Συναγερμός για θανατηφόρο μύκητα που εξαπλώνεται παγκοσμίως – Γίνεται ολοένα πιο ανθεκτικός και πιο μεταδοτικός

Ο επικίνδυνος μύκητας Candida auris εξαπλώνεται με αυξανόμενο ρυθμό σε ολόκληρο τον κόσμο και προβληματίζει έντονα τους επιστήμονες, καθώς εμφανίζει σημαντική αντοχή στα φάρμακα και υψηλή μεταδοτικότητα.

Επικίνδυνη παραλλαγή με παγκόσμια εξάπλωση

Μια φαρμακοανθεκτική παραλλαγή του κοινού μύκητα Candida auris εμφανίζει αυξημένη ικανότητα πρόκλησης λοιμώξεων και διαδίδεται με ανησυχητικούς ρυθμούς σε διεθνές επίπεδο, όπως αναφέρουν επιστήμονες σε πρόσφατη ανασκόπηση μελετών.

Οι μυκητιασικές λοιμώξεις επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο και συχνά συνδέονται με ποσοστά θνησιμότητας που υπερβαίνουν το 50%, ακόμη και όταν χορηγούνται αντιμυκητιασικά φάρμακα.

Ο Candida auris μπορεί να προκαλέσει σοβαρές και θανατηφόρες λοιμώξεις, ειδικά σε άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό. Πρώτη φορά εντοπίστηκε το 2009 στον ακουστικό πόρο ασθενούς στην Ιαπωνία, και στη συνέχεια διαπιστώθηκε η παρουσία του σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ινδία, όπου το 2014 αναγνωρίστηκε επίσημα ως σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια υγεία.

Η τελευταία επιστημονική ανασκόπηση εντοπίζει μοναδικά χαρακτηριστικά στον μύκητα, που εξηγούν την ταχύτατη διάδοσή του. Ήδη έχει εμφανιστεί σε τουλάχιστον 61 χώρες, σε έξι διαφορετικές ηπείρους.

Πώς γίνεται ανθεκτικός και μεταδοτικός

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο Candida auris αναπτύσσει ανθεκτικότητα στα φάρμακα με ταχύ ρυθμό, καθώς μπορεί να μετατρέπεται από ζυμομύκητα σε μορφή με νηματοειδείς δομές, που βοηθούν στη γρήγορη εξάπλωση.

Επιπλέον, το κυτταρικό τοίχωμά του περιέχει ειδικές πρωτεΐνες που τον βοηθούν να κολλάει στο δέρμα σαν «κόλλα», οδηγώντας σε αποικισμό.

«Η αποίκιση του δέρματος από την C. auris αποτελεί σοβαρό ιατρικό ζήτημα, καθώς οι ασθενείς μπορεί να διευκολύνουν τη μετάδοση της C. auris, τόσο εντός όσο και μεταξύ νοσοκομείων», τονίζεται στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Microbiology and Molecular Biology Reviews.

Ο μύκητας διαθέτει και επιπλέον αμυντικούς μηχανισμούς, όπως τις λεγόμενες «αντλίες εκροής» στην κυτταρική του μεμβράνη. Αυτές αποβάλλουν τα φάρμακα προτού προλάβουν να δράσουν. Επίσης, τα κύτταρά του συγκολλούνται μεταξύ τους, σχηματίζοντας βιοφίλμ (στρώματα μικροοργανισμών πάνω σε επιφάνειες), κάτι που δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την αποτελεσματική θεραπεία.

Δυσκολίες στη διάγνωση και καθυστερήσεις στη θεραπεία

Η έγκαιρη διάγνωση του μύκητα αποτελεί πρόκληση. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι «η διάγνωση των λοιμώξεων από C. auris συχνά παρεμποδίζεται από λανθασμένη ταυτοποίηση, γεγονός που οδηγεί σε καθυστερήσεις στην έναρξη της κατάλληλης αντιμυκητιασικής θεραπείας».

Παράλληλα, παραμένουν άγνωστοι ορισμένοι από τους μηχανισμούς με τους οποίους ο μύκητας καταφέρνει να επιβιώνει απέναντι στα υπάρχοντα φάρμακα.

Ανάγκη για νέα φάρμακα και μέτρα πρόληψης

Οι επιστήμονες τονίζουν την ανάγκη για άμεση ανάπτυξη νέων αντιμυκητιασικών φαρμάκων με ευρύτερο φάσμα δράσης. Παράλληλα, υπογραμμίζουν την ανάγκη βελτίωσης των διαγνωστικών μεθόδων αλλά και την ενίσχυση των ανοσολογικών ή εμβολιαστικών προσεγγίσεων, ιδιαίτερα για ευάλωτους ασθενείς.

Η ανασκόπηση καλεί επίσης σε πιο αυστηρά μέτρα επιτήρησης της μυκητιασικής νόσου, ειδικά σε χώρες που δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους. Τρία νέα φάρμακα βρίσκονται ήδη υπό κλινική δοκιμή, τα οποία ενδεχομένως να προσφέρουν μια νέα ελπίδα στο μέλλον.

Μέχρι τότε όμως, οι επιστήμονες συνεχίζουν να εκπέμπουν σήμα κινδύνου.