«Η Αχαρνών πια δεν μοιάζει ελληνικό έδαφος, σε λίγο θα μας ζητάνε διαβατήριο»

Ειδικότερα, στο κέντρο της Αθήνας, τα περίφημα “κατεχόμενα”, οι κάτοικοι αυτών των άλλοτε όμορφων αστικών γειτονιών, νιώθουν ξένοι.
Πρόκειται για το έκτο Δημοτικό Διαμέρισμα Αθηνών, που περιλαμβάνει τις γειτονιές των Πατησίων και της Κυψέλης, το οποίο, κάποτε, ήταν γεμάτο Έλληνες κατοίκους, οικογενειάρχες, της άλλοτε κραταιάς μεσαίας τάξης της χώρας.

Στο κέντρο της Αθήνας, οι δρόμοι ήταν γεμάτοι όμορφες, φροντισμένες πολυκατοικίες και μαγαζιά που θεωρούνταν καλά και ακριβά, αλλά η κατάσταση άρχισε να αλλάζει σταδιακά στα μέσα της δεκαετίας του 90, αλλά κανείς τότε δεν μπορούσε να υποψιαστεί, ούτε καν να φανταστεί την μορφή και την έκταση της επέλασης των αλλοδαπών (η οποία συνεχίζεται στους ίδιους περίπου ρυθμούς), που είκοσι χρόνια μετά, θα καταλάμβανε αυτές τις άλλοτε όμορφες και νοικοκυρεμένες περιοχές.

Σήμερα, περπατώντας κανείς στο κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα στην Πλατεία Βικτωρίας, στην Πλατεία Αμερικής, στην Φωκίωνος, στον Άγιο Παντελεήμονα, στην Πλατεία Αττικής, συναντάει μόνο εγκατάλειψη, κτίρια παρατημένα με προσόψεις βρώμικες, συνθήματα και αφίσες κομμάτων στους τοίχους, μαγαζιά με ξένες επιγραφές, πρόσωπα σκυφτά, ανθρώπους βιαστικούς, βλέμματα εχθρικά.

Με λίγα λόγια το κέντρο της Αθήνας έχει μια ατμόσφαιρα γκέτο, που αλλού θυμίζει Μπρόνξ και Χάρλεμ και αλλού Καμπούλ και Μογκαντίσου, αλλά όχι ελληνική πόλη και σίγουρα όχι παλιά καλή Αθήνα.

Οι κάτοικοι στο κέντρο της Αθήνας έχουν συγκροτήσει επιτροπές και αγωνίζονται καθημερινά με το ανάλγητο και εχθρικό ελληνικό κράτος που τους έχει προδώσει.

Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε καθημερινά ζώντας σε αυτές τις γειτονιές;

“Ας ξεκινήσουμε λέγοντας ότι η ζωή εδώ είναι σαν να ζεις σε καταυλισμό. Τσαντίρια, βρωμιά, φασαρία, παραβατικότητα, άεργοι πληθυσμοί που περιφέρονται, ζητιανιά, ναρκωτικά, πορνεία, ξέπλυμα χρήματος.

Όλα αυτά μπροστά στα μάτια μας, μέσα στα σπίτια μας, 24 ώρες το 24ωρο. Αντιμετωπίζουμε ό,τι προβλήματα θα αντιμετώπιζε κάποιος αν ζούσε μέσα στο hot spot της Μόριας ή τους καταυλισμούς Ρομά, περιτριγυρισμένος από συμμορίες αλλοδαπών, που οργανώνονται όλο και περισσότερο και γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες και από έναν πληθυσμό που δεν έχει στον ήλιο μοίρα και ούτε πρόκειται να αποκτήσει, παρά τις υψηλές επιδοτήσεις και τις εξαγγελίες για δήθεν ενσωμάτωση ή ένταξη.

Όλα τα χρήματα που έχουν δοθεί για αυτόν τον λόγο, συνέβαλαν στην γκετοποίηση και τον εποικισμό. Πρόκειται περί προγραμμάτων και κονδυλίων εποικισμού ουσιαστικά και όχι ένταξης, η οποία ούτως ή άλλως ήταν αδύνατη με αυτούς τους αριθμούς λαθρομεταναστών.”

Οι Έλληνες δεν έχουν σχολεία για τα παιδιά τους στο κέντρο της Αθήνας

Γιατί φεύγουν οι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής;

“Γιατί εξευτελίζονται και αρνούνται να ζουν στην Καμπούλ και στην Μογκαντίσου. Πρόκειται για εξευτελισμό της ζωής μας, της περιουσίας μας και της προσωπικότητας μας.

Η διαβίωση με αυτές τις συνθήκες μιζέριας, εξαθλίωσης, εγκληματικότητας, που μας επιβάλλουν, είναι αδύνατη. Και ουσιαστικά από διαβίωση μετατρέπεται σε επιβίωση. Καταρχάς δεν μιλάμε πλέον για αστικό περιβάλλον.

Οι γειτονιές γκέτο έχουν χάσει προ πολλού το αστικό τους χαρακτήρα. Δεν συζητώ καν το να θυμίζουν πρωτεύουσα πόλης. Πρόκειται στην ουσία για τεράστιους ανοιχτούς καταυλισμούς, εγκατεστημένους μέσα στο κέντρο της πρωτεύουσας, όπου κυριαρχεί η ασυδοσία.

Οι Έλληνες ουσιαστικά εκδιώχθηκαν από όλους αυτούς που δήθεν ενδιαφέρονται για τους ανθρώπους και δεν είναι ρατσιστές, αλλά φέρθηκαν εντελώς ρατσιστικά προς τους Έλληνες, αντιμετώπισαν το κέντρο της πόλης ως αλάνα, ενώ συμμετέχουν ποικιλοτρόπως στα πογκρόμ που γίνονται στην περιοχή κατά ημών από το 2008. Οι Έλληνες επίσης δεν έχουν σχολεία για τα παιδιά τους. Είδαμε πρόσφατα αποδείξεις για την αναλογία 2 ελληνόπουλα προς 20 αλλοδαπούς μαθητές και διαβάσαμε την δήλωση του κ. Συρίγου ότι το 90% των μαθητών στις γειτονιές γκέτο είναι αλλοδαποί.

Κάτι που προφανώς θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό. Οι Έλληνες που έχουν παραμείνει έχουν ξεπαραδιαστεί, για να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία. Δεν υπάρχουν καταστήματα για να κάνεις τα ψώνια σου!

Τα μικρομάγαζα είναι τα περισσότερα αλλοδαπών για συγκεκριμένες δραστηριότητες, μίνι μάρκετ, κομμωτήρια, κινητά. Δυστυχώς οι Έλληνες ξεπουλάνε και φεύγουν για να αποφύγουν αυτήν την τοξικότητα και να διατηρήσουν την ψυχική τους ηρεμία.

Ίσως τελικά και αυτός να ήταν ο σκοπός. Απλά δεν πίστευα ότι 100 χρόνια μετά τον εκ διωγμό της οικογένειάς μου από την Μικρά Ασία θα ζούσα κάτι αντίστοιχο μέσα στον τόπο μου.”

Η εκάστοτε Δημοτική Αρχή κατά των Ελλήνων για την κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας

Πότε άρχισε να γίνεται το πρόβλημα της μαζικής απόβασης λαθραίων μεταναστών πιο έντονο;

“Πρώτα επλήγη ο Άγιος Παντελεήμονας τέλη του 2008, όπου μετέφεραν με λεωφορεία, σύμφωνα με μαρτυρίες που έχουμε, Ασιάτες και τους άφησαν στην πλατεία Αττικής και στον Άγιο Παντελεήμονα. Τότε οι κάτοικοι ξεσηκώθηκαν και βγήκαν οι γνωστοί αλληλέγγυοι, που όλοι έχουμε καταλάβει τι ρόλο παίζουν, και τους είπαν ακροδεξιούς και φασίστες. Είναι ακροδεξιό και φασιστικό να ζητάς μία στοιχειώδη ποιότητα ζωής. Το πρόβλημα ήταν τοπικό τότε. Ακόμη και οι γειτονιές πιο πάνω δεν είχαν επηρεαστεί. Την ίδια περίπου περίοδο ξεφόρτωσαν κυριολεκτικώς Αφρικανούς στην πλατεία Αμερικής. Τους χάρισαν τις περιοχές και μάλιστα τους μοίρασαν αναλόγως την εθνικότητα. Από εδώ οι Ασιάτες, από εκεί οι Αφρικανοί.

Ουσιαστικά «κατέκτησαν» έναν έναν δρόμο, αφενός πηγαίνοντας σε διαμερίσματα που πρόθυμοι επιτήδειοι τους νοίκιασαν. Χρέπια, όπου δεν έμενε κανείς, νοικιάστηκαν με το κεφάλι από τύπους που πλούτιζαν εις βάρος μας και αυτοί ζούσαν σε άλλες γειτονιές. Το δεύτερο βήμα ήταν η δημιουργία υποδομών με την ίδρυση καταστημάτων.

Επί δημαρχίας Καμίνη έγινε πάρτι στην κυριολεξία στον Δήμο. Τότε οι επιτροπές καταθέσαμε μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα, ο οποίος παρέπεμψε αρκετά άτομα για παράβαση καθήκοντος, καθώς οι παρανομίες ήταν φοβερές. Με ένα απαράδεκτο βούλευμα αθωώθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ. Οι δικαστές έκριναν ότι όλα είχαν συμβεί τυχαία!

Επί σειρά ετών εκατοντάδες μαγαζιά Αφροασιατών που είχαν μόλις μπει στην χώρα άνοιγαν, δεν ελέγχονταν και δεν έκλειναν λόγω παραβάσεων τυχαία. Εντάξει, μας έπεισαν.

Επί Παπανδρέου και Καμίνη η κατάσταση ήταν τραγική, το 2012 με την πολιτική Σαμαρά και Δένδια βελτιώθηκε πολύ και με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015 έγινε κανονική «απόβαση» όλης της Αφρικής και της Ασίας και διαλυθήκαμε εντελώς. Τώρα απλά συνεχίζουν το βιολί του ΣΥΡΙΖΑ. Ο δε δήμαρχος κ. Μπακογιάννης σε λίγο θα μοιράζει τις άδειες καταστημάτων αλλοδαπών στα σπίτια τους. Είναι τραγική η κατάσταση. Η Αχαρνών πια δεν είναι ελληνικό έδαφος. Σε λίγο θα μας ζητάνε διαβατήριο.”

Πότε άρχισαν να μπαίνουν οι Κινέζοι έντονα στο παιχνίδι της αγοράς ακινήτων;

“Ο νόμος Χατζηδάκη για την απόκτηση Χρυσής Βίζας τους ευνόησε πολύ. Η Χρυσή Βίζα χορηγείται σε υπηκόους τρίτων χωρών που είτε αποκτούν ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα αξίας 250.000 ευρώ, είτε επενδύουν σε ελληνικές επιχειρήσεις ή έργα υποδομών.

Επρόκειτο για νόμο που οδήγησε σε ξεπούλημα κυριολεκτικώς των ελληνικών ιδιοκτησιών του κέντρου κυρίως σε Κινέζους, αλλά και σε Άραβες και σε Ισραηλινούς. Σύμφωνα με έρευνα που κάναμε το μεγάλο παιχνίδι έγινε επί ΣΥΡΙΖΑ τέλη 2017 και 2018. Κι αυτό γιατί η περιοχή από το 2015 και μετά υποβαθμίστηκε όσο δεν έπαιρνε, τόσο με την εγκατάσταση εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών όσο και με καταλήψεις που ξεφύτρωσαν και έφτασαν μέχρι το Κολωνάκι, με τα χιλιάδες διαμερίσματα ΕΣΤΙΑ, με ΜΚΟ που είδαν χρήμα και συνέβαλαν πολύ στην υποβάθμιση με δημόσια συσσίτια, με γελοίες δήθεν πολιτιστικές εκδηλώσεις, με ένα σωρό αλητεία που κουβάλησαν ως εθελοντές, με τραμπουκισμούς από διάφορους στους κατοίκους, με καψίματα και βανδαλισμούς.

Ο κόσμος είδε την ζωή του να γίνεται μία κόλαση. Ιδιοκτησίες και να χαρίζονταν δεν τις έπαιρνε κανείς. Και τότε εμφανίστηκαν οι Κινέζοι να αγοράζουν τα πάντα. Και οι Ισραηλινοί για airbnb. Επίσης κάποιοι Άραβες που αγόρασαν ολόκληρα κτίρια και τα έκαναν δομές. Δεν αγόρασαν απαραιτήτως φτηνά μετά από κάποια στιγμή. Κάποιοι αγόρασαν ακριβά.

Το θέμα είναι ότι τώρα όλα αυτά τα χιλιάδες σπίτια είναι κλειστά και αδιάθετα ως επί το πλείστον. Κι αυτό δημιουργεί κρίση στην ενοικίαση ανεβάζοντας τις τιμές, αλλά και συντελεί στην ερημοποίηση περιοχών. Μένουν χωρίς κατοίκους.

Ουσιαστικά κανείς δεν σκέφτηκε τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής. Ήταν μία κοντόφθαλμη πολιτική με εμφανή την διάθεση οι ελληνικές ιδιοκτησίες να περάσουν σε ξένα χέρια. Όπως και έγινε.”

Πιστεύετε ότι υπάρχει κάποιο σχέδιο σκόπιμης υποβάθμισης της ζωής στο κέντρο;

“Στην αρχή δεν το πιστεύαμε. Λέγαμε ότι είναι τυχαίο. Μετά από 13 χρόνια που παρακολουθούμε στενά την εξέλιξη του εποικισμού της πρωτεύουσας, είμαστε πεπεισμένοι ότι η υποβάθμιση είναι σκόπιμη.

Πιστεύουμε ότι ξεκίνησε ως μία πολιτική με σκοπό την υποβάθμιση των τιμών στα ακίνητα και το ξεπούλημα τους σε ξένους, όπως και έγινε.

Πιθανόν να είχαν στο νου τους τίποτα αναπλάσεις τύπου Ντουμπάι, να γκρεμίζουν ολόκληρα τετράγωνα και να χτίζουν ουρανοξύστες. Έπαιξε πολύ κάποια στιγμή το πόσο ωραίοι θα είναι οι ουρανοξύστες στο κέντρο της πόλης. Ονειρεύονταν ουρανοξύστες άνθρωποι που δεν γνώριζαν την Αθήνα και αγνοούσαν ότι το 6ο δημοτικό διαμέρισμα και το 1ο έχουν μία πλούσια αρχιτεκτονική κληρονομιά που πρέπει να διαφυλάξουμε και όχι να καταστρέψουμε.

Τελικά αντιλήφθηκαν ότι είναι τόσες πολλές οι ιδιοκτησίες, που είναι αδύνατο να τις αγοράσουν όλες λόγω του ότι πολλοί δεν πουλάνε.

Έχουν ακόμη πολύ κόσμο οι περιοχές, ο οποίος επιμένει να ζει εδώ στα σπίτια του και δεν φεύγει. Κατέστρεψαν για να εκμεταλλευτούν, δεν μπόρεσε να γίνει στον βαθμό που ήθελαν και απλά μας εγκατέλειψαν στην τύχη μας κοιτώντας πια να τρώνε τα κονδύλια για δήθεν ένταξη όλων αυτών που εγκατέστησαν εδώ.

Μετά έπρεπε το κέντρο να υποβαθμιστεί και να διαλυθεί το αστικό του κομμάτι και για άλλους λόγους. Σκεφτείτε ότι οι χιλιάδες άνθρωποι που έφυγαν διωκόμενοι ουσιαστικά, μετακινήθηκαν και τόνωσαν την αγορά κατοικίας και την εμπορική κίνηση σε άλλες περιοχές.

Κάποιοι είχαν συμφέροντα από αυτή την ερήμωση του κέντρου. Αναπτύχθηκαν όμοροι δήμοι. Αυτό δεν θα ήταν εφικτό με το κέντρο να κρατάει τον κόσμο του.

Η διάλυση μίας αστικής περιοχής εξυπηρετούσε και την ιδεολογία διαφόρων ομάδων περί πάλης των τάξεων, την οποία υπηρέτησαν και κυβερνήσεις. Ήταν μία νίκη της αριστερής ιδεολογίας.

Ο αστός έπρεπε να καταστραφεί και να αντικατασταθεί από ένα λούμπεν προλεταριάτο, όπερ και εγένετο, αλλά ως προς το λούμπεν σκέλος. Διότι προλεταριάτο δεν υπάρχει. Η πλειοψηφία των νέων κατοίκων είναι άεργοι. Αυτοί επινόησαν και το παραμύθι ότι οι ‘Έλληνες δήθεν έφυγαν και άφησαν «κενό».

Αυτό είναι μία ιστορία που επινόησαν οι διάφοροι αλληλέγγυοι και σχεδιαστές αυτών των πολιτικών, για να δικαιολογήσουν τον εποικισμό που έκαναν. Κανείς δεν έφυγε. Γεμάτες ήταν οι πολυκατοικίες μέχρι και το 2010. Η αγορά κατοικίας δεν ήταν φτηνή, ούτε η ενοικίαση. Ο κόσμος άρχισε να φεύγει όταν έφεραν αυτούς τους πληθυσμούς μέσα στα σπίτια μας.

Τέλος η κατάληψη του κέντρου της πρωτεύουσας μίας χώρας από λαθρομετανάστες και τους προστάτες τους έχει ιδιαίτερη σημασία. Καταλύεται η καρδιά του Κράτους, η οποία πια «χτυπάει» στους ρυθμούς των εποικιστών και των διαχειριστών τους.

Τα μηνύματα που στέλνει το κέντρο της πρωτεύουσας, το οποίο είναι και το κέντρο του Kράτους, προς όλη την χώρα από την στιγμή που εποικίστηκε είναι σαφή.

Τριτοκοσμική ζούγκλα, μιζέρια, για να συνηθίζουμε την φτωχοποίηση και την εγκληματικότητα, παλαβομάρες, αλητεία και τραμπουκισμοί. Αυτό το μήνυμα εκπέμπεται.

Τίποτα για να είμαστε περήφανοι, τίποτα όμορφο και τίποτα δημιουργικό. Αυτό που έγινε στην Αθήνα θα αγγίξει και το πιο απόμερο χωριό, το πληρώνει όλος ο νόμιμος πληθυσμός της χώρας και αποτελεί μία πολιτική που εδώ και χρόνια διαφημίζεται και στα σχολεία ως κάτι καλό.

Επειδή το ζούμε δεν είναι κάτι καλό. Είναι κάτι απάνθρωπο. Καλό είναι μόνο για αυτούς που τα σχεδίασαν, ζουν στις γυάλες τους, έχουν γίνει πάμπλουτοι από την ανθρώπινη δυστυχία και παίζουν με τους ανθρώπους σαν να είναι Playmobil.”

Τα ελληνικά μαγαζιά έκλεισαν στο κέντρο της Αθήνας

Τι έχουν γίνει τα άλλοτε ελληνικά μικρά μαγαζιά γιατί εμείς περπατώντας εδώ γύρω μόνο ξένα βλέπουμε;

“Τα ελληνικά μαγαζιά δέχτηκαν αρχικά κανονικό πογκρόμ, ώστε να αναγκαστούν να κλείσουν. Γίνονταν επαναλαμβανόμενοι έλεγχοι σε ελληνικά μαγαζιά για ό,τι βάλει ο νους σας, τους πεθαίνανε στα πρόστιμα και την ίδια στιγμή τα καταστήματα αλλοδαπών δεν ελέγχονταν.

Έλεγχοι στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος αλλοδαπών πήγαν μετά από συνεχείς καταγγελίες των επιτροπών και τεράστιες πιέσεις. Και πάλι δουλειά δεν γίνεται. Διότι κανείς δεν κάνει το αυτονόητο. Να εφαρμόσει τον νόμο σε καταστήματα παραβατικά. Τους έχουν παραδώσει την περιοχή για να παριστάνουν τους επιχειρηματίες και για να δημιουργούν δικές τους υποδομές.

Πρόκειται για καταστήματα χωρίς πελάτες, τα οποία δεν ελέγχει η Εφορία, δεν ελέγχει η Αστυνομία, δεν ελέγχει η Επιθεώρηση Εργασίας, δεν ελέγχει ο Δήμος, η Περιφέρεια έκανε κάποιους ελέγχους και παρά τις πολύ σοβαρές παραβάσεις που διαπιστώθηκαν τα καταστήματα δεν έκλεισαν. Ο Δήμος νίπτει τας χείρας του και το Κράτος είναι παντελώς απόν.

Τους αφήνουν να κάνουν ό,τι θέλουν κυριολεκτικώς. Κανένας έλεγχος. Η επιχειρηματικότητα των αλλοδαπών έχει στρατηγική. Φτιάχνουν ένα τσαντιρομάγαζο, που υποβαθμίζει αισθητικά την περιοχή, μαζεύονται πεντακόσιοι απ’έξω 24 ώρες το 24ώρο, δεν τηρούν ωράρια, κουρεύουν Κυριακές, τα μίνι μάρκετ είναι ανοιχτά όλες τις ώρες και σύντομα ότι κανονικό μαγαζί υπάρχει δίπλα τους και απέναντι κλείνει. Ένα μαγαζί τους ανοίγουν, δέκα κανονικά κλείνουν.

Η Πατησίων, μία καταπληκτική εμπορική λεωφόρος, όπου περπατάς και βλέπεις την Ακρόπολη, σιγά σιγά καταστρέφεται και γκετοποιείται. Ήδη ένα κομμάτι της κοντά στην πλατεία Αμερικής έχει αφρικανοποιηθεί. Έχουν ανοίξει τα γνωστά τσαντιρομάγαζα μίνι μάρκετ, ναργιλέδες σε κάθε τετράγωνο σχεδόν.

Έχουμε επίσης γεμίσει τσαντιρομάγαζα με ρούχα πάμφθηνα, κρεμασμένα σε κρεμάστρες λες και είμαστε στην λαϊκή. Βγάζουν το ενοίκιο τους και τα έξοδα τους με αυτές τις τιμές;

Και δίπλα τους συνυπάρχουν ακόμη τα καλά μαγαζιά που κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Μετρήσαμε περίπου 150 καταστήματα αλλοδαπών πέρυσι από την πλατεία Βικτωρίας μέχρι την Αγίου Μελετίου, χωρίς την πλατεία Αμερικής και την Κυψέλη.

Και έχουν ανοίξει ένα σωρό ακόμη. Μίνι μάρκετ το ένα δίπλα στο άλλο χωρίς πελάτες. Κομμωτήρια το ίδιο. Μία βόλτα στην Αχαρνών και καταλαβαίνεις περί τίνος πρόκειται.”

Οι μελλοντικές κινήσεις των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας

Ποιες κινήσεις σχεδιάζετε για το μέλλον δεδομένου ότι το πρόβλημα αναμένεται να ενταθεί ;

“Έχουμε συστήσει επιτροπές κατοίκων από την αρχή σχεδόν του προβλήματος, οι οποίες καλύπτουν όλο το 6ο Δημοτικό Διαμέρισμα. Μέσα από καταγγελίες, πιέσεις, συναντήσεις με αρμόδιους, ακόμη και συγκεντρώσεις, έχουμε προσπαθήσει να σταματήσει αυτή η καταστροφική πολιτική εις βάρος μας.

Οι εμπνευστές και οπαδοί αυτών των πολιτικών και οι προστάτες αυτών των πληθυσμών, επίσημοι και ανεπίσημοι, μας κατηγορούν ως ακροδεξιούς και φασίστες, ενώ επιδίδονται σε πλήθος τραμπουκισμών εις βάρος μας. Διότι το μόνο που ξέρουν είναι να συκοφαντούν και να τραμπουκίζουν.

Είναι ακροδεξιό και φασιστικό να επιθυμείς να ζήσεις ως άνθρωπος και όχι σαν ζώο, να θέλεις την ποιότητα ζωής που έχουν άλλες περιοχές, στις οποίες όλως περιέργως διαβιούν όλοι αυτοί που μας βρίζουν.

Αδιαφορούμε και συνεχίζουμε τον αγώνα μας. Αρχικά πιστεύω ότι καταφέραμε να ενημερώσουμε τον κόσμο για την πραγματική εικόνα της Αθήνας, για την ουσία του προβλήματος και για τις πολιτικές για τους λαθρομετανάστες. Θεωρώ ότι πολύς κόσμος είναι στα κάγκελα με το θέμα, και δικαίως. Εμείς θα συνεχίσουμε να πιέζουμε, να καταγγέλλουμε και να διεκδικούμε.

Θεωρώ ότι όσοι μένουμε εδώ και όσοι αγαπάμε αυτήν την πόλη, όσοι έχουμε τις παιδικές μας αναμνήσεις σε αυτές τις γειτονιές, όσοι έχουμε τις περιουσίες μας, αλλά και όσοι αγαπάμε την χώρα μας επιλέγουμε να παραμείνουμε και να αγωνιστούμε. Και επειδή είμαι φύσει αισιόδοξος άνθρωπος θεωρώ ότι θα τα καταφέρουμε.”