Αγρίνιο: Ξεκληρίστηκε η οικογένεια του Νικολόπουλου από το πενταπλό φονικό

Η σοκαριστική ιστορία είχε τραγική συνέχεια – Τη δολοφονία ακολούθησαν δύο αυτοκτονίες και τώρα έγινε και εργατικό δυστύχημα…

Μια δολοφονία, δυο αυτόχειρες, και ενα εργατικό δυστύχημα έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα την οικογένεια Νικολόπουλου από το Αγρίνιο, η οποία μέσα σε 17 χρονια ξεκληρίστηκε βυθίζοντας στο πένθος συγγενείς και συγχωριανούς.

Ολα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2006 οταν ο 17χρονος Αλέξης έπεφτε νεκρός απο το όπλο του Διονύση Φούκα στο πενταπλό φονικό του Αγρινίου που έχει μείνει στην ιστορία για το μίσος του κτηνοτρόφου εναντίον πέντε κυνηγών. Η δολοφονία του 17χρονου ήταν κατι που η μητέρα του Κατερίνα δεν μπόρεσε να ξεπεράσει ποτε.

Έβαλε τέλος στη ζωή της τέσσερα χρονια μετά τη δολοφονία του παιδιού της, πίνοντας φυτοφάρμακο.

Την ακολούθησε η κόρη της, η οποία έδωσε τέλος στη ζωή της με τον ίδιο τροπο.

Και φθάνουμε στο σήμερα όπου ο πατέρας του Αλεξη, Γιώργος Νικολόπουλος άφησε την τελευταία του πνοή αιφνιδίως εν ώρα εργασίας την Τετάρτη 4 Ιανουαρίου, σε εργοτάξιο αυτοκινητοδρόμου.

Για την αιτία διενεργείται η προβλεπόμενη προανάκριση, ενώ παραγγέλθηκε νεκροψία-νεκροτομή στην ιατροδικαστική υπηρεσία της Πάτρας.

Οικογένεια Νικολόπουλου: Η τραγωδία που συντάραξε το Πανελλήνιο το 2006

Το απόγευμα της 25ης Νοεμβρίου του 2006 μία παρέα κυνηγών, που ήταν μάλιστα και συγγενείς μεταξύ τους (τα αδέρφια Βασίλης και Χρήστος Νικολόπουλος, και τα πρώτα τους ξαδέρφια τους Λάμπρος Aντρέσσας, Ηλίας Πίπας και Αλέξης Νικολόπουλος), ξεκίνησαν από την Λεύκα Αγρινίου για να κυνηγήσουν σε μια περιοχή, έξω από τα Καλύβια. Περίπου στις πέντε το απόγευμα, λίγο πριν νυχτώσει, ο πατέρας του 17χρονου Αλέξη Νικολόπουλου δέχεται ένα τηλεφώνημα από τον γιο του. «Πατέρα…» είναι η μόνη λέξη που προλαβαίνει να ακούσει πριν διακοπεί η κλήση.

Το τηλεφώνημα, προβλημάτισε τον πατέρα, όχι όμως σε σημείο που να ξεκινήσει να τους αναζητήσει. Όταν είδε πώς η παρέα που βγήκε για κυνήγι καθυστέρησε να επιστρέψει, αποφάσισε να την αναζητήσει. Η περιοχή ήταν γνώριμη και για τον ίδιο, με αποτέλεσμα να φτάσει γρήγορα στο σημείο όπου κυνηγούσαν οι συγγενείς του, αφού πρώτα βρήκε το κυνηγόσκυλο που είχαν μαζί τους.

Εκεί, σοκαρισμένος, ανακαλύπτει ένα προς ένα τα πτώματα τους… Ανάμεσα στις καλαμιές, σε πολύ μικρή απόσταση μεταξύ τους κείτονται όλοι νεκροί. Εκατό μέτρα μακριά από τους υπόλοιπους κυνηγούς, βρήκε τελευταίο τον γιο του.

Τα θύματα είχαν πέρα από τα τραύματα τους, έφεραν χαριστικές βολές, γεγονός που μαρτυρούσε ότι ο δολοφόνος τους αποτελείωσε χωρίς έλεος. Η είδηση πέφτει σαν κεραυνός στην μικρή κοινότητα, και δεν αργεί να γίνει το πρώτο θέμα σε όλη την χώρα, με τα κανάλια να έχουν εστιάσει την προσοχή τους στα Καλύβια.

Η Αστυνομία από την πρώτη στιγμή που πληροφορήθηκε το στυγερό αυτό έγκλημα, διέθεσε Αστυνομικούς και από εξειδικευμένες Υπηρεσίες, όπως από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών (Δ.Ε.Ε.), από το Τμήμα Ανθρωποκτονιών της Ασφάλειας Αττικής που, σε συνεργασία με τις τοπικές Αστυνομικές Υπηρεσίες, κινητοποιήθηκαν άμεσα, αποτελεσματικά, επαγγελματικά, για να φθάσουν σε θετικό αποτέλεσμα.

Από τον τόπο του εγκλήματος συλλέχθηκαν δώδεκα φυσίγγια. Η λογική παρέπεμψε τους έμπειρους άντρες της Ασφάλειας πώς αυτό που συνέβη εκεί, είχε σχέση με την περιοχή, με ανθρώπους της περιοχής. Αρχίσαν να σχηματίζουνε έναν κύκλο υπόπτων που θα μπορούσε να έχει σχέση με το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα.

Εκεί που έγιναν οι δολοφονίες οι αστυνομικοί είδαν από την πρώτη στιγμή ότι μέσα σε ένα χωράφι υπήρχε ένα κοπάδι πρόβατα. Ήταν ένα απο τα σημαντικότερα στοιχεία, που οδήγησε στις προσαγωγές κατοίκων της περιοχής. Μέσα σ΄ αυτές τις προσαγωγές έγιναν και δύο προσαγωγές ατόμων που είναι κτηνοτρόφοι, πατέρας και γιος, και επικεντρώθηκαν σε αυτούς.

Tην επόμενη ημέρα, αρχίζουν να διαρρέουν οι πρώτες πληροφορίες για το όνομα του δράστη και η κοινωνία των Καλυβίων αναστατώνεται. Είναι το όνομα του Διονύση Φ., ενός 37χρονου,«ήρεμου και ευγενικού» νεαρού, που «δεν έχει πειράξει στην ζωή του ούτε μύγα». Η αστυνομία, καλεί τον 73χρονο κτηνοτρόφο Λυσίμαχο Φ και ο 37χρονο γιο του Διονύση, οι οποίοι έχουν κτήματα στην περιοχή που έγιναν οι δολοφονίες και βόσκουν εκεί τα πρόβατά τους.

Και οι δύο προβάλλουν αρχικά άλλοθι, άλλα η αστυνομία έχει βάσιμους λόγους να τους υποπτεύεται. Όπως προκύπτει από την κατάθεση ενός άλλου κτηνοτρόφου της περιοχής, ο Λυσίμαχος και ο Διονύσης Φ ήταν οι τελευταίοι άνθρωποι που είχαν δει ζωντανούς τους πέντε κυνηγούς. Πιο επιβαρυντική όλων, είναι η μαρτυρία αγρότη που κατέθεσε ότι προειδοποίησε πατέρα και γιο να προσέχουν, επειδή η παρουσία των κυνηγών στην ιδιοκτησία τους διώχνει το κοπάδι και καταστρέφει το τριφύλλι.

Ένα ακόμη στοιχείο, ήταν και η «φήμη» του πατέρα, που όλοι τον περιέγραφαν ως τον «νταή» του χωριού, που κυκλοφορούσε παλιότερα στα καφενεία με μαχαίρι στο ζωνάρι του και δεν σήκωνε κουβέντες αλλά και ως αυταρχικό, ειδικά απέναντι στον γιό του, τον συμπαθή σε όλους Διονύση. Την Δευτέρα, ο Διονύσης Φ, πηγαίνει στον Αστακό και λίγο μετά την επιστροφή του, κάνει δηλώσεις στα ΜΜΕ, που ήδη γνωρίζουν πως είναι ο βασικός ύποπτος και η προσαγωγή του είναι θέμα ωρών.

Σχεδόν ταυτόχρονα ανακοινώνεται πως το όπλο που βρέθηκε στο σπίτι των κτηνοτρόφων στα Καλύβια, είναι το όπλο που χρησιμοποιήθηκε στο φονικό.

Η ομολογία

Πατέρας και γιός πλέον ανακρίνονται από ειδικά κλιμάκια αστυνομικών από την Αθήνα, που βρίσκονται στην περιοχή και έχουν αναλάβει την υπόθεση. Λίγες ώρες μετά την ανάκριση, οι ύποπτοι ομολογούν τις πράξεις τους, καθώς και τον λόγο που οδήγησε στο αποτρόπαιο έγκλημα. Οι πυροβολισμοί των κυνηγών, η παρουσία τους στα χωράφια τους, ο φόβος που προκαλούσαν στα πρόβατα… Με τις ομολογίες, αν και αρχικά το έγκλημα ήθελε να πάρει πάνω του ο πατέρας, αποδείχτηκε ότι τα γεγονότα εκείνο το μοιραίο απόγευμα είχαν πρωταγωνιστή τον γιο, Διονύση.

Στις 4.45 ο Λυσίμαχος και ο Διονύσης Φ πήγαν στο σημείο όπου είχαν πληροφορηθεί ότι βρίσκονταν οι πέντε κυνηγοί. Δεν κατάφεραν να τους εντοπίσουν και ο Διονύσης φεύγει, ενώ ο πατέρας του μένει πίσω. Λίγα λεπτά αργότερα, ο 37χρονος ακούει από μακριά καυγά και φωνές.
Γυρνάει γρήγορα πίσω με την καραμπίνα στο χέρι. Μόλις φτάνει στο σημείο, όπου τσακωνόταν ο πατέρας του με τους κυνηγούς, ο καυγάς ανάβει και φαίνεται πως ένα από τα όπλα των θυμάτων εκπυρσοκροτεί κατά λάθος.

O Διονύσης Φ σηκώνει την καραμπίνα και αρχίζει να πυροβολεί αδιακρίτως. … Από τις σφαίρες πέφτουν τραυματισμένοι όλοι οι αιφνιδιασμένοι κυνηγοί, αλλά ο Hλίας Πίπας, που είχε προλάβει να κρυφτεί σε καλαμιές , πυροβολεί και τραυματίζει ελαφρά τον Διονύση στην κλείδα. Παρ’ όλα αυτά ο Διονύσης τον σκοτώνει εν ψυχρώ. Στο τέλος κατευθύνεται προς το μέρος του 17χρονου Αλέξη Νικολόπουλου, που έτρεξε να σωθεί , αρχικά τον τραυματίζει στην πλάτη και μετά του ρίχνει τη χαριστική βολή.

Πατέρας και γιός , οδηγήθηκαν στα δικαστήρια Αγρινίου, κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας για να απολογηθούν και στην συνέχεια να προφυλακίστηκαν.

Η δίκη

Στις 26 Μαρτίου 2008 Ο Λυσίμαχος και ο Διονύσης Φ θα καθίσουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αιγίου κατηγορούμενοι για την δολοφονία των πέντε κυνηγών στα Καλύβια Αγρίνιου. Η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη από συγγενείς και φίλους των θυμάτων. Στην αρχή της ακροαματικής διαδικασίας ο Διονύσης Φ. δήλωσε βρισκόταν εν βρασμώ ψυχής και προσπάθησε να πάρει πάνω του όλη την ευθύνη. «Δεν είχα πρόθεση να κάνω κακό. Ούτε ο πατέρας μου με ενθάρρυνε, κατηγορείται άδικα. Βρισκόμουν εν βρασμώ ψυχής και αυτό δεν αποτελεί ελαφρυντικό. Από την πρώτη στιγμή το είχα πάρει απόφαση να αυτοκτονήσω, αλλά δεν είχα το κουράγιο. Δεν θέλω τίποτα λιγότερο από ισόβια».

Η κατάθεση της μητέρας του δράστη

Όταν σηκώθηκε να καταθέσει η μητέρα του δράστη η Αμαλία Φ. ακούστηκε στην αίθουσα η φράση «καταραμένη φάρα, εσύ φταις, που γέννησες αυτό το κτήνος». Ψύχραιμη και χωρίς να κοιτάξει στιγμή τον άνδρα και τον γιο της, η ηλικιωμένη ανέβηκε στο βήμα του μάρτυρα. «Ζητώ συγγνώμη για τον γιο μου. Ήταν ένα παιδί μάλαμα, που δεν περίμενε κανείς ότι θα έκανε κάτι τέτοιο. Ζητώ συγγνώμη και για τον άνδρα μου. Δεν ήταν κακός, όπως λέτε. Μόνο φωνακλάς, αλλά με ψυχή παιδιού» ανέφερε, προκαλώντας την οργή των συγγενών.

Κατά τους συνηγόρους πολιτικής αγωγής, η γυναίκα φάνηκε να έχει μάθει καλά το «μάθημά» της. Δεν θυμόταν πολλά, έκλαιγε χωρίς δάκρυα και μοίραζε «συγγνώμες», ενώ σε συγκεκριμένη ερώτηση απάντησε άσχετα. «Δεν ξέρω τι να σας πω. Αν το έχει κάνει ο γιος μου, έχουν δίκιο αυτοί που λένε, καλύτερα να μην τον γεννούσα».

Για το μοιραίο απόγευμα της 25ης Νοεμβρίου η γυναίκα ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ακούσει πυροβολισμούς, επειδή βρισκόταν μέσα στη στάνη, αλλά ούτε είχε αντιληφθεί κάτι από τη συμπεριφορά των ανδρών.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.