Συγκλονίζει ο διανομέας που καταπλακώθηκε από σκαλωσιά στον Πειραιά – «Με έπιασαν τα κλάματα, σκεφτόμουν την οικογένειά μου»
«Νόμιζα ότι έτσι, απλά και ξαφνικά, θα γινόταν το μοιραίο». Ο διανομέας που καταπλακώθηκε από μεταλλική σκαλωσιά στον Πειραιά περιγράφει λεπτό προς λεπτό τον εφιάλτη που έζησε και τη στιγμή που πίστεψε ότι δεν θα έβλεπε ξανά την οικογένειά του.
Η στιγμή που κατέρρευσε η σκαλωσιά
Το ατύχημα συνέβη στη διάρκεια της σφοδρής κακοκαιρίας που έπληξε την Αττική. Η μεταλλική κατασκευή υποχώρησε ξαφνικά σε κεντρικό δρόμο του Πειραιά, την ώρα που ο διανομέας βρισκόταν πάνω στη μηχανή του.
Η σκαλωσιά κατέρρευσε σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της πόλης και μάλιστα σε ώρα αυξημένης κυκλοφορίας. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, βαριά μεταλλικά τμήματα και λαμαρίνες αποκολλήθηκαν, έπεσαν στο οδόστρωμα και καταπλάκωσαν τον οδηγό, ο οποίος εγκλωβίστηκε κάτω από τα συντρίμμια.
Ο εκκωφαντικός θόρυβος προκάλεσε πανικό. Οδηγοί ακινητοποίησαν τα οχήματά τους, ενώ περαστικοί έτρεξαν αμέσως προς το σημείο, προσπαθώντας να καταλάβουν τι είχε συμβεί και να βοηθήσουν τον εγκλωβισμένο άνδρα.
Οι πρώτες στιγμές κάτω από τα συντρίμμια
Ο τραυματισμένος διανομέας εξηγεί ότι οι πρώτες στιγμές μετά την κατάρρευση παραμένουν θολές στο μυαλό του. Από τη σφοδρότητα της πτώσης των μεταλλικών αντικειμένων έχασε προσωρινά τις αισθήσεις του.
Όταν συνήλθε, βρισκόταν παγιδευμένος κάτω από τη σκαλωσιά, χωρίς να μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς είχε συμβεί και πόσο σοβαρά είχε τραυματιστεί.
«Με το που βρήκα τις αισθήσεις μου, αγχώθηκα πάρα πολύ. Τρομοκρατήθηκα, έχασα την ψυχραιμία μου. Έλεγα “τι έγινε, πού είμαι, σε τι κατάσταση βρίσκομαι;”. Πανικοβλήθηκα και άρχισα να φωνάζω “βοήθεια”, γιατί δεν μπορούσα να καταλάβω πώς ήμουν».
Οι πολίτες έτρεξαν να τον απεγκλωβίσουν
Οι κραυγές του κινητοποίησαν αμέσως τους ανθρώπους που βρίσκονταν στην περιοχή. Αψηφώντας τον κίνδυνο, πολίτες πλησίασαν τη διαλυμένη κατασκευή και άρχισαν να σηκώνουν τα βαριά μεταλλικά κομμάτια και τις λαμαρίνες που είχαν πέσει πάνω του.
Η άμεση επέμβασή τους αποδείχθηκε καθοριστική. Κατάφεραν να δημιουργήσουν λίγο χώρο, ώστε ο διανομέας να αρχίσει σταδιακά να απομακρύνεται από τη μηχανή και να βγει μέσα από τα συντρίμμια.
Ο ίδιος δεν μπορεί να υπολογίσει πόση ώρα έμεινε εγκλωβισμένος. Όπως λέει, εκείνες τις στιγμές ο χρόνος είχε σταματήσει. Θυμάται μόνο τις φωνές των ανθρώπων γύρω του και την αγωνιώδη προσπάθειά τους να μετακινήσουν τις λαμαρίνες.
«Ευτυχώς, ήρθαν κάποιοι έπειτα από λίγη ώρα. Δεν ξέρω πόση. Σήκωσαν κάποιες λαμαρίνες και σιγά σιγά σύρθηκα από το μηχανάκι και από όλα όσα είχα από πάνω μου. Όταν βγήκα και είδα το μηχανάκι μου και το σημείο από το οποίο κατάφερα να βγω, είπα ότι είχα άγιο. Ήταν ένα θαύμα».
«Πέρασε η ζωή μου μπροστά από τα μάτια μου»
Μόλις απεγκλωβίστηκε και αντίκρισε την εικόνα γύρω του, κατάλαβε πόσο κοντά είχε φτάσει στον θάνατο. Η μηχανή του είχε υποστεί σοβαρές ζημιές, ενώ η μεταλλική κατασκευή είχε καλύψει μεγάλο τμήμα του δρόμου, δημιουργώντας εικόνα καταστροφής.
Εκείνη τη στιγμή, όμως, η σκέψη του δεν έμεινε στη δική του κατάσταση. Μέσα στον φόβο και στον πανικό, το μυαλό του πήγε αμέσως στη γυναίκα και στο παιδί του.
«Με έπιασαν τα κλάματα. Σκεφτόμουν την οικογένειά μου, το παιδί μου, τη γυναίκα μου. Νόμιζα ότι έτσι, απλά και ξαφνικά, θα γινόταν το μοιραίο».
Ο φόβος ότι ίσως να μην έβλεπε ποτέ ξανά τους δικούς του ανθρώπους τον έκανε να αισθανθεί ότι η ζωή του τελείωνε μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.
«Πραγματικά, πέρασε η ζωή μου μπροστά από τα μάτια μου μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Σκέφτεσαι όλα αυτά που χάνεις».
Οι μαρτυρίες για τον εκκωφαντικό θόρυβο
Αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν ότι η σκαλωσιά κατέρρευσε τόσο ξαφνικά, ώστε κανείς δεν πρόλαβε να αντιδράσει. Ο δυνατός κρότος προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση, με αρκετούς να πιστεύουν αρχικά ότι είχε σημειωθεί σοβαρό τροχαίο ή ακόμη και έκρηξη.
«Αφήσαμε το αυτοκίνητο για να ανεβάσουμε τα πράγματα και ακούσαμε το “μπαμ”. Ευτυχώς, είχαν κατέβει τα μωρά».
Θα μπορούσε να είχε συμβεί τραγωδία
Η μαρτυρία δείχνει πόσο εύκολα η κατάρρευση θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί σε πολύνεκρη τραγωδία. Εάν εκείνη τη στιγμή περνούσαν περισσότεροι πεζοί ή οχήματα, οι συνέπειες ενδεχομένως να ήταν ανυπολόγιστες.
Παρά τον τραυματισμό και τις δραματικές στιγμές που έζησε, ο διανομέας αισθάνεται ευγνωμοσύνη που κατάφερε να επιζήσει. Πάνω απ’ όλα, όπως τονίζει, είναι ανακουφισμένος που δεν υπήρξαν θύματα ή άνθρωποι με σοβαρότερα τραύματα.
«Πάλι καλά που δεν τραυματίστηκε κανένας σοβαρά».