Αληθινή ιστορία: Ο Άγιος γέροντας Παΐσιος με έβγαλε από το αδιέξοδο

Μια συγκλονιστική προσωπική εμπειρία από τα χρόνια της στρατιωτικής θητείας στον Έβρο το 1992, αποκαλύπτει πώς η πίστη, η προσμονή και μια σειρά απρόσμενων γεγονότων οδήγησαν έναν άνδρα σε μια καθοριστική συνάντηση με τον γέροντα Παΐσιο στο Άγιον Όρος.

Η απρόσμενη διάγνωση και το αδιέξοδο

Το 1992, υπηρετούσα σε Μονάδα του Έβρου και διέμενα στο Διδυμότειχο. Η σύζυγός μου, Μαρία, βρισκόταν στον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης του δεύτερου παιδιού μας, όταν ένα τεστ αντισωμάτων ερυθράς έφερε ανησυχητικά νέα. Η αρχική θετική ένδειξη επιβεβαιώθηκε σε δεύτερο εργαστήριο, υποδεικνύοντας πως είχε νοσήσει από ερυθρά κατά την εγκυμοσύνη.

Κατά την πρώτη της εγκυμοσύνη, περίπου τρία χρόνια πριν, το ίδιο τεστ είχε βγει αρνητικό. Οι γυναικολόγοι που συμβουλευτήκαμε, αν και δεν το πρότειναν άμεσα, άφηναν να εννοηθεί πως η διακοπή της κύησης θα ήταν η πιο ασφαλής επιλογή. Ο ιός της ερυθράς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στο έμβρυο — στα μάτια, τα αυτιά και τον εγκέφαλο. Οι στατιστικές έδειχναν 80% με 85% πιθανότητες για σοβαρές αναπηρίες.

Προσπαθούσα να κρύψω την αγωνία μου από τη Μαρία, αλλά η αϋπνία και η ανησυχία με κυρίευαν.

Ένα κάλεσμα στον ύπνο

Αύγουστος του 1992, πήρα μετάθεση στη Μυτιλήνη, την ιδιαίτερη πατρίδα μου. Η Μαρία είχε ήδη αναχωρήσει λίγες μέρες πριν. Ήταν Παρασκευή προς Σάββατο, όταν στον ύπνο μου εμφανίστηκε ένας ρασοφόρος Γέροντας που με προσκαλούσε να πάω στο Άγιον Όρος.

«Μα δεν ξέρω πώς να πάω», του απάντησα. Εκείνος ανταπέδωσε: «Έλα, θα σε οδηγήσω εγώ». Ξύπνησα τρομαγμένος. Άναψα τα φώτα, αλλά δεν είδα τίποτα. Ξανακοιμήθηκα — και είδα ξανά τον ίδιο Γέροντα. Ξύπνησα πάλι, το ρολόι έδειχνε λίγο μετά τις 02:00. Οι σκέψεις και τα διλήμματα με κατέκλυζαν. Να φύγω χωρίς άδεια; Να ενημερώσω τον νέο Διοικητή;

Τελικά, ακολούθησα το κάλεσμα. Στις 02:30 πήρα το αυτοκίνητο και ξεκίνησα για το Άγιον Όρος.

Η μυστηριώδης καθοδήγηση

Στην Ασπροβάλτα, χωρίς να ξέρω προς τα πού να κατευθυνθώ, σταμάτησα σε μια διασταύρωση. Τότε, πέρασε ένα αυτοκίνητο. Το σταμάτησα και με έκπληξη άκουσα πως κατευθύνονταν και εκείνοι προς Ουρανούπολη — μπορούσα να τους ακολουθήσω.

Φτάσαμε λίγα λεπτά πριν φύγει το πλοίο για τη Δάφνη. Στην αποβάθρα, ένα αυτοκίνητο έφυγε και οι Θεσσαλονικείς με άφησαν να παρκάρω. Ανέβηκα στο πλοίο, αλλά δεν τους είδα ξανά. Ίσως δεν πρόλαβαν να επιβιβαστούν.

Καθώς ταξίδευα μόνος, με πλησίασε ένας Παναγιώτης από την Αττική και με ρώτησε πού πάω. Του είπα πως ήθελα να δω τον γέροντα Παΐσιο, που είχα ακούσει από έναν στρατιωτικό δικαστή όταν υπηρετούσα στη Θεσσαλονίκη. «Και εγώ σ’ αυτόν πάω», μου είπε. Μου εξήγησε τη διαδρομή: Δάφνη – Καρυές – Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου – Κελλί του Παΐσιου.

Η συνάντηση με τον γέροντα Παΐσιο

Στην Ιερά Μονή, αν και άλλοι προσκυνητές απορρίφθηκαν λόγω πληρότητας, σε εμένα ο μοναχός απάντησε θετικά. Ακόμα και όταν του είπα πως δεν ήμουν μόνος. Αφού αφήσαμε τα πράγματά μας, πήγαμε στο Κελλί του Παΐσιου. Εκεί, πλήθος κόσμου άκουγε τις συμβουλές του.

Έκανε λόγο για θέματα της εποχής: το 666, τις ταυτότητες, το Κυπριακό.

Όταν αποχώρησε, μπήκαμε σε γραμμή για να του μιλήσουμε. Σε πολλούς έλεγε πως δεν έχει χρόνο. Όταν έφτασα, του είπα: «Γέροντα και εγώ ήθελα να σας δω για λίγο». Μου απάντησε: «Πήγαινε εκεί και κάτσε, είσαι κουρασμένος, από τον Έβρο ήρθες και περίμενε».

Μετά ήρθε κοντά μου: «Είσαι στρατιωτικός;» με ρώτησε. Μίλησα για το πρόβλημα της εγκυμοσύνης. Η απάντησή του με συγκλόνισε:

«Δεν πιστεύω ότι ο Θεός θα σου δώσει εσένα να ανέβεις Γολγοθά, αλλά, και αν ακόμη αυτό είναι το θέλημά Του, θα σου δώσει τη δύναμη να το αντιμετωπίσεις. Εγώ όμως θα προσευχηθώ να μην ανέβεις τον Γολγοθά και να γεννήσει η γυναίκα σου ένα γερό παιδί. Πρόσεξε όμως μη δεχθείς η γυναίκα σου να γίνει πειραματόζωο. Ρώτησε έναν ιατρό στη Γερμανία ή στην Αμερική, αλλά κυρίως στη Γερμανία τί κάνουν εκεί».

Η δεύτερη επίσκεψη και η ευλογία

Την επόμενη μέρα, Κυριακή πρωί, πήγα ξανά στο Κελλί του με τον Παναγιώτη. Στο δρόμο, ένας κληρικός μας είπε πως πιθανόν ο Γέροντας έλειπε. Παρόλα αυτά συνεχίσαμε. Χτυπήσαμε το κουδούνι, και μας κάλεσε μέσα.

Μου επανέλαβε όσα είχε πει. Ζήτησα κάποια ευλογία. Μου έδωσε δύο μικρές ξυλόγλυπτες εικόνες — της Παναγίας και του Χριστού — «να τις βάλετε στο κρεβάτι του παιδιού και της μητέρας».

«Δεν έχω να σου δώσω, ευλογημένε, κάτι παραπάνω, γιατί έχω γεράσει και δεν κάνω εργόχειρο».

Η απάντηση που ήρθε από τη Γερμανία

Το βράδυ της ίδιας μέρας γύρισα στο Διδυμότειχο. Καθώς περπατούσα στην πλατεία, με είδε ο φίλος μου, ο φούρναρης κ. Νίκος. Είπαμε να πιούμε ένα κρασί, αφού πρώτα μιλούσε με τον γιο του στη Γερμανία — γυναικολόγο, που μόλις είχε τελειώσει την ειδικότητά του.

Θυμήθηκα τα λόγια του Παΐσιου. Τον παρακάλεσα να με αφήσει να μιλήσω μαζί του.

Μου εξήγησε ότι ήμουν τυχερός: ο τύπος του ιού της ερυθράς δεν είχε τη δύναμη να περάσει το αμνιακό υγρό και να προσβάλει το έμβρυο. Αυτό είχε επιβεβαιωθεί σε 10ετή μελέτη της Πανεπιστημιακής Κλινικής όπου έκανε την ειδικότητά του. Η ανακούφισή μου ήταν απερίγραπτη.

Ακολούθησα τις συμβουλές του Γέροντα. Δεν άφησα τη Μαρία να γίνει «πειραματόζωο». Τον Νοέμβριο, γεννήθηκε ένα υγιές παιδί.

Πηγή: ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (1924-1994)