Μια Αγία που γεννήθηκε τυφλή, έζησε παράλυτη και όμως έγινε στήριγμα για χιλιάδες ανθρώπους.
Σήμερα, Παρασκευή 2 Μαΐου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη της Οσίας Ματρώνης εκ Ρωσίας και του Αγίου Έσπερου μάρτυρος.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
- Ματρώνα, Ματρόνα*.
- Έσπερος, Εσπέρα, Εσπερία,
- Αυγερινός, Αυγέρης, Αυγίτης,
- Αυγέρας, Αυγέρου, Αυγερού
Η ζωή της Οσίας Ματρώνης
Η Οσία Ματρώνα της Μόσχας γεννήθηκε το 1881 στη Ρωσία, σε ένα φτωχό αλλά βαθιά θρησκευόμενο περιβάλλον. Οι γονείς της, Δημήτριος και Ναταλία, είχαν σκεφτεί να τη δώσουν σε ορφανοτροφείο, όμως ένα όραμα της μητέρας της άλλαξε τα πάντα.
Στο όνειρό της, είδε ένα πουλί με ανθρώπινη μορφή αλλά χωρίς μάτια να κάθεται στο χέρι της. Το θεώρησε θεϊκό σημάδι και έτσι κράτησαν το παιδί, πιστεύοντας ότι προορίζεται για κάτι ξεχωριστό.
Η Ματρώνα γεννήθηκε τυφλή, όμως από νωρίς φάνηκε ότι είχε ιδιαίτερα πνευματικά χαρίσματα.
Τα χαρίσματα και η πνευματική της πορεία
Από μικρή ηλικία, η Αγία είχε διορατικό και προορατικό χάρισμα. Μπορούσε να καταλαβαίνει τα προβλήματα και τις ασθένειες των ανθρώπων, δίνοντάς τους συμβουλές και πνευματική καθοδήγηση.
Συχνά βρισκόταν στην εκκλησία, που ήταν και το μοναδικό μέρος όπου ένιωθε πραγματικά «στο σπίτι της». Όσοι την γνώριζαν, ήξεραν ότι εκεί θα τη βρουν.
Σε ηλικία 14 ετών, βρέθηκε μπροστά στον Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, ο οποίος χωρίς να τη δει, την αναγνώρισε και είπε: «Αυτή θα είναι η διάδοχός μου. Αυτή είναι ο όγδοος στύλος της Ρωσίας».
Η δοκιμασία της παράλυσης
Σε ηλικία 17 ετών, η Ματρώνα έχασε και την ικανότητα να περπατά. Έμεινε παράλυτη για περίπου 50 χρόνια, χωρίς όμως να διαμαρτυρηθεί ποτέ.
Αντιμετώπισε την κατάσταση με πίστη, θεωρώντας ότι όλα έχουν πνευματική αιτία και ότι μόνο ο Θεός γνωρίζει το γιατί.
Χαρακτηριστικά έλεγε:
«Θα έλθει ο καιρός που θα σας βάλουν μπροστά σας ψωμί και Σταυρό, για να διαλέξετε. Θα περάσουμε δύσκολους καιρούς και εμείς οι Χριστιανοί πρέπει να διαλέξουμε τον Σταυρό».
Το έργο της και η κοίμησή της
Παρά τις δυσκολίες, η Αγία έγινε πνευματικό καταφύγιο για πλήθος ανθρώπων. Προσευχόταν για εκείνους, τους ευλογούσε και πολλοί μιλούσαν για θαυματουργικές παρεμβάσεις.
Στο μέτωπό της είχε σχηματιστεί ακόμη και μια μικρή κοιλότητα από τους αμέτρητους σταυρούς που έκανε.
Λίγες ημέρες πριν την κοίμησή της, γνώριζε ότι το τέλος πλησίαζε και έδωσε οδηγίες για την ταφή της.
Η Οσία Ματρώνα εκοιμήθη ειρηνικά το 1952 και ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο της Μονής του Δανιήλ, αφήνοντας πίσω της μια βαθιά πνευματική παρακαταθήκη.