Τετάρτη 26 Νοεμβρίου – Μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας: Γιορτάζει ο αγαπημένος Άγιος

Την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Στυλιανού, ενός σπάνιου και ιδιαίτερα αγαπητού αγίου που είναι γνωστός για τη στοργή του προς τα παιδιά και τα θαυμαστά του έργα.

Ποιοι γιορτάζουν

Στυλιανός, Στέργιος, Στέλιος, Στελής, Τέλης, Τέλιος, Στέλα, Στεργιανή, Στεργιούλα, Στυλιανή, Στέλλα, Τέλα, Τελία, Τελίτσα, Στελίνα, Νίκων

Ποιος ήταν ο Άγιος Στυλιανός ο Παφλαγόνας

Ο Άγιος Στυλιανός καταγόταν από την Παφλαγονία της Μικράς Ασίας και έζησε περίπου μεταξύ του 4ου και 6ου αιώνα. Από τη γέννησή του ακόμα θεωρήθηκε χαρισματικός και άγιος. Όπως αναφέρει και το Συναξάρι του, «Ούτος εκ μήτρας αγιασθείς, γέγονε του Αγίου Πνεύματος οικητήριον».

Από μικρή ηλικία ζούσε με αρετή και εγκράτεια. Δεν παρασύρθηκε από τις επιθυμίες της νεότητας αλλά ακολούθησε τον δρόμο της πίστης και της πνευματικής σοφίας. Στα μάτια του, τα γήινα πράγματα ήταν μάταια σε σύγκριση με την αιώνια αλήθεια.

Η απόφαση να αφιερωθεί στον μοναχικό βίο

Μετά από πνευματική ωριμότητα, ο Στυλιανός πήγε σε μοναστήρι όπου ασπάστηκε το μοναχικό σχήμα. Από εκείνη τη στιγμή, άφησε κάθε γήινη σκέψη και αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στην προσευχή και τον Θεό.

Αντιμετώπισε μεγάλες πνευματικές μάχες με τους τρεις κυριότερους εχθρούς: τη σάρκα, τον κόσμο και τον διάβολο. Παρά τις δυσκολίες, νίκησε μέσα από πολυετή αγώνα και αναδείχθηκε σε φωτεινό παράδειγμα ασκητικής ζωής.

Μοναχός, μαχητής και παράδειγμα

Η αγιότητά του ενέπνευσε πολλούς. Όσοι τον γνώριζαν ή άκουγαν για τη ζωή του, τον προβάλλανε ως πρότυπο. Είχε γίνει ο ζωντανός οδηγός για μοναχούς και λαϊκούς που αναζητούσαν πνευματική καθοδήγηση.

Αναχωρητής στην έρημο

Παρά την ήδη αυστηρή μοναχική του ζωή, ο Άγιος επιδίωξε την πλήρη απομόνωση και την απόλυτη ένωση με τον Θεό. Έφυγε από το μοναστήρι και εγκαταστάθηκε σε ένα σπήλαιο μέσα στην έρημο, όπου ζούσε μόνος, αφιερωμένος στην προσευχή.

Η ζωή του εκεί ήταν εξαιρετικά λιτή αλλά πλούσια πνευματικά. Οι προσευχές του ήταν συνεχείς και η παρουσία του Θεού έντονη. Τίποτα δεν τον αποσπούσε από την ένωση με τον Δημιουργό.

Η φύση ως τρόπος δοξολογίας

Ζώντας κοντά στη φύση, ο Άγιος έβλεπε σε όλα τα δημιουργήματα το χέρι του Θεού. Παρατηρούσε τον ουρανό, τα άστρα, τον κόσμο γύρω του και έψαλλε:

«Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, ποίησιν δέ χειρών αυτού αναγγέλλει το στερέωμα» και «Ως εμεγαλύνθη τα έργα σου, Κύριε! Πάντα εν σοφία εποίησας. Επληρώθη η γη της κτίσεως Σου»!

Η φήμη του φτάνει σε όλο τον κόσμο

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, η φήμη της αγιότητας του Άγιου Στυλιανού εξαπλώθηκε. Πολλοί άνθρωποι ταξίδευαν για να τον γνωρίσουν και να λάβουν την ευχή του. Πίστευαν ότι μπορούσε να τους βοηθήσει ψυχικά και σωματικά.

Η σοφία και η ηρεμία του άλλαζαν τις καρδιές των επισκεπτών. Η παρουσία του γέμιζε τους ανθρώπους με ελπίδα και πίστη.

Ο προστάτης των παιδιών

Ο Άγιος Στυλιανός ξεχώρισε για τη μεγάλη του αγάπη στα παιδιά. Πίστευε ότι τα παιδιά έχουν αγγελικές ψυχές και τα θεωρούσε παράδειγμα για την κατάκτηση της Βασιλείας των Ουρανών.

Ο Θεός, βλέποντας την αγάπη αυτή, του χάρισε τη δύναμη να θεραπεύει θαυματουργικά τα άρρωστα παιδιά. Μητέρες με άρρωστα ή ανάπηρα παιδιά ταξίδευαν μέσα από δύσβατα μέρη για να φτάσουν στο ασκητήριό του.

«Έπαιρνε τ’ άρρωστα νήπια στα χέρια του και με μάτια δακρυσμένα παρακαλούσε το Θεό να τα γιατρέψει».

Και ο Θεός εισάκουε τις προσευχές του. Πολλά παιδιά θεραπεύτηκαν και οι μητέρες ξεσπούσαν σε δάκρυα χαράς και ευγνωμοσύνης.

Χαρίζει παιδιά σε άτεκνα ζευγάρια

Ο Άγιος Στυλιανός δεν θεράπευε μόνο άρρωστα παιδιά, αλλά χάριζε και παιδιά σε οικογένειες που δεν μπορούσαν να τεκνοποιήσουν. Με τις προσευχές του, πολλές στείρες γυναίκες απέκτησαν παιδιά.

Ακόμα και μετά την κοίμησή του, πολλοί πιστοί επικαλούνται το όνομά του και κάνουν τάματα ζωγραφίζοντας την εικόνα του. Πολλές τέτοιες προσευχές έφεραν αποτέλεσμα και οικογένειες απέκτησαν παιδιά όταν είχαν πια χάσει κάθε ελπίδα.

Η κοίμησή του και η συνέχεια των θαυμάτων

Σε βαθιά γεράματα, ο Άγιος Στυλιανός παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό. Την ώρα της κοιμήσεώς του, Άγγελοι τον παρέλαβαν για να τον αναπαύσουν από την αυστηρή του ζωή.

Δεν γνωρίζουμε πού ακριβώς τάφηκε, αλλά η φήμη του ζει. Οι πιστοί συνεχίζουν να τον τιμούν, να προσεύχονται σ’ εκείνον, να του αφιερώνουν ναούς και να ζητούν βοήθεια στις δοκιμασίες τους, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τα παιδιά τους.

Λέγεται μάλιστα πως από το ρήμα «στυλώνει» προέρχεται το όνομά του, επειδή «στηρίζει την υγεία των παιδιών».

Το απολυτίκιο του Αγίου Στυλιανού

Ἀπολυτίκιον – Ἦχος γ’

Στήλη ἔμψυχος τῆς ἐγκρατείας, στῦλος ἄσειστος τῆς Ἐκκλησίας Στυλιανὲ ἀνεδείχθης μακάριε, ἀνατεθεὶς γὰρ Θεῷ ἐκ νεότητος κατοικητήριον ὤφθης τοῦ Πνεύματος. Πάτερ ὅσιε Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε δωρίσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.