Κορονοϊός: Μαρτυρίες γιατρών που νόσησαν – «Έκλεβα στην οξυμετρία για να μη διασωληνωθώ»

Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες γιατρών που νόσησαν με κορονοϊό, οι οποίοι περιγράφουν με αφοπλιστική ειλικρίνεια όσα βίωσαν στις κλίνες για κορονοϊό, μακριά από κάθε αγαπημένο τους πρόσωπο με μόνη συντροφιά τον ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Βασίλης Βασιλικός: «Έτσι μπήκα στη ΜΕΘ»

Ο καθηγητής καρδιολογίας του ΑΠΘ Βασίλης Βασιλικός αναφέρει ότι βρέθηκε με Covid-19 στο νοσοκομείο όπου έμεινε τρεις εβδομάδες και ενώ είχε αρνητικοποιηθεί και ήταν έτοιμος να πάρει εξιτήριο ξαφνικά η κατάστασή του επιδεινώθηκε ραγδαία, διασωληνώθηκε και οδηγήθηκε στην εντατική.

«Στην εντατική ήμασταν όλοι μαζί, να σας θυμίσω ήταν σε κατάσταση επιστράτευσης, γιατί δεν υπήρχαν κλίνες και βάλαμε κάποια κρεβάτια στα χειρουργεία κι αναρωτήθηκα πως θα αντέξω εκεί μέσα. Αλλά από εκεί και πέρα δε θυμάμαι τίποτα. Δε θυμάμαι να μου λένε ότι θα με διασωληνώσουν. Και κατηγορήθηκα ή κατηγορήθηκαν συνεργάτες μου ότι άργησαν να με διασωληνώσουν, ακριβώς γιατί το είχα ζητήσει, το οποίο βέβαια δεν ισχύει. Ο άρρωστος μπορεί να λέει ότι θέλει, ο γιατρός είναι υποχρεωμένος να κάνει αυτό που του λέει η συνείδησή του. Εμείς ξέρετε οι γιατροί είμαστε λίγο “χοντρόπετσοι” και αν δεν αρρωστήσουμε, δε θα καταλάβουμε.

Όταν πανικοβλήθηκα, όταν χρειάστηκε να μπω στην εντατική τότε συνειδητοποίησα κάποια πράγματα ξανά. Σε μια στιγμή που είχα ξυπνήσει ήταν για μένα η χειρότερη εμπειρία. Ένιωθα αβοήθητος, είχα τις φυσικές μου ανάγκες, κρύωνα ας πούμε και δε μπορούσα να μιλήσω. Σχεδόν 5 μήνες, στην εντατική διασωληνωμένος 2 μήνες, άλλες 5 εβδομάδες στην εντατική για να μπορέσω να κινητοποιηθώ και άλλες 3 εβδομάδες στο θάλαμο για να μπορέσω να κάνω τα πρακτικά, τα βασικά μου πράγματα, για να μπορώ να πάω σπίτι μου δηλαδή.

Ξαναμαθαίνεις τη ζωή από το άλφα. Είχα την εντύπωση ότι μιλούσα αλλά με την τραχειοστομία, δε μπορούσα να συνεννοηθώ. Και ερχόταν η σύζυγος μου και της έλεγα κάνε μου αυτό, κάνε μου εκείνο, και δεν καταλάβαινε. Κι αντιθέτως ερχόταν η νοσηλευτήρια, η οποία ήταν εκπαιδευμένη και καταλάβαινε. Και ενώ είχα την αίσθηση ότι επικοινωνούσα γραπτά καλά, μου έδειξε η σύζυγος μου τις σημειώσεις μου και τα γράμματα μου δεν ήταν ούτε νηπιαγωγείου τα οποία κι έχω κρατήσει…».

Νικόλαος Μπάτζιος: Έπιασα τον εαυτό μου να… κλέβει στην οξυμετρία

Ο ΩΡΛ και αντιπρόεδρος του ΙΣΘ Νικόλαος Μπάτζιος μιλάει για τη νόσησή του και τη διακομιδή του στο νοσοκομείο.

«Στην αρχή το αντιμετώπισα σχετικά καλά ως και πολύ καλά σκεπτόμενος ότι με τη νόσησή μου θα αποκτήσω ανοσία. Γενικά η κατάσταση μου ήταν ομαλή με δύο πυρετικά κύματα τη μέρα. Τα χρειάστηκα όταν εξαντλήθηκαν όλα τα θεραπευτικά πρωτόκολλα – πήρα και ρεμδεσιβίρη – και άρχισαν να μιλάνε για διασωλήνωση στον ασθενή δίπλα μου. Δεν φανταζόμουν πόσο πολύ θα μπορούσαν να χαραχτούν γεγονότα στο υποσυνείδητό μου… Επίσης αν και γιατρός, έπιασα τον εαυτό μου να… κλέβω στην οξυμετρία. Έπαιρνα μεγάλες ανάσες για περισσότερο οξυγόνο ώστε να μην καταγραφεί χαμηλός κορεσμός και χρειαστώ διασωλήνωση.

Γενικά τις πρώτες ημέρες το παράδοξο ήταν ότι ήμουν αρκετά καλά για να πάω νοσοκομείο αλλά αρκετά άσχημα για να μείνω στο σπίτι… Μετά τη θεραπεία πήγα στο σπίτι και συνεχίζω εκεί την υποστηρικτική αγωγή… Κι εδώ θα πρέπει να τονίσω ότι δεν είναι μόνο η νοσηλεία αλλά και ό,τι αυτή συνεπάγεται. Νομίζω ότι ποτέ δεν έγινα το ίδιο καλά όπως ήμουν πριν τη νόσηση. Ακόμη και τώρα δυσκολεύομαι όταν κουράζομαι πχ όταν περπατάω πολύ. Στις τελευταίες αξονικές μου φαίνονται κάποια υπολείμματα και ίσως στο μέλλον θα φανούν οι επιπτώσεις πιο ξεκάθαρα».

Θεμιστοκλής Τουφεκτσής: Η νόσος με ισοπέδωσε

Ο Θεμιστοκλής Τουφεκτσής, αγγειοχειρουργός αφηγείται ότι στην αρχή είχε ρίγος και πυρετό και και κάποια δύσπνοια.

«Περίπου στην εβδομάδα πάνω, είδα ότι άρχισε να πέφτει ο κορεσμός. Εντάξει, εγώ ήμουνα και καπνιστής, δεν είχα ποτέ υψηλούς κορεσμούς. Και μετά από ένα σημείο, και που είχα κατεβεί και κάτω από το 90, ενώ το όριο ήταν το 93 υποτίθεται, λέω καλύτερα να μην το ρισκάρω άλλο. Η επιδείνωσή μου στην κλινική ήταν ραγδαία.

Θυμάμαι όταν ήρθε η ώρα και είχα εξασθένηση δε μπορούσα, με σέρνανε να με πάνε στον αξονικό τομογράφο, δε μπορούσα καν να σταθώ να καθίσω σε αμαξίδιο… Είχα φοβερή δύσπνοια, παρόλο που έπαιρνα οξυγόνο. Την τελευταία μέρα – πριν τη διασωλήνωση – θυμάμαι που πήρα τη γυναίκα μου και της το είπα για να μην της το ανακοινώσει άλλος. Έχω υποτίθεται κάποιες αναμνήσεις αλλά θεωρώ ότι είναι από τα φάρμακα… Είχα εξαντληθεί. Με ισοπέδωσε η νόσος.

Σιγά σιγά, με δύσπνοια, φουλ δόσεις οξυγόνου και υποστήριξη αναπνευστική δε μπορούσα να κινηθώ. Είχαν αδυνατίσει όλοι μου οι μυς, δε μπορούσα να σταθώ σε όρθια θέση. Έκανα περίπου μία βδομάδα για να καταφέρω να είμαι σε καθιστή θέση στο κρεβάτι, τέτοια ήταν η μυϊκή αδυναμία. Για να καταφέρω να πάω τουαλέτα, δύο βήματα, έκανα 14 μέρες. Ναι ήταν αγώνας. Δεν πήγα σε κέντρο αποκατάστασης, δεν άντεχα».

Βασίλης Ανδρεάδης: Έχω τρία παιδιά και εμβολιάστηκαν όλα

Ο παθολόγος Βασίλης Ανδρεάδης αναφέρει ότι κόλλησε από τη σύζυγο του που είναι εκπαιδευτικός και σημειώνει ότι επειδή είχε ήπια συμπτώματα παγιδεύτηκε στη γενική αντίληψη που επικράτησε στο πρώτο κύμα ότι απειλούνται κυρίως οι ηλικιωμένοι.

«Γρήγορα όμως διαψεύστηκα και βρέθηκα στο νοσοκομείο. Αρκετοί, που δεν προσέφυγαν σε γιατρούς, λόγω φόβου που επικρατούσε στις δομές υγείας του ΕΣΥ άργησαν και δεν τα κατάφεραν. Νοσηλεύτηκα σε απλή μονάδα κορονοϊού. Λόγω της φύσης της νόσου δεν μπορούσαν να γίνουν πολλά -πχ φαρμακευτική αγωγή- αλλά υπήρχε το δίχτυ ασφαλείας της ΜΕΘ σε περίπτωση επιδείνωσης.

Δεν πίστευα ότι μια τέτοια ίωση θα μπορούσε να μου δημιουργήσει τόσο σοβαρά προβλήματα. Ευτυχώς ανταποκρίθηκε ο οργανισμός μου και χρειάστηκα ένα μήνα για να επανέλθω στο αρχικό στάδιο. Εμβολιάστηκα μετά από τρεις μήνες της νόσησης, διότι δεν υπήρχαν οι μελέτες των έξι μηνών.

Δυστυχώς για τη χώρα μας δεν είναι καλά τα ποσοστά εμβολιασμού και βλέπω να υποτροπιάζουν τα πράγματα. Έβλεπα ένα πολιτικό θέμα (καραντίνα, επιδόματα κλπ) και ένα ιατρικό θέμα (εμβόλια). Παραδόξως και οι δύο αυτές πλευρές ανταποκρίθηκαν και τελικά δεν ανταποκρίθηκε η κοινωνία! Όσο για τους εμβολιασμούς και των παιδιών ακολουθήστε το δικό μας παράδειγμα, το παράδειγμα των γιατρών. Εγώ έχω τρία παιδιά και εμβολιάστηκαν όλα».

Ελένη Ιασωνίδου: Μια νέα νόσος, η long Covid

Η παιδίατρος Ελένη Ιασωνίδου αναφερόμενη στις μακροχρόνιες επιπτώσεις της νόσου, τη λεγόμενη long covid, λέει: «Εγώ νόσησα ήπια στην αρχή, ως μια απλή ίωση. Στις είκοσι ημέρες ήμουν έτοιμη να λιποθυμήσω και με είδε καρδιολόγος που βρήκε περικαρδίτιδα από τον ιό. Αυτή η επίπτωση δεν είναι μόνο για μένα ή για συνομήλικους μου, είναι και για παιδιά. Δεν έχει σημασία η ηλικία, το ξαναλέω, ή τα υποκείμενα νοσήματα.

Μπορεί να μην πεθάνεις από κορονοιό αλλά να πάθεις long covid, μια διαφορά που δεν έχει επικοινωνηθεί. Υγιή και αθλητικά άτομα έχουν πάθει long covid, αθλητές έχουν χάσει τους ολυμπιακούς αγώνες από τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της νόσου.

Για να καταλάβετε, στην πρώτη καραντίνα έβγαζα αυστηρό πρόγραμμα αεροβικής μιας ώρας και σήμερα δυσκολεύομαι να περπατήσω ή να ανέβω μια σκάλα ή μια ανηφόρα! Η αξονική μου βγήκε καθαρή όμως αντιμετώπισα νευρολογικά προβλήματα, επώδυνη ουλίτιδα, δέρμα σαν καμένο, δύσπνοια που συνεχίζεται κτλ. Δηλαδή μιλάμε για μία νέα νόσο που μοιάζει με κάποιες άλλες παλαιότερες όμως αυτές προκύπτουν από την Covid-19».