Ένα σπάνιο βίντεο με την αξεπέραστη Τζένη Καρέζη έρχεται ξανά στο φως, φέρνοντας στη μνήμη μας την μοναδική της παρουσία. Η σπουδαία ηθοποιός, που σημάδεψε το ελληνικό θέατρο και κινηματογράφο, υπήρξε ένας άνθρωπος γεμάτος ζωντάνια, αισιοδοξία και πάθος για τη ζωή.
Το νέο αυτό βίντεο, γυρισμένο μέσα στο σπίτι της στα Ιλίσια, την παρουσιάζει να μιλά για την παράσταση που ετοιμαζόταν να ανεβάσει, «Διαμάντια και μπλουζ» της Λούλας Αναγνωστάκη. Μια παράσταση που έμελλε να είναι η τελευταία της θεατρική εμφάνιση, καθώς δύο χρόνια αργότερα, στα 60 της χρόνια, έφυγε από τη ζωή, έχοντας δώσει μια γενναία μάχη με τον καρκίνο.
Το τελευταίο της θεατρικό έργο
Στη συνέντευξή της, η Καρέζη μιλά με πάθος για την παράσταση:
«Κρύβει μία αφάνταστη γοητεία, μία ευαισθησία. Αυτό το έργο είναι το καλύτερο της. Είναι γραμμένο με τους ρυθμούς του μπλουζ. Με τη μελαγχολία που έχει το μπλουζ, με το ταξίδι που σου δίνει το μπλουζ. Και έχει βέβαια, και διαμάντια. Δηλαδή ο τίτλος δεν είναι τυχαίος. Θα ανεβάσουμε δηλαδή ελληνικό έργο, αυτό το συγκεκριμένο πολύ σπουδαίο έργο και με αυτό θα επιστρέψουμε στο θέατρο Αθήναιον».
Ήταν μια παράσταση που αγαπήθηκε πολύ από το κοινό, και η ίδια ήλπιζε ότι θα συνέχιζε να τη ζει στη σκηνή. Ωστόσο, η υγεία της είχε άλλα σχέδια.
Η στάση ζωής της Τζένης Καρέζη
Ο Κώστας Καζάκος, ο σύντροφός της στη ζωή και στην τέχνη, είχε μιλήσει συγκινητικά για εκείνη, περιγράφοντάς την ως έναν άνθρωπο που αγκάλιαζε τη ζωή με όλη της τη δύναμη:
«Η Τζένη ήταν ένας άνθρωπος επιθετικός στη ζωή. Ήταν γαντζωμένη με νύχια και με δόντια στη ζωή και στη δημιουργία. Με τον θάνατο δεν είχε συμφιλιωθεί ποτέ. Ο θάνατος ήταν έξω από το οπτικό της πεδίο. Η Τζένη δρούσε σαν να μην επρόκειτο να πεθάνει ποτέ! Ωστόσο, το τελευταίο 3μηνο, 4μηνο, όταν τέλειωσαν οι θεραπείες στο Λονδίνο και δεν έμενε να κάνουμε τίποτα άλλο, παρέμειναν κάποιες ελπίδες αλλά ήταν αόριστες. Μέσα της ήξερε πολύ καλά, ότι οδηγείται στο αναπόφευκτο. Εκείνο το τρίμηνο, η Τζένη έκανε μία πορεία, που ένας άνθρωπος μπορεί να την κάνει σε 100 χρόνια. Κάλυψε όλο αυτό το ασυμφιλίωτο κενό, με τον θάνατο! Άρχισε να βγάζει, να ακτινοβολεί μία ευγνωμοσύνη για όλα τα πράγματα».
Η τελευταία της επιστολή
Δυόμισι μήνες πριν φύγει από τη ζωή, έγραψε μια επιστολή στον Τύπο, μιλώντας για την κατάσταση της υγείας της και την αστείρευτη θέλησή της να επιστρέψει στη σκηνή:
«Τρία χρόνια τώρα ταλαιπωρούμαι με σοβαρό πρόβλημα στην υγεία μου. Με φωτεινά διαλείμματα βέβαια, και με ενδιάμεσο τον περσινό χειμώνα, και την ευτυχία να παίξω το αριστούργημα της Λούλας Αναγνωστάκη “Διαμάντια και μπλουζ” στο θέατρο “Αθήναιον” και να αγαπηθεί τόσο το έργο, η παράσταση και εγώ προσωπικά από το αθηναϊκό κοινό. Ο Θεός του θεάτρου για άλλη μια φορά στάθηκε καλός και γενναιόδωρος μαζί μου και πίστευα ότι αυτή η ευτυχία θα συνεχιζόταν και φέτος. Ότι θα επαναλαμβάναμε το “Διαμάντια και μπλουζ” στο θέατρό μας και ότι στη συνέχεια θα το παρουσιάζαμε στη Θεσσαλονίκη.
Δεν στάθηκε δυνατόν. Δυστυχώς. Και πέρασα ένα ολόκληρο χειμώνα ανάμεσα Αθήνα-Λονδίνο δίνοντας μάχη με την αρρώστια μου και έχοντας πάντα μαζί μου τον ακριβό μου σύντροφο Κώστα Καζάκο και τον μονάκριβό γιό μου Κωνσταντίνο. Στις πολύ δύσκολες στιγμές της ζωής, ο κάθε άνθρωπος λειτουργεί διαφορετικά. Άλλος ξορκίζει το κακό φωνάζοντας, άλλος βγάζοντας προς τα έξω την απελπισία του, άλλος σιωπώντας και μαχόμενος καρτερικά. Αυτή η τελευταία είναι και η δική μου περίπτωση.
Μαζί με την οικογένειά μου θα αγωνιστώ για την υγεία μου, για τη ζωή μου και για την επάνοδό μου στη σκηνή. Ευχαριστώ τον Τύπο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για τη διακριτική τους στάση, ευχαριστώ όλο τον κόσμο, ανώνυμους και επώνυμους για τη συμπαράσταση και την αγάπη τους και ας είναι σίγουροι ότι όλες μου οι προσπάθειες είναι να ξαναβρεθώ κοντά τους μέσω της δουλειάς μου. Επίσης αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω την εκπληκτική ομάδα των γιατρών του ουρολογικού τμήματος του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου για την ετοιμότητα με την οποία αντιμετώπισαν το Μεγάλο Σάββατο το μεσημέρι την καινούρια και μάλλον επικίνδυνη περιπέτεια της υγείας μου.
Θέλω να ζω με τους δικούς μου. Θέλω να κάνω τη λατρεμένη μου δουλειά. Θέλω να προσφέρω. Ν’ αγαπώ και να μ’ αγαπούν. Δεν χάνονται αυτά. Δεν πρέπει να χαθούν. Δεν θέλω να χαθούν. Και πάντα θα ελπίζω…
Φιλικότατα,
ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ».
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
