αλλοίμονο στους αμελείς διότι τους αρπάζουν οι δαίμονες και τους ρίπτουν στον σκοτεινόν Άδην μέχρι της κρίσεως οπότε θα δικασθούν και θα απολάβη ο κάθε ένας οτι έπραξε.”
13. Το τελώνιο της μνησικακίας
Ανεβαίνοντας φτάσαμε στο τελώνιο της μνησικακίας, που εξετάζει εκείνους που κρατούν έχθρα και δεν συγχωρούν τους αδελφούς τους. Οι δαίμονες όρμησαν επάνω μου και έψαχναν στα κατάστιχά τους για να βρουν κάποιο πταίσμα, ώστε να με αρπάξουν. Επειδή δεν βρήκαν, φώναξαν σαν λυσσασμένα σκυλιά ότι ξέχασαν να το γράψουν, και έτσι φύγαμε.
Καθώς ανεβαίναμε, ρώτησα τους Αγγέλους πώς γνωρίζουν οι δαίμονες τις αμαρτίες των ανθρώπων, και εκείνοι μου αποκρίθηκαν:
“Δεν γνωρίζεις, οτι μετά το βάπτισμα κάθε χριστιανός λαμβάνει έναν Άγγελο σαν φύλακα να τον φυλάει, και να τον οδηγή στο καλό, και να γράφη τα καλά του έργα· ομοίως δε τον ακολουθή και ένας διάβολος και γράφη τις κακές του πράξεις, και τις αναγγέλλει στο κάθε τελώνιο που ανήκει η αμαρτία και γι’ αυτό γνωρίζουν οι δαίμονες, και όταν η ψυχή χωρίση από τοσώμα και ανέρχεται στους ουρανούς την εξετάζουν δαίμονες σε κάθε τελώνιο και τούτο γίνεται στους ορθόδοξους χριστιανούς μόνο, στους δε απίστους και ασεβείς δεν υπάρχει καμιά εξέτασις.”
14. Το τελώνιο της μαγείας και της γοητείας
Ανεβαίνοντας φτάσαμε στο τελώνιο της μαγείας και της γοητείας. Εκεί οι δαίμονες έμοιαζαν με άγρια ζώα. Άλλοι είχαν μορφή σκύλου, άλλοι βόδια, άλλοι φίδια, με πολύ άσχημη όψη. Με τη θεία χάρη όμως, όταν με εξέτασαν, δεν βρήκαν τίποτα.
Και καθώς προχωρούσαμε, ρώτησα τους Αγγέλους με ποιον τρόπο σβήνονται από τα κατάστιχα των δαιμόνων τα αμαρτήματα των ανθρώπων, και οι Άγγελοι μου απάντησαν:
“Συγχωρούνται τα αμαρτήματα οταν ο άνθρωπος μετανοήση και εξομολογηθή στον πνευματικόν και κάμη τον κανόνα που του έβαλεν τότε εξαλείφονται τα αμαρτήματα από τα κατάστιχα των δαιμόνων· και λυσσώντας οι δαίμονες τους πολεμούν για να τους ρίψουν σε νέα αμαρτήματα.
Γι’ αυτό η εξομολόγηση και η μετάνοια γίνονται αιτίες να συγχωρηθούν οι ανθρώποι και να περάσουν ελεύθερα τα εναέρια τελώνια. Αλλά πολλοί ανθρώποι λέγουν οτι τα εξομολογούνται στον Θεό· και άλλοι πάλι ζητούν να εύρουν πνευματικόν συγκαταβατικόν για να αποφύγουν τον κανόνα·
Αλλά αυτή δεν είναι μετάνοια αλλά πονηρία και ο Θεός ου μυκτηρίζεται. Και όπως στην ασθένεια του σώματος εκλέγουμεν τον καλύτερον ιατρόν, έτσι πολύ περισσότερον στην ασθένεια της αθάνατης ψυχής να εκλέγουμε τον θεοφοβούμενον και αυστηρόν πνευματικό, και να τον έχει κανείς μέχρι τέλους της ζωής· αλλιώς πλανούνται οι ανθρώποι και δεν μπορούν να περάσουν τα τελώνια του αέρος.”
15. Το τελώνιο της γαστριμαργίας και της πολυφαγίας
Καθώς οι Άγγελοι μου έλεγαν αυτά, φτάσαμε στο τελώνιο της γαστριμαργίας και της πολυφαγίας. Εκεί οι δαίμονες ήταν πολύ χοντροί σαν χοίροι, δυνατοί και άγριοι. Έτρεξαν επάνω μου γαβγίζοντας και μου φανέρωσαν τις πολυφαγίες που είχα κάνει από μικρή ηλικία μέχρι τα γηρατειά, καθώς και ότι δεν νήστευα Τετάρτη και Παρασκευή, ούτε στις Σαρακοστές, με εγκράτεια. Οι Άγγελοι έφεραν τα καλά μου έργα για πληρωμή και έτσι φύγαμε.
16. Το τελώνιο της ειδωλολατρίας
Έπειτα φτάσαμε στο τελώνιο της ειδωλολατρίας και των διαφόρων αιρέσεων. Οι δαίμονες δεν βρήκαν τίποτα εναντίον μου και έτσι αναχωρήσαμε.
17. Το τελώνιο της αρσενοκοιτίας
Ανεβαίνοντας φτάσαμε στο τελώνιο της αρσενοκοιτίας. Ο πρώτος από αυτούς καθόταν σαν φοβερός δράκοντας, αλλάζοντας μορφές, πότε σαν αγριόχοιρος, πότε σαν ποντικός, πότε σαν θηριόψαρο. Γύρω του υπήρχε βρώμα και αφόρητη δυσωδία, και πλάγιαζε ασχημονώντας. Επειδή όμως δεν βρήκε τίποτα εναντίον μου, αναχωρήσαμε. Και οι Άγγελοι μου έλεγαν ότι πολλοί φτάνουν μέχρι εδώ χωρίς εμπόδιο, αλλά εξαιτίας αυτής της αισχρής πράξης κατακρημνίζονται στον σκοτεινό και άχαρο Άδη.
18. Το τελώνιο της φιλαρέσκειας
Μιλώντας μεταξύ μας, φτάσαμε στο τελώνιο που εξετάζει άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι καλλωπίζουν το πρόσωπό τους με διάφορα χρώματα και μυρωδικά και δεν ευχαριστούνται με το κάλλος που τους έδωσε ο Θεός. Εγώ είχα βαφτεί δύο φορές στη ζωή μου, και οι δαίμονες εξέταζαν αν θα μπορούσαν να με κρατήσουν. Οι Άγγελοι όμως πάλεψαν με πολύ κόπο, φέρνοντας τις καλές μου πράξεις, και έτσι κερδίσαμε και φύγαμε.
19. Το τελώνιο της μοιχείας
Ανεβαίνοντας φτάσαμε στο τελώνιο της μοιχείας, το οποίο εξετάζει τους μοιχούς και τις μοιχαλίδες, δηλαδή τους παντρεμένους που πηγαίνουν σε ξένες γυναίκες και μολύνουν το στεφάνι τους. Επίσης εδώ εξετάζονται και όσοι πράττουν παρά φύσιν πράξεις με τις γυναίκες τους. Επειδή όμως εγώ δεν είχα ευθύνη σε αυτά, αναχωρήσαμε χωρίς πρόβλημα.
20. Το τελώνιο του φόνου και της εκτρώσεως
Ανεβαίνοντας φτάσαμε στους τελωνάρχες του φόνου, οι οποίοι εξετάζουν τους φονιάδες, ακόμη και τις γυναίκες που αποβάλλουν από την κοιλιά τους βρέφη, αλλά και εκείνους που αποφεύγουν την τεκνογονία. Και από εδώ, με τη χάρη του Θεού, φύγαμε χωρίς πρόβλημα.
21. Το τελώνιο της κλοπής
Ανεβαίνοντας λίγο ακόμη φτάσαμε στο τελώνιο της κλοπής, το οποίο εξετάζει τους κλέφτες. Οι δαίμονες με εξέτασαν καλά, αλλά δεν βρήκαν τίποτα και έτσι αναχωρήσαμε ανεμπόδιστα.
22. Το τελώνιο της πορνείας
Ανεβαίνοντας πολύ ψηλά, φτάσαμε στη θύρα του Ουρανού, όπου βρίσκεται το τελώνιο που εξετάζει τους πόρνους. Ο αρχηγός τους καθόταν σε υψηλό θρόνο και φορούσε ένδυμα ραντισμένο με αφρούς και αίματα κάθε ακαθαρσίας, πλημμυρισμένο από τις ακαθαρσίες της πορνείας.
Οι δαίμονες όρμησαν εναντίον μου και με κατηγορούσαν, λέγοντας πολλά ψέματα. Τόλμησαν μάλιστα να με αρπάξουν από τα χέρια των Αγγέλων και να με ρίξουν στον άχαρο Άδη.
Οι Άγγελοι όμως τους αντέλεγαν, λέγοντας ότι είχα εξομολογηθεί και είχα παραιτηθεί από καιρό από αυτά. Οι δαίμονες, λέγοντας ψέματα, ισχυρίζονταν ότι δεν τα είχα εξομολογηθεί ούτε είχα πάρει κανόνα από πνευματικό. Τελικά οι Άγγελοι έφυγαν, ενώ οι ακάθαρτοι δαίμονες έτριζαν τα δόντια τους. Και καθώς προχωρούσαμε, μου είπαν οι Άγγελοι ότι πολύ λίγοι περνούν από αυτό το τελώνιο. Οι περισσότεροι άνθρωποι που φτάνουν μέχρι εδώ πέφτουν στον σκοτεινό και άχαρο Άδη.
23. Το τελώνιο της ασπλαχνίας
Ανεβαίνοντας λίγο ακόμη φτάσαμε στο τελώνιο της ασπλαχνίας, το οποίο εξετάζει τους σκληρόκαρδους και ανελεήμονες. Οι δαίμονες με εξέτασαν, αλλά δεν με βρήκαν άσπλαχνη, επειδή ελεούσα τους φτωχούς. Και έτσι, ντροπιασμένοι, μας άφησαν και αναχωρήσαμε από κοντά τους.
Η πύλη του Ουρανού
Και ανεβαίνοντας με χαρά φτάσαμε στην Πύλη του Ουρανού, η οποία έλαμπε και ακτινοβολούσε σαν καθαρό χρυσάφι και είχε μια υπερθαύμαστη ομορφιά, που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να την περιγράψει. Ο θυρωρός ήταν ένας αστραπόμορφος νέος με χρυσά μαλλιά και μας υποδέχθηκε με χαρά, δοξάζοντας τον Θεό, επειδή περάσαμε τα εναέρια τελώνια των δαιμόνων.
Και περνώντας την Πύλη του Ουρανού, είδαμε πλήθος αστραπόμορφων νέων, οι οποίοι έλαμπαν σαν τον ήλιο και όλοι χαίρονταν και ευφραίνονταν για τη σωτηρία μου. Εμείς πορευθήκαμε με αγαλλίαση και χαρά ανεκλάλητη, για να προσκυνήσουμε τον αστραπόμορφο θρόνο του Θεού και Σωτήρα ημών Ιησού Χριστού.
Και είδαμε σύννεφα, όχι σαν τα συνηθισμένα, τα οποία παραμέριζαν για να περάσουμε. Και είδαμε άλλο σύννεφο, λευκό και χρυσόμορφο, από το οποίο έβγαιναν αστραπές, και παραμέρισε κι αυτό όπως τα άλλα. Και περνώντας αισθανθήκαμε γλυκύτατη ευωδία από τον θρόνο του αοράτου Θεού.
Και είδαμε στο άμεσο ύψος αστραποβόλο τον θρόνο του Παντάνακτος Θεού. Εκεί βρίσκεται η χαρά των δικαίων και η αιώνια αγαλλίαση. Και είδαμε εκεί πλήθος άπειρο από αστραπόμορφους νέους, που φορούσαν πολύτιμα φορέματα με χρυσές ζώνες…
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
