Τρόμος στη Μύκονο: Τον δολοφόνησαν και επέστρεψε ως… βρυκόλακας

Δέκα περίεργες και μεταφυσικές ιστορίες

– θρύλους από την παλαιά Εποχή έχουμε λίγο πολύ όλοι ακούσει. Και ποτέ δεν θα μάθουμε τι είναι αλήθεια και τι ψέματα

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για εμάς είναι η ιστορία τρόμου στη Μύκονο, όπου, σύμφωνα με θρύλους από το 1700, στο νησί κυκλοφορούσε… Βρυκόλακας!

Πριν την εποχή του Διαφωτισμού, τον 18ο αιώνα, οι άνθρωποι στην Ευρώπη πίστευαν σε δαίμονες, φαντάσματα, μάγισσες και βρικόλακες. Ακόμα και οι πιο μορφωμένοι, όπως οι δικαστές και οι ιερείς, λάμβαναν σοβαρά υπόψη τους τις υπερφυσικές εμπειρίες. Συχνά μάλιστα, διαφωνούσαν και διερευνούσαν για μια σειρά από περίεργες «πραγματικές» ιστορίες, πολλές εκ των οποίων επιβιώνουν μέχρι τις ημέρες μας.

Διαβάστε 10 από αυτές:

Ο «Βρυκόλακας της Μυκόνου»

Ο Γάλλος βοτανολόγος Joseph Pitton de Tournefort, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στη Μύκονο, το 1700, έμαθε για έναν νεκρό χωρικό ο οποίος ζωντάνευε τη νύχτα. Μετά τη δολοφονία του από έναν άγνωστο επιδρομέα στα χωράφια όπου δούλευε, ο άνδρας πιστεύεται ότι έγινε βρυκόλακας, ένα πλάσμα που δεν πεθαίνει και μοιάζει με τα βαμπίρ της ανατολικής Ευρώπης. Με μια πρώτη ματιά, ο βρυκόλακας ήταν άκακος, αναποδογυρίζοντας απλώς έπιπλα και αγκαλιάζοντας ανθρώπους από πίσω. Στην πορεία ωστόσο οι νησιώτες ενοχλήθηκαν, και έτσι έσκαψαν στον τάφο του βρυκόλακα και ξερίζωσαν την καρδιά του.

Αυτό όμως δεν σταμάτησε τον βρυκόλακα, ο οποίος άρχισε να χτυπά τον κόσμο, να καταστρέφει τις οροφές των σπιτιών τους και να κλέβει τα ποτά τους. Μερικοί αναγκάστηκαν μάλιστα να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και άλλοι επισκέπτονταν τον τάφο του για να του επιτεθούν με ξίφος στη διάρκεια της ημέρας. Τελικά, οι αρχές διέταξαν την απομάκρυνση του βρυκόλακα στο γειτονικό νησί του Αγίου Γεωργίου, όπου το σώμα του αποτεφρώθηκε…

Το στοιχειωμένο μήλο του Ανεσί

Το 1585, ένα μήλο εθεάθη να επιπλέει επάνω από μια γέφυρα στο Ανεσί, μια πόλη νοτιοανατολικά της Γαλλίας. Για 2 ώρες το μήλο αιωρούνταν στον αέρα και εξέπεμπε έναν δυνατό θόρυβο, τρομάζοντας του περαστικούς που περνούσαν από τη γέφυρα. Τελικά, ένας λιγότερο φοβισμένος ταξιδιώτης το πλησίασε, οπλισμένος με ένα ξύλινο ραβδί, βυθίζοντας το μήλο στο νερό. Ο τρομερός θόρυβος τότε σταμάτησε. Σύμφωνα με τον δικαστή Henri Boguet, «δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι το μήνα ήταν δαιμονισμένο και ότι μια μάγισσα ήθελε να το δώσει σε κάποιον»…

Ο υποδηματοποιός του Βρότσλαβ

Τον Σεπτέμβριο του 1591, ένας υποδηματοποιός στο Βρότσλαβ της Πολωνίας αυτοκτόνησε κόβοντας το λαιμό του. Λίγες εβδομάδες μετά την ταφή του, οι κάτοικοι ανέφεραν ότι είδαν το φάντασμά του στα σπίτια τους τη νύχτα. Ξυπνούσαν και έβρισκαν τον υποδηματοποιό να είναι ξαπλωμένος επάνω τους, πιέζοντάς τους με το βάρος του, ενώ συχνά τους επιτίθονταν. Τον Απρίλιο του 1592, οι κάτοικοι έσκαψαν στον τάφο του, και ανακάλυψαν ότι το πτώμα του δεν είχε υποστεί καμία αλλοίωση…

Οι αρχές κράτησαν το πτώμα του στην επιφάνεια του εδάφους για 6 ημέρες και στη συνέχεια το έθαψαν ξανά σε διαφορετικό σημείο. Λίγες ημέρες μετά, υπήρξαν μαρτυρίες ότι το φάντασμα επιτέθηκε στους κατοίκους.

Στις 7 Μαΐου, το πτώμα του υποδηματοποιού ξεθάφτηκε για μια τελευταία φορά και για να διασφαλίσουν ότι θα παραμείνει νεκρός, ακρωτηρίασαν το κεφάλι και τα άκρα του, ενώ ξερίζωσαν και την καρδιά του. Στη συνέχεια του έβαλαν φωτιά και οι στάχτες του πετάχτηκαν σε ένα ποτάμι.

Η οικογένεια λυκανθρώπων Gandillion

Το 1598, δύο αδέλφια στην ανατολική Γαλλία δέχθηκαν επίθεση από λύκο που σύμφωνα με το αγόρι είχε ανθρώπινο πρόσωπο. Όταν μια ομάδα χωρικών έσπευσε να αναζητήσει το λύκο, συνάντησε ένα κορίτσι με το όνομα Perrenette Gandillion. Είχε αίμα στο φόρεμά της και έτσι ο όχλος την σκότωσε επιτόπου. Η οικογένειά της είχε τη φήμη ότι είχε σχέσεις με το διάβολο…

Μετά το θάνατό της, ο αδελφός της, Πιέρ, η αδελφή της Αντουανέτ και ο ανιψιός της Georges κατηγορήθηκαν επίσης ότι ήταν λυκάνθρωποι. Ο Πιέρ ισχυρίστηκε ότι μπορούσε να γίνει λύκος όταν φορούσε δέρμα λύκου, ενώ ο Georges είπε ότι η μεταμόρφωσή του προκαλούνταν από μια αλοιφή. Ο δικαστής Henri Boguet, ο οποίος είχε διατάξει την εκτέλεση περισσότερων από 600 ύποπτων μαγισσών κατά τη διάρκεια της θητείας του, ανέλαβε την υπόθεση. Πεπεισμένος απόλυτα ότι η οικογένεια Gandillion ήταν λυκάνθρωποι, τους καταδίκασε σε καύση…

H συνάντηση της Lady Fanshawe με σειρήνα

Το 1642, η Βρετανίδα Lady Fanshawe και ο σύζυγός της, Sir Richard, επισκέφθηκαν ένα προγονικό κάστρο ενός φίλου στην Ιρλανδία. Ένα βράδυ, ενώ κοιμόταν στην κρεβατοκάμαρά της, ξύπνησε τρομαγμένη από μια διαπεραστική κραυγή. Γύρισε το βλέμμα της στο παράθυρο και είδε μια γυναίκα να την κοιτάζει και να στριγκλίζει. Το πρωί, ο ιδιοκτήτης της εξήγησε ότι μια συγγενής του είχε πεθάνει στο κάστρο την προηγούμενη βραδιά και ότι η Lady Fanshawe είχε δει μια σειρήνα που εμφανιζόταν κάθε φορά που κάποιος από την οικογένεια πέθαινε. Της είπε ότι η γυναίκα ήταν η γυναίκα ενός μακρινού προγόνου, ο οποίος την είχε πνίξει στο κάστρο γιατί η οικογένειά του δεν ενέκρινε την ταπεινή καταγωγή της.

H ανάσταση του παιδιού από το Dalheim

Στο Μεσαίωνα, επικρατούσε η άποψη ότι οι δαίμονες μπορούσαν να κυριεύσουν ή να ζωντανέψουν πτώματα γεμίζοντάς τα με αέρα ή άλλη ουσία. Το 1581, στην περιοχή Dalheim του Λουξεμβούργου, ένας γυναικείος δαίμονας που πιστεύεται ότι είχε σεξουαλικές επαφές με άνδρες στον ύπνο τους, έπεισε έναν άνδρα να σκοτώσει το γιο του.

Αφού ο άνδρας κατάλαβε τι είχε κάνει, βυθίστηκε στη θλίψη. Ο δαίμονας, βλέποντας δυνατότητα για περισσότερη δυστυχία, προσφέρθηκε να αναστήσει το γιο του άνδρα αν της υποσχόταν ότι θα την αγαπούσε ως αντάλλαγμα. Με τη μαγεία της, το αγόρι αναστήθηκε από τους νεκρούς και συνέχισε να ζει όπως πριν. Μετά όμως από ένα χρόνο, το αγόρι αρρώστησε ανεξήγητα και πέθανε ξαφνικά. Όπως αποδείχθηκε, η ανάστασή του ήταν μια ψευδαίσθηση. Το πτώμα του αγοριού ήταν άδειο, και κινούνταν με τις δυνάμεις του δαίμονα.

Οι εξ ουρανού επισκέπτες της Λυών

Στις αρχές του 9ου αιώνα, 3 άνδρες και μια γυναίκα φέρονται να κατέβηκαν από ιπτάμενα σκάφη στην πόλη της Λυών. Το πλήθος κόσμου που ήταν συγκεντρωμένο, θεώρησε ότι οι επισκέπτες ήταν διαβολικοί μάγοι που επιθυμούσαν να καταστρέψουν τη σοδειά τους. Όμως οι επισκέπτες επέμειναν ότι ήταν απλοί άνθρωποι από την ίδια χώρα που είχαν απαχθεί από μάγους και βρίσκονταν σε ένα μέρος στον ουρανό που λέγεται Magonia. Πριν το πλήθος επιτεθεί στους επισκέπτες, ένας επίσκοπος που λεγόταν Agobard ήρθε τρέχοντας στο σημείο, λέγοντας ότι η ιστορία των επισκεπτών ήταν φανταστική. Σήμερα, ερευνητές που επιδιώκουν να αποδείξουν την ύπαρξη UFO κρίνουν ότι η ιστορία είναι αυθεντική και επρόκειτο για εξωγήινους.

Ο βάτραχος των Flanders

Περί το 1595, ένας πατέρας με το γιο του σε μια ταβέρνα κοντά στο Flanders τσακώθηκαν με μια σερβιτόρα για την τιμή των ποτών τους. Όπως έφευγαν, η σερβιτόρα τούς φώναξε ότι δεν θα κατάφερναν να φτάσουν στο σπίτι εκείνη την ημέρα. Πατέρας και γιος έφτασαν στον ποταμό, αλλά δεν μπορούσαν να μετακινήσουν τη βάρκα τους. Στρατιωτικοί που κλήθηκαν ανεπιτυχώς να τους βοηθήσουν παρατήρησαν έναν βάτραχο επάνω στη βάρκα, τον οποίο σκότωσαν και πέταξαν στον ποταμό.

Από εκείνη τη στιγμή η βάρκα άρχισε να κινείται. Για να τους ευχαριστήσει, ο πατέρας πήγε τους στρατιωτικούς στην ταβέρνα. Όταν έφτασαν, ο πατέρας έμαθε ότι η σερβιτόρα είχε αρρωστήσει βαριά. Τελικά πέθανε εκείνη την ημέρα από τομές σε λαιμό και στομάχι, αντίστοιχες με εκείνες που είχαν προκαλέσει στο βάτραχο.

To αλυσοδεμένο φάντασμα της Μπολόνια

Στα μέσα του 16ου αιώνα, ο Ισπανός μαθητής νομικής Vasquez de Ayola μαζί με 2 φίλους του αναζητούσαν ένα μέρος να μείνουν στην Μπολόνια. Οι φίλοι εντόπισαν ένα μεγάλο εγκαταλειμμένο σπίτι που κάποτε θεωρούνταν στοιχειωμένο, ωστόσο από τη στιγμή που δεν πίστευαν σε φαντάσματα, δεν είχαν κανένα πρόβλημα να μετακομίσουν σε αυτό.

Ένα βράδυ, ενώ οι φίλοι του κοιμούνταν, ο Ayola άκουσε έναν ήχο αλυσίδας στο πάτωμα έξω από το δωμάτιό του και ψάχνοντας, ανακάλυψε ένα φάντασμα-σκελετό καλυμμένο από αλυσίδες να περιμένει στη σκάλα. Το φάντασμα οδήγησε τον Ayola σε ένα σημείο στον κήπο και εξαφανίστηκε. Την επομένη, οι αρχές έσκαψαν στο σημείο που υπέδειξε το φάντασμα και ανακαλύφθηκε ο σκελετός του φαντάσματος. Από τότε το φάντασμα δεν ξαναπαρουσιάστηκε…

Η απαγωγή της μάγισσας στο Berkeley

Στις αρχές του 12ου αιώνα, ο ιστορικός και καλόγηρος William του Malmesbury έγραψε για μια ετοιμοθάνατη γυναίκα στο Berkeley της Αγγλίας η οποία ομολόγησε στα παιδιά της ότι ήταν σκλάβα του διαβόλου και μάγισσα. Η γυναίκα παρακάλεσε να ταφεί σε πέτρινο φέρετρο τυλιγμένο με σιδερένιες αλυσίδες για να μην κλέψουν το σώμα της οι δαίμονες. Η επιθυμία της έγινε πραγματικότητα και η τοπική εκκλησία συμφώνησε να παρακολουθεί το φέρετρό της για 3 ημέρες και νύχτες πριν ταφεί. Την τρίτη νύχτα, ένας δαίμονας ξαφνικά έσπασε την πόρτα εισόδου της εκκλησίας, περπάτησε μέχρι το φέρετρο, το άνοιξε και πήρε το σώμα τη γυναίκας μεταφέροντας το με ένα μαύρο άλογο.

tromaktiko.gr