Η ιστορία του Κώστα Θεοφίλου, που βλέπει τα πρόβατά του να θανατώνονται λόγω ευλογιάς, έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο. Πίσω από τις αποφάσεις των αρχών, κρύβονται ζωές, κόποι και σπάνια ζώα που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν οριστικά.
«Γιατρεύτηκαν αλλά μου τα θανατώνουν»
Ο κτηνοτρόφος Κώστας Θεοφίλου μόλις πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο, αφού υπέστη εγκεφαλικό μην μπορώντας να διαχειριστεί την απώλεια του κοπαδιού του. Περισσότερα από 200 πρόβατα έχουν ήδη χαθεί και τα υπόλοιπα, παρότι υγιή, πρόκειται να θανατωθούν τις επόμενες ημέρες, εξαιτίας των υγειονομικών πρωτοκόλλων για την ευλογιά.
Όπως λέει ο ίδιος στο Mega, αν και ένα από τα δύο κοπάδια του σώθηκε, δεν του επιτρέπεται να το κρατήσει. «Τα υπόλοιπα 400 ζώα είναι καλά. Το πιστοποιεί και ο κτηνίατρος. Αλλά η νομοθεσία είναι αυτή που επιβάλλει τη θανάτωσή τους», εξηγεί.
«Γιατρεύτηκαν από την ευλογιά αλλά μου τα θανατώνουν. Τα πρόβατά μου παρουσίασαν τον ιό στις 6 Οκτωβρίου. Από τα 600 πρόβατα πέθαναν τα 207. Τα υπόλοιπα γιατρεύτηκαν, αλλά μου τα θανατώνουν», τονίζει.
Ο κτηνοτρόφος καλεί τους αρμόδιους να δουν με τα μάτια τους ότι τα ζώα του είναι υγιή. «Να έρθουν οι κτηνίατροι εδώ στο μαντρί να δουν ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Ας γίνει τουλάχιστον γρήγορα (η θανάτωση των ζώων) για να μην το ζω κάθε μέρα», λέει.
Όταν ρωτήθηκε αν υπάρχει ελπίδα να ξαναφτιάξει το κοπάδι του, η απάντησή του ήταν αποκαρδιωτική: «Το κοπάδι αυτό δεν ξαναγίνεται. Είναι το τελευταίο κοπάδι της φυλής Ρουμλουκίου στην Ελλάδα».
Η σιωπή στη στάνη της Βαμβακιάς
Συγκίνηση προκαλεί και η ιστορία του Νικόλα Πίγκα, κτηνοτρόφου στη Βαμβακιά Σερρών. Μέχρι πρόσφατα, η στάνη του ήταν γεμάτη ζωή. Πλέον, μετά την ευλογιά, 110 ζώα της αυτόχθονης φυλής Σερρών θανατώθηκαν, βυθίζοντας τον ίδιο στην απόγνωση.
Αντί να ετοιμάζεται για τα γεννητούρια των Χριστουγέννων, η στάνη είναι άδεια. «Δεν μπορώ να συνέλθω», λέει στο ThessPost.gr. Για τον ίδιο, τα ζώα του δεν ήταν απλώς η δουλειά του, αλλά μέλη της οικογένειας.
Ως αντιπρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Προβατοτρόφων Φυλής Σερρών «Ο Στρυμών», είχε αφιερωθεί στη διατήρηση της καθαρής ράτσας. Πλέον, όμως, όλα χάθηκαν.
«Τα είχα από παιδί, δεν αντέχω να πηγαίνω εκεί που μου τα έθαψαν»
Ο 80χρονος περιγράφει με πόνο την εμπειρία της απώλειας. «Είχα εκατό μάνες προβατίνες και δέκα κριάρια. Έχει πάνω από έναν μήνα που τα σκότωσαν και δεν μπορώ να συνέλθω. Τα είχα από μωρό παιδί. Μου τα σκότωσαν… εγώ τέτοια ζώα και να θέλω, δεν μπορώ να τα βρω».
Η φυλή του ήταν η παλιά σερραϊκή, με μοναδικά χαρακτηριστικά. «Ήμουν ο μόνος που είχα καθαρό κοπάδι. Είχα την καλύτερη ράτσα στον νομό», τονίζει με περηφάνια. Θυμάται ότι αγόρασε οκτώ κριάρια το 1970 πληρώνοντας μισό εκατομμύριο δραχμές – ποσό τεράστιο για την εποχή.
«Εκεί που μου τα έθαψαν τώρα, δίπλα στην αυλή μου, όποτε πηγαίνω, μου έρχεται να σκάσω, δεν το αντέχω», λέει με φωνή που τρέμει.
Γάλα στην κατάψυξη και αναμνήσεις
Στο σπίτι του έχουν απομείνει μόνο λίγα μπουκάλια γάλα στην κατάψυξη. Κάθε φορά που η γυναίκα του, η οποία είναι ανάπηρη, βγάζει ένα για να κάνει γιαούρτι, εκείνος ξαναθυμάται τα ζώα του.
«Τώρα τα Χριστούγεννα θα γεννούσαν όλα και ήμουν όλο χαρά. Είχα όλα τα αγαθά, το γιαούρτι μου, το γάλα μου, το αρνί μου. Η οικογένειά μου είναι δέκα άτομα. Έδινα και στα παιδιά μου τυρί και γάλα. Έχω ακόμη γάλα στην κατάψυξη μου και όποτε βγάζει η γυναικούλα μου ένα μπουκάλι για να κάνει γιαούρτι, σκέφτομαι το κοπάδι μου που σκοτώθηκε. Λέω ότι τρώω γάλα από τα πρόβατά μου».
Προσπάθησε μέχρι τέλους να το σώσει. Απέστειλε υπόμνημα στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, ζητώντας εξαίρεση λόγω της διατηρητέας φυλής. «Είναι άτιμη ασθένεια η ευλογιά. Αν τα πιάσει από τον μαστό ως τον λαιμό, δεν γλιτώνουν. Αν τα πιάσει στο πλάι, το ξεπερνάνε. Το μόνο που ζήτησα ήταν, επειδή είναι διατηρητέα φυλή, να παραμείνουν ζωντανά. Είχαμε κάνει υπόμνημα στο υπουργείο, όμως ακόμη περιμένω την απάντηση, ενώ τα σκοτώσανε», εξηγεί.
Προειδοποίηση ειδικών για τον αφανισμό
Ο Ιωσήφ Μπιζέλης, ομότιμος καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος του Δικτύου «Αμάλθεια» για την προστασία των αυτόχθονων αγροτικών ζώων, τονίζει ότι οι ξένες φυλές δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τις ελληνικές.
«Οι αυτόχθονες φυλές έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία τουλάχιστον 100 χρόνια στην Ελλάδα. Αν χαθούν, δεν πρόκειται να ξαναδημιουργηθούν. Είναι προσαρμοσμένες στις συνθήκες και τη βλάστηση της Ελλάδας και πιο ανθεκτικές», εξηγεί.
Αν αυτές χαθούν, η ελληνική κτηνοτροφία θα εξαρτάται από εισαγόμενες φυλές, που δεν αντέχουν τις κλιματικές και περιβαλλοντικές συνθήκες της χώρας. «Μπορεί να έχουν άμεσες αποδόσεις, αλλά με την κλιματική κρίση, δεν θα μπορέσουν να στηρίξουν την ελληνική παραγωγή», επισημαίνει.
Τι γίνεται στις άλλες χώρες
Στη βόρεια Ευρώπη, όταν εντοπίζεται ευλογιά σε κοπάδι αυτόχθονης φυλής, εφαρμόζεται καραντίνα αντί για μαζική θανάτωση. Αυτή η προσέγγιση απαιτεί όμως υποδομές και πολιτική βούληση, που φαίνεται να λείπουν από το ελληνικό υπουργείο, σύμφωνα με τον καθηγητή.
«Εάν ένα κοπάδι μολυνθεί, υπάρχει πιθανότητα να υπάρχουν και υγιή ζώα. Χρειάζονται συχνές εξετάσεις και απομόνωση σε ειδικούς χώρους. Δεν νομίζω ότι μπορεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα, λόγω έλλειψης υποδομών και νοοτροπίας, τόσο από το υπουργείο όσο και από τους παραγωγούς», καταλήγει.
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
