Λόλα Νταϊφά για Γιώργο Παπαδάκη: «Κάπνιζε τρελά και ήταν αυτό που δεν μπορούσε να νικήσει»

Η Λόλα Νταϊφά μίλησε συγκινημένη για τον Γιώργο Παπαδάκη, τον φίλο και συνεργάτη της, που σημάδεψε την πορεία της ιδιωτικής τηλεόρασης στην Ελλάδα και έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Μια βαθιά προσωπική στιγμή στην κάμερα

Σε μια από τις πιο έντονες συναισθηματικά στιγμές της ημέρας, η γνωστή εκπρόσωπος Δημοσίων Σχέσεων, Λόλα Νταϊφά, εμφανίστηκε στην εκπομπή «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1 για να μιλήσει με λόγια καρδιάς για την απώλεια του επί χρόνια στενού της φίλου, Γιώργου Παπαδάκη.

Η κ. Νταϊφά, που έζησε από κοντά την εξέλιξη της ιδιωτικής τηλεόρασης και τη διαδρομή του Παπαδάκη στον ΑΝΤ1, περιέγραψε το κενό που αφήνει πίσω του ο άνθρωπος που χαρακτήρισε «δάσκαλο» της ενημέρωσης.

Η κάμερα κατέγραψε τη διαδρομή της Λόλας Νταϊφά μέσα στους διαδρόμους του καναλιού στο Μαρούσι, μέχρι και το γραφείο του Παπαδάκη, όπου επέστρεψε φορτισμένη συναισθηματικά.

«Ήθελα να του βάλω τριαντάφυλλα στο γραφείο»

«Ήθελα να του βάλω τριαντάφυλλα στο γραφείο του. Γιατί θέλω να πιστεύω ότι θα ξέρει ότι τον θυμόμαστε και τον αγαπάμε και κάθε τριαντάφυλλο είναι μία ευχή. Να είναι καλά εκεί που πάει, να είναι καλά οι δικοί του, τα παιδιά του, η γυναίκα του και να τον θυμούνται και να τον αγαπάνε. Είναι σαν να μην το έχω πιστέψει ακόμα.

Πρώτα, πρώτα θα του ‘λεγα, Γιώργο μου ευτυχώς εκεί πέρα δεν θα καπνίζεις. Κάπνιζε τρελά και ήταν αυτό που δεν μπορούσε να νικήσει. Ο Γιώργος ήρθε το ’92, μέχρι τότε ήταν στην ΕΡΤ, και πολύ επιτυχημένος. Αυτό που είδα στον Γιώργο, ήτανε η αμεσότητά του και το γκελ που έκανε στον κόσμο. Υπήρχε η φιλοδοξία του να κάνουμε πρώτη φορά ένα άνοιγμα μεγάλο και υπήρχε και ο δισταγμός “θα πετύχει αυτό το πράγμα;”. Ο Γιώργος μου λέει “θα το τρέξουμε μαζί”, όχι του λέω, εσύ θα τρέξεις. Και εγώ τον είχα ονομάσει “ο κύριος 70%”, γιατί κάποια στιγμή στα τεταρτάκια είχε φτάσει 70%»», εξομολογείται η Λόλα Νταϊφά.

Η αγάπη για την οικογένεια και η σύνδεση με τον κόσμο

«Στην αρχή είχαμε ένα μικρό γραφειάκι που έβλεπε απ’ έξω καλαμιές και μου λέει “Λόλα τι βλέπεις;” του λέω “καλάμια”. Μου λέει “ο φόβος είναι να μην τα καβαλήσουμε”. Να πω ότι ήταν πολύ οικογενειάρχης. Δηλαδή τη γυναίκα του την αγαπούσε, υπολόγιζε τη γνώμη της, ήταν αξιοπρεπής άνθρωπος. Στον δρόμο του λέγανε “Γιώργαρε καλημέρα”, αυτό του άρεσε. Δεν περίμενε να του πουν “κύριε Παπαδάκη τι κάνετε;”, το “Γιώργαρε” του άρεσε, το “Γιωργάρα” του άρεσε. Αυτό λοιπόν ήταν αυτό που τον έτρεφε. Αυτό ήτανε το μελάκι που εισέπραττε κάθε μέρα. Έπρεπε να έχει ετοιμάσει το επόμενο βήμα. Δηλαδή να ήταν σε μια διαδικασία δράσης και να μην ήτανε “και τώρα τι θα κάνουμε; Θα παίρνουμε το κομπολόι και θα χτυπάμε τις χάντρες;”», συμπληρώνει για τον Γιώργο Παπαδάκη.