Σήμερα, Παρασκευή 6 Μαρτίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη ενός Αγίου που έγινε γνωστός για την αυστηρή ασκητική ζωή του, τα θαύματα που επιτελούσε και την ιδιαίτερη δύναμη που είχε απέναντι στα πονηρά πνεύματα. Πρόκειται για τον Όσιο Ησύχιο τον θαυματουργό, έναν ασκητή που, σύμφωνα με την παράδοση, θεράπευε ανθρώπους και ελευθέρωνε ψυχές από δαιμονικές επιρροές.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
- Ησύχιος,
- Ησύχης,
- Ησυχία.
Η ζωή και η ασκητική πορεία του Οσίου Ησυχίου
Ο Όσιος Ησύχιος έγινε γνωστός για την αγία και αυστηρή ζωή του, για τα πολλά θαύματα που επιτελούσε, αλλά και για την εξουσία που είχε ακόμη και πάνω στα ζώα και στα πονηρά πνεύματα. Ζούσε ως ασκητής με συνεχή προσευχή και μεγάλη εγκράτεια. Θεράπευε ανθρώπους, έδιωχνε δαιμόνια και, σύμφωνα με την παράδοση, ακόμη και τα πουλιά υπάκουσαν στον λόγο του όταν τα επέπληξε να μην καταστρέφουν τους κόπους των μοναχών.
Ο ξακουστός αυτός άνθρωπος του Θεού, ο Ησύχιος, μεγάλωσε με βαθιά ευλάβεια ήδη από τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Αποστράφηκε τα υλικά αγαθά και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στον Θεό, επιθυμώντας την ουράνια ζωή της άνω Σιών. Με αυτή τη λαχτάρα εγκατέλειψε την πατρίδα του, που λεγόταν Άνδραπας και βρισκόταν στη Γαλατία, μια πόλη που παλαιότερα ονομαζόταν Νέα Κλαυδιούπολη. Κάποιοι μάλιστα ταυτίζουν την περιοχή με την πόλη που σήμερα αποκαλείται Καστάμπολη.
Έτσι ο Άγιος άφησε τον τόπο του και κατευθύνθηκε προς τις ερημικές περιοχές κοντά στη θάλασσα της Αρδανίας, καθοδηγούμενος, όπως πίστευε, από τον ίδιο τον Θεό. Αργότερα ανέβηκε και στο βουνό που ονομαζόταν Μαΐων.
Η σύγκρουση με τα πονηρά πνεύματα στο βουνό
Όταν όμως οι δαίμονες που κατοικούσαν στο βουνό αντιλήφθηκαν την παρουσία του Αγίου, προσπάθησαν να τον απομακρύνουν από τον τόπο. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποίησαν ως όργανα κάποιον Ιωάννη και κάποιον Ιλαρίωνα. Μέσω αυτών ρωτούσαν τον Άγιο πού σκοπεύει να εγκατασταθεί.
Όταν εκείνος απάντησε πως θέλει να κατοικήσει στο βουνό, του είπαν: «Άνθρωπε, δεν γνωρίζεις τη δυσκολία αυτού του τόπου και ζητάς να κατοικήσεις μέσα στον θάνατο. Ο τόπος αυτός είναι κατοικία θηρίων και κλεφτών, και όποιος ζήσει εδώ δεν αντέχει ούτε μία ημέρα».
Ο θεοφόρος πατέρας άκουσε τα λόγια τους και τους κοίταξε προσεκτικά. Με τη διορατική δύναμη που του χάριζε το Άγιο Πνεύμα κατάλαβε ότι οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονταν υπό την επιρροή δαιμονικών δυνάμεων. Τότε έκανε το σημείο του Σταυρού και έδιωξε τα πονηρά πνεύματα από τα σώματά τους. Στη συνέχεια πήγε σε μια πλαγιά του βουνού και εγκαταστάθηκε εκεί, ακολουθώντας τη θεϊκή καθοδήγηση.
Τα θαύματα του Αγίου και η εξουσία πάνω στη φύση
Ο Όσιος καλλιεργούσε όσο μπορούσε τη γη για να καλύπτει τις ανάγκες του. Κάποια στιγμή όμως πουλιά άρχισαν να τρώνε τα φυτά του ενώ ακόμη ήταν βλαστάρια. Σύμφωνα με την παράδοση, όσα πουλιά έτρωγαν τα φυτά έπεφταν νεκρά στη γη.
Όταν αργότερα εμφανίστηκαν άλλα πουλιά και άρχισαν να καταστρέφουν τους καρπούς, ο Όσιος σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και τα επέπληξε λέγοντας: «Φύγετε από τους μοναχούς και μη βλάπτετε τους κόπους τους». Τα πουλιά υπάκουσαν σαν να είχαν λογική και δεν εμφανίστηκαν ξανά σε εκείνον τον τόπο.
Αργότερα κατέβηκε χαμηλότερα στο βουνό και, αφού βρήκε πηγή νερού, έκτισε μια εκκλησία προς τιμήν του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα. Εκεί ζούσε με ησυχία και αδιάκοπη προσευχή προς τον Κύριο.
Κάποτε κάποιοι χριστιανοί έφεραν στον Όσιο την κόρη τους, η οποία βασανιζόταν από δαιμόνιο, και τον παρακάλεσαν να τη θεραπεύσει. Ο Άγιος δεν καθυστέρησε καθόλου. Με τη χάρη του Θεού και τη βοήθεια του Πρωτοκλήτου Αποστόλου Ανδρέα τη θεράπευσε και την παρέδωσε υγιή στους γονείς της.
Τότε προφήτευσε ότι μετά τον θάνατό του ο τόπος εκείνος θα γίνει ασκητήριο σεμνών γυναικών και παρθένων και ότι με τις συνεχείς προσευχές τους θα διωχθούν από εκεί όλες οι δαιμονικές δυνάμεις. Πράγματι, λίγο αργότερα η προφητεία του πραγματοποιήθηκε.
Σε άλλη περίπτωση, όταν βγήκε από το κελί του, είδε έναν χωρικό με βόδια να τραβά ένα βαρύ αμάξι. Ξαφνικά το ένα βόδι σκόνταψε και έπεσε στο έδαφος και ο ζευγολάτης προσπαθούσε μάταια να το σηκώσει, γιατί το ζώο είχε γίνει σαν πέτρα. Ο άνθρωπος ήταν απελπισμένος και έκλαιγε.
Ο συμπονετικός Ησύχιος τον λυπήθηκε. Πλησίασε το ζώο, έτριψε τον λαιμό του και του είπε: «Σήκω επάνω και τελείωσε τον δρόμο σου». Αφού έκανε το σημείο του Σταυρού, το βόδι σηκώθηκε αμέσως και συνέχισε να τραβά το αμάξι. Ο ζευγολάτης θαύμασε και ευχαρίστησε τον Άγιο.
Δείτε το βίντεο:
Το τέλος του Οσίου και η μεταφορά των ιερών λειψάνων
Ο μακάριος Ησύχιος προχωρούσε συνεχώς στην αρετή, υποτάσσοντας το σώμα στο πνεύμα. Έτσι αξιώθηκε ακόμη και να συνομιλεί με αγγέλους.
Κάποτε ένας άγγελος Κυρίου του αποκάλυψε ότι σε τριάντα ημέρες θα φύγει από τη ζωή και θα πορευθεί προς τον Κύριο. Ο Όσιος δέχτηκε με χαρά την είδηση. Κάλεσε τότε τους αδελφούς και τους απηύθυνε τα τελευταία του λόγια.
Τα μεσάνυχτα, ενώ τους συμβούλευε και τους νουθετούσε, ένα ουράνιο φως έλαμψε επάνω του. Τότε είπε: «Κύριε, στα χέρια σου παραδίδω το πνεύμα μου» και παρέδωσε την ψυχή του στις αιώνιες μονές.
Οι αδελφοί έθαψαν με μεγάλη ευλάβεια το σώμα του μέσα σε πέτρινη λάρνακα κοντά στη βασιλική πύλη της εκκλησίας. Αργότερα, την εποχή που βασίλευαν ο Κωνσταντίνος και η μητέρα του Ειρήνη, το έτος 781, ο επίσκοπος Αμασείας Θεοφύλακτος μετέφερε το ιερό λείψανο του Αγίου στην Αμάσεια και το τοποθέτησε στη δεξιά πλευρά του Αγίου Βήματος, όπου και τιμάται μέχρι σήμερα.