Η Ταμίλα Κουλίεβα μιλά με ειλικρίνεια για τη στιγμή που έφερε στον κόσμο το παιδί της, εξηγώντας γιατί επέλεξε να ζήσει τον τοκετό χωρίς επισκληρίδιο και πώς αυτή η εμπειρία σημάδεψε τη ζωή της.
Η επιλογή της για φυσικό τοκετό χωρίς επισκληρίδιο
Η Ταμίλα Κουλίεβα αποκάλυψε ότι, όταν έγινε μητέρα πριν από 35 χρόνια, πήρε συνειδητά την απόφαση να μη χρησιμοποιήσει επισκληρίδιο αναισθησία, καθώς θεωρεί πως εκείνη τη στιγμή η μητέρα πρέπει να βιώνει κάθε στάδιο μαζί με το παιδί της.
Μιλώντας στην εκπομπή «Super Κατερίνα», η ηθοποιός περιέγραψε την εμπειρία της γέννας της, την οποία επέλεξε να πραγματοποιήσει μέσα στο νερό, στη Ρωσία. Όπως εξήγησε, πρόκειται για την πιο δυνατή και όμορφη στιγμή που έχει ζήσει, χαρακτηρίζοντας τη γέννηση ενός παιδιού ως ένα αληθινό θαύμα.
«Ήταν πριν από 35 χρόνια στη Ρωσία. Τότε η εποχή δεν άφηνε περιθώρια στους ανθρώπους να είναι τόσο ανοιχτοί προς κάποια πράγματα, τα οποία ήταν λίγο άγνωστα. Οπότε, έπρεπε να το πιστέψεις, έπρεπε να το ακολουθήσεις, να μάθεις, να είναι και ο πατέρας του παιδιού σύμφωνος και να αναλάβει κάποια πράγματα. Το ήθελα πάρα πολύ. Υπήρχε μια ομάδα ανθρώπων, με γιατρούς φυσικά, δεν ήμασταν μόνοι. Το πιστέψαμε πάρα πολύ και εγώ και ο Γρηγόρης και έγινε αυτό το θαύμα. Και πιστεύω ότι είναι το πιο σημαντικό γεγονός στη ζωή μιας γυναίκας», ανέφερε η Ταμίλα Κουλίεβα για τον τοκετό της μέσα στο νερό.
Πώς βίωσε τη γέννα μέσα στο νερό
Στη συνέχεια, η ηθοποιός μοιράστηκε περισσότερες λεπτομέρειες για την εμπειρία της, τονίζοντας πως, παρά τη διάρκεια του τοκετού, η αίσθηση του πόνου ήταν διαφορετική μέσα στο νερό.
Όπως ανέφερε: «Ήταν αρκετές ώρες, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν πονούσα τόσο πολύ στο νερό. Και όλη αυτή η διαδικασία, επειδή και το παιδί βρίσκεται στο νερό που είναι στην κοιλιά της μάνας και βγαίνει στο νερό, καταλαβαίνεις ότι είναι πολύ πιο ανώδυνα. Δεν έκανα επισκληρίδιο, πρέπει να βοηθάς το παιδάκι σου, να συμπάσχεις, να το αισθάνεσαι, κάθε στιγμή τι συμβαίνει. Γιατί το παιδί νομίζω ότι περνάει πολύ μεγαλύτερη δοκιμασία από τη μητέρα. Ήταν η πιο ωραία στιγμή της ζωής μου. Θυμάμαι τα πάντα».