Μια φράση γεμάτη πίστη ήταν τα τελευταία λόγια του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτη: «Τον Χριστό έβαλα μέσα μου και πως να μη ησυχάσω;». Σήμερα, Τρίτη 14 Ιουλίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του σπουδαίου Αγίου, καθώς και του Αγίου Ακύλα του Αποστόλου.
Σύμφωνα με το εορτολόγιο, σήμερα γιορτάζουν τα εξής ονόματα:
- Νικόδημος
- Ακύλας
Ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης και το σπουδαίο έργο του
Ο Όσιος Νικόδημος γεννήθηκε στη Νάξο το 1749 μ.Χ. και μεγάλωσε σε μια οικογένεια βαθιά πιστή και ενάρετη. Γονείς του ήταν ο Αντώνιος και η Αναστασία Καλλιβούρση, η οποία αργότερα έγινε μοναχή στην Ιερά Μονή Χρυσοστόμου Νάξου, λαμβάνοντας το όνομα Αγάθη.
Το κοσμικό του όνομα ήταν Νικόλαος και ήδη από τα παιδικά του χρόνια ξεχώριζε για την εξαιρετική ευφυΐα, τη φιλομάθεια και την αρετή του.
Τα πρώτα του γράμματα τα διδάχθηκε στη Νάξο, ενώ στη συνέχεια φοίτησε στη σχολή της πόλης, έχοντας ως δάσκαλο τον Αρχιμανδρίτη Χρύσανθο, αδελφό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.
Σε ηλικία 16 ετών ταξίδεψε στη Σμύρνη, όπου συνέχισε τις σπουδές του στην Ελληνική σχολή, κοντά σε σημαντικούς δασκάλους της εποχής. Εκεί απέκτησε ανώτερη μόρφωση και διεύρυνε τις γνώσεις του, ενώ παράλληλα καλλιέργησε ακόμη περισσότερο την πνευματική του ζωή.
Η άφιξή του στο Άγιο Όρος
Έπειτα από διάφορες περιπέτειες, το 1775 μ.Χ. έφτασε στο Άγιο Όρος. Στη Μονή του Αγίου Διονυσίου εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Νικόδημος.
Οι Πατέρες της Μονής αναγνώρισαν πολύ γρήγορα τα σπάνια πνευματικά και διανοητικά του χαρίσματα και τον τοποθέτησαν στη θέση του αναγνώστη και του γραμματέα.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Μονή, ο Όσιος Νικόδημος αποτέλεσε παράδειγμα υπακοής, διακονίας και αρετής. Αργότερα αποσύρθηκε σε κελί, όπου ακολούθησε αυστηρό ασκητικό βίο και αφιερώθηκε στη μελέτη, την προσευχή και τη συγγραφή.
Το έργο που άφησε πίσω του είναι τεράστιο και περιλαμβάνει πλήθος θεολογικών, αγιολογικών και πνευματικών βιβλίων. Ανάμεσα στα σημαντικότερα συγγράμματά του βρίσκονται ο «Συναξαριστής», το «Εορτοδρόμιον», η «Νέα Κλίμακα», ο «Αόρατος Πόλεμος» και πολλά ακόμη έργα που εξακολουθούν να αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Τα τελευταία λόγια πριν από την κοίμησή του
Ύστερα από τις δοκιμασίες που αντιμετώπισε κατά τη σύντομη ζωή του, ο Όσιος Νικόδημος προσβλήθηκε από ημιπληγία και εκοιμήθη σε ηλικία 60 ετών, τις πρώτες πρωινές ώρες της 14ης Ιουλίου 1809 μ.Χ.
Βρισκόταν στο κελί των Σκουρταίων, στις Καρυές του Αγίου Όρους, όταν οι μαθητές του τον ρώτησαν αν είχε ηρεμήσει.
Η απάντησή του έμεινε στην ιστορία ως μια από τις πιο δυνατές ομολογίες πίστης:
«Τον Χριστό έβαλα μέσα μου και πως να μη ησυχάσω;».
Ο Όσιος ενταφιάστηκε στο Λαυριωτικό Κελί των Σκουρταίων, στις Καρυές του Αγίου Όρους, αφήνοντας πίσω του ένα ανεκτίμητο πνευματικό και συγγραφικό έργο, το οποίο μέχρι σήμερα αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο για τον λαό της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Το 1955 μ.Χ. η Εκκλησία τον κατέταξε επίσημα στο Αγιολόγιό της, αναγνωρίζοντας την αγιότητα της ζωής και τη μεγάλη προσφορά του.
Δείτε το βίντεο
Ο Άγιος Ακύλας και η Αγία Πρίσκιλλα
Οι Άγιοι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα ήταν ένα ευσεβές ζευγάρι Ιουδαίων με καταγωγή από τον Πόντο. Ζούσαν στην Κόρινθο και ασκούσαν το επάγγελμα του σκηνοποιού, ενώ ήταν γνωστοί για την πίστη, την καλοσύνη και τον ενάρετο τρόπο ζωής τους.
Όταν ο Απόστολος Παύλος έφτασε στην Κόρινθο για να κηρύξει τη χριστιανική πίστη, ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα τον υποδέχθηκαν με θερμή φιλοξενία.
Το κήρυγμα και ο φλογερός λόγος του Αποστόλου Παύλου τούς συγκλόνισαν. Αφού κατηχήθηκαν και βαπτίστηκαν από εκείνον, αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν στις περιοδείες του και να προσφέρουν τη βοήθειά τους στη διάδοση του Ευαγγελίου.
Ο Απόστολος Παύλος εκτίμησε ιδιαίτερα την πίστη, το θάρρος και την προσφορά τους. Μάλιστα, τους αναφέρει στις επιστολές του, τονίζοντας ότι ευγνωμονούσε όχι μόνο ο ίδιος για τις υπηρεσίες τους, αλλά και όλες οι Εκκλησίες των εθνών.
Το μαρτυρικό τέλος των δύο Αγίων
Η μεγάλη χριστιανική δράση του Ακύλα και της Πρίσκιλλας δεν πέρασε απαρατήρητη από τους διώκτες της νέας πίστης.
Οι δύο Άγιοι συνελήφθησαν και αποκεφαλίστηκαν, σφραγίζοντας με το αίμα τους την αφοσίωσή τους στον Χριστό.
Με τη θυσία τους απέκτησαν, εκτός από τον τίτλο των Αποστόλων, και τον τίτλο των Μαρτύρων, παραμένοντας φωτεινό παράδειγμα πίστης, αγάπης και ανιδιοτελούς προσφοράς.