Σήμερα τιμάται μια Αγία που άφησε πίσω της φως και θαύματα, με τη ζωή της να συγκινεί ακόμη και σήμερα όσους τη γνωρίζουν.
Σύμφωνα με το εορτολόγιο, σήμερα Παρασκευή 24 Απριλίου τιμάται η μνήμη της Οσίας Ελισάβετ της Θαυματουργού, καθώς και των Αγίων Αχιλλέα Ιερομάρτυρος, Δούκα, Πασικράτους και Βαλεντίωνος Μαρτύρων και του Οσίου Θαυμαστού.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι:
- Ελισάβετ, Ελίζα, Λίζα, Ζέτα, Ζέττα, Έλλη, Βέτα, Μπέττυ, Ελισσάβετ,
- Αχιλλέας, Αχιλλεύς, Αχίλλιος, Αχίλλειος,
- Δούκας, Δούκισσα, Δουκίτσα,
- Βαλεντίνη, Βαλεντίνα, Ντίνα,
- Θαυμαστός, Θαυμαστή.
Η ζωή της Αγίας Ελισάβετ
Η Οσία Ελισάβετ καταγόταν από την Ηράκλεια της Θράκης και έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ. Οι γονείς της, Ευνομιανός και Ευφημία, ήταν γνωστοί τόσο για τον πλούτο τους όσο και για την ευσέβειά τους.
Ζούσαν με βαθιά πίστη, βοηθώντας συνεχώς όσους είχαν ανάγκη. Παρά τα χρόνια γάμου τους, παρέμεναν άτεκνοι και προσεύχονταν αδιάκοπα στον Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί.
Το θαύμα πριν τη γέννηση
Κατά τη διάρκεια μιας εορτής προς τιμήν της Αγίας Γλυκερίας, οι γονείς της συμμετείχαν σε προσευχές και αγρυπνίες. Τότε, ο πατέρας της είδε ένα συγκλονιστικό σημείο: την κάρα της Αγίας να αλλάζει έκφραση.
Αργότερα, σε όνειρό του, η Αγία Γλυκερία του εμφανίστηκε και του είπε:
«Γι’ αυτό μου δημιουργείς κόπους, άνθρωπέ μου, και μου ζητάς αυτό που μόνο ο Θεός μπορεί να σου δώσει; Όμως, εάν στ’ αλήθεια δίνεις τον λόγο σου πως θ’ αποκτήσετε καρδιά και πνεύμα ταπεινό… ευχή κάνω να σου δώσει… ένα κορίτσι».
Η ευχή αυτή πραγματοποιήθηκε και γεννήθηκε η Ελισάβετ.
Η πορεία προς την αγιότητα
Σε μικρή ηλικία έμεινε ορφανή, όμως αφιέρωσε τη ζωή της στον Θεό. Διέθεσε όλη της την περιουσία στους φτωχούς και απελευθέρωσε τους δούλους της.
Αργότερα πήγε στην Κωνσταντινούπολη και εγκαταστάθηκε σε μοναστήρι, όπου εκάρη μοναχή. Ζούσε με αυστηρή άσκηση, νηστεία και προσευχή, φτάνοντας σε υψηλά επίπεδα πνευματικότητας.
Η αρετή της την οδήγησε να γίνει ηγουμένη, με απόφαση του Πατριάρχη Γενναδίου Α’.
Τα θαύματα και το φως της πίστης
Η Οσία Ελισάβετ απέκτησε το χάρισμα της προόρασης και της θαυματουργίας. Πολλοί πίστευαν ότι όποιος την πλησίαζε με πίστη, λάμβανε δύναμη και φως.
Μια από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές ήταν όταν είδε κατά τη Θεία Λειτουργία ένα υπερκόσμιο φως να κατεβαίνει στο ιερό.
Λίγο πριν το τέλος της ζωής της, επέστρεψε στην πατρίδα της και προσευχήθηκε στους ναούς. Εκεί είδε σε όραμα την Παναγία, η οποία την κάλεσε να επιστρέψει στο μοναστήρι της.
Υπακούοντας, γύρισε πίσω και λίγο αργότερα κοιμήθηκε ειρηνικά. Το λείψανό της παρέμεινε άφθαρτο, επιβεβαιώνοντας – σύμφωνα με την παράδοση – την αγιότητά της.
Η μνήμη της παραμένει ζωντανή, ως παράδειγμα πίστης, ταπεινότητας και αγάπης προς τον συνάνθρωπο.