Η νηστεία δεν είναι απλώς μια αλλαγή στη διατροφή, αλλά μια βαθύτερη στάση ζωής που αγγίζει κυρίως την ψυχή και λιγότερο το σώμα.
«Αντί να νηστέψετε από κρέας, τυρί ή λάδι νηστέψτε από την κακία και το ψέμα, αρκεί»
Η νηστεία είναι κάτι πολύ προσωπικό και ουσιαστικό. Δεν αφορά μόνο το τι βάζουμε στο πιάτο μας, αλλά κυρίως το τι κουβαλάμε μέσα μας. Δεν αρκεί να αποφεύγεις συγκεκριμένες τροφές, αν δεν προσπαθείς ταυτόχρονα να καθαρίσεις από σκέψεις και συναισθήματα που σε βαραίνουν.
Δεν είναι υπόθεση λίγων ημερών. Η ψυχή δεν «καθαρίζει» σε 40 μέρες. Είναι μια διαρκής διαδικασία που γίνεται καθημερινά, κάθε στιγμή, μέσα από τις πράξεις μας.
Υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν θρήσκοι αλλά καταφεύγουν στο κουτσομπολιό, όπως και άλλοι που απορρίπτουν την πίστη και ειρωνεύονται όσους πιστεύουν ή νηστεύουν.
Ο καθένας, όμως, έχει το δικαίωμα να βρίσκει στήριγμα όπου νιώθει. Άλλοι το λένε «Θεό», άλλοι «φίλους», άλλοι «ψυχολόγο». Όλοι έχουμε ανάγκη από κάτι για να σταθούμε στα δύσκολα. Και θα έπρεπε αυτό να γίνεται σεβαστό, όχι να γίνεται αφορμή για κριτική. Κι όμως, συμβαίνει.
Νηστεία: Δεν έχει νόημα χωρίς καθαρή ψυχή
Βλέπω «ανθρώπους» να νηστεύουν και ταυτόχρονα να λένε ψέματα χωρίς δεύτερη σκέψη.
Βλέπω «ανθρώπους» να νηστεύουν και να στέλνουν μηνύματα για το ποιος πήγε πού και με ποιον.
Βλέπω «ανθρώπους» να νηστεύουν και να σε κακολογούν επειδή προχώρησες στη ζωή σου, επειδή πέτυχες κάτι ή απλά χάρηκες.
Βλέπω «ανθρώπους» να νηστεύουν και να περνούν το ένα κόκκινο φανάρι μετά το άλλο.
Να βρίζουν, να σηκώνουν χέρι σε παιδιά ή συντρόφους, να μην λένε ποτέ «συγγνώμη», να πιστεύουν ότι μόνο εκείνοι έχουν δίκιο.
Να μην διστάζουν να σε προδώσουν, να θέλουν τα πάντα για τον εαυτό τους.
Μου θυμίζει ανθρώπους που πηγαίνουν σε διατροφολόγο, αλλά κρυφά τρώνε γλυκά.
Τι νόημα έχει να απέχεις από το κρέας, το λάδι ή το τυρί, αν δεν απέχεις από το μίσος, την κακία και το ψέμα;
Η αληθινή κάθαρση έρχεται αλλιώς
Η ψυχή δεν καθαρίζει επειδή απλώς δεν έφαγες ζαμπόν.
Δεν καθαρίζει επειδή πήγες στην εκκλησία ή επειδή συμμετείχες στα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας.
Δεν καθαρίζει επειδή για λίγες μέρες απέφυγες τη διασκέδαση ή την καθημερινότητά σου.
Δεν καθαρίζει επειδή προσκύνησες τον Χριστό.
Δεν καθαρίζει επειδή λες «Θεέ μου να είμαστε όλοι καλά», ενώ ταυτόχρονα είσαι έτοιμος να βάλεις εμπόδια στον διπλανό σου.
Η κάθαρση δεν είναι θέμα ημερών. Είναι στάση ζωής.
Γίνεται κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή.
Και δεν χρειάζεται σαπούνι και νερό. Χρειάζεται πράξεις.
Με ένα «πάρε αυτά να ψωνίσεις για τα παιδιά» σε κάποιον που δυσκολεύεται.
Με ένα «πήγαινε να ξεκουραστείς, θα αναλάβω εγώ».
Με ένα ειλικρινές «συγγνώμη για όσα έκανα».
Με ένα «σε συγχωρώ».
Όσο μπορείς και όπως μπορείς.
Δεν είμαστε Θεοί, ούτε θα γίνουμε.
Αλλά το αν θα γίνουμε χειρότεροι άνθρωποι, είναι στο χέρι μας να το αποφύγουμε.
Αμήν…