Ο Σωτήρης Τσαφούλιας μιλά για την ευθύνη των γονιών, την αποτυχία του σχολείου να προετοιμάσει τα παιδιά για τις σύγχρονες προκλήσεις, αλλά και για τη δική του οπτική στην έννοια του καλλιτέχνη, εξηγώντας γιατί μια γυναίκα που καθαρίζει σκάλες μπορεί να είναι, για εκείνον, πιο καλλιτέχνις από πολλούς «επαγγελματίες».
Ο φόβος δεν είναι λύση όταν μεγαλώνεις παιδιά
Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Dot», ο καταξιωμένος σκηνοθέτης και σεναριογράφος Σωτήρης Τσαφούλιας μίλησε για το πώς μπορούν οι γονείς να δώσουν στα παιδιά τους τα σωστά εργαλεία ώστε να προστατευτούν από την έμφυλη βία. Όπως εξήγησε:
«Δεν μπορείς να φορέσεις στο παιδί σου ένα μπλουζάκι που να γράφει “ο μπαμπάς μου έχει ένα όπλο, ένα φτυάρι και πάντα ένα άλλοθι”. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να του μάθεις να είναι ασφαλές χωρίς να του καλλιεργήσεις τον φόβο».
Η εκπαίδευση μένει πίσω ενώ η κοινωνία αλλάζει
«Προσπαθείς να του μάθεις να σκέφτεται – αυτό είναι το πιο δύσκολο», συνέχισε ο Τσαφούλιας. «Και αυτό είναι που το σχολείο μας δεν κάνει. Ο τρόπος με τον οποίο είναι δομημένη η εκπαίδευση δεν καλλιεργεί σκέψη. Δεν διδάσκεται η σεξουαλική αγωγή, ούτε η οδική συμπεριφορά. Τα παιδιά μας μαθαίνουν τον βίο της Αγίας Αικατερίνης και γράφουν εργασίες 15 σελίδων».
Και συμπλήρωσε με νόημα: «Όταν μια κοπέλα βρεθεί αντιμέτωπη με έναν βιαστή, έναν ομοφοβικό, έναν δυνάστη, δεν θα σωθεί επειδή γνωρίζει ποια ήταν η Αγία Αικατερίνη – με σεβασμό προς τη θρησκεία».
Η ανάγκη για ουσιαστικό διάλογο με τα παιδιά
Ο σκηνοθέτης αναφέρθηκε και στις προσωπικές του συζητήσεις με τα παιδιά: «Τους λέω ξεκάθαρα ότι μπορεί αύριο να βρεθείτε σε μια προσωπική στιγμή με το αγόρι σας, και εκείνος να έχει κρυμμένο ένα κινητό σε μια τσάντα με τρύπα ή κάτω από το μαξιλάρι και να καταγράψει ό,τι συμβαίνει. Και μετά να το διαδώσει».
Και προσθέτει:
«“Κοίταξε μην πας και μου πηδήξεις από κανένα μπαλκόνι, δεν έγινε και τίποτα. Δεν έκανες κάτι που δεν κάνουν άλλα επτά δισεκατομμύρια άνθρωποι. Απλώς εσένα θα σε δουν. Την επόμενη φορά θα προσέχεις. Μη μου κάνεις όμως καμιά ανοησία και με στείλεις φυλακή”».
Όπως τόνισε, «στα παιδιά δεν πρέπει να λες τι να μην κάνουν».
Το «Έτερος εγώ» και το Netflix που δεν έγινε
Ο Τσαφούλιας σχολίασε και την εμπειρία του από τις διαπραγματεύσεις με το Netflix: «Το Netflix δεν είναι το απόλυτο παράσημο ποιότητας. Οι περισσότερες σειρές εκεί δεν βλέπονται. Κάποιες βέβαια είναι εξαιρετικές και σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί δεν είσαι κι εσύ εκεί».
«Ήθελα η ελληνική γλώσσα να μπει στην πλατφόρμα. Γίνονταν συζητήσεις για δυο-τρεις μήνες. Αυτό σημαίνει ότι δεν μας ήξεραν καν – τώρα όμως μας παρακολουθούν. Και αν όχι εμένα, θα κοιτάξουν κάποιον άλλον».
«Μάλιστα, οι υπεύθυνοι του Netflix έπαθαν σοκ όταν έμαθαν το μπάτζετ της σειράς. Το ποσό που αυτοί θεωρούσαν ότι αφορούσε ένα επεισόδιο, εμείς τους είπαμε ότι κάλυπτε ολόκληρη τη σειρά και μας περίσσεψαν κιόλας», εξήγησε.
Η καλλιτεχνία είναι τρόπος να στέκεσαι στη ζωή
Σε άλλη του συνέντευξη στην εφημερίδα «Καθημερινή», ο σκηνοθέτης μίλησε για το πώς αντιλαμβάνεται την έννοια του καλλιτέχνη:
«Δεν είναι ζήτημα ηθικολογίας, είναι ζήτημα ματιάς. Ο τρόπος που βλέπω τα πράγματα δεν σημαίνει ότι είναι και ο σωστός. Εκφράζω μόνο τον εαυτό μου. Καλλιτεχνία, για μένα, δεν είναι επάγγελμα».
Και εξηγεί:
«Μια γυναίκα που μεγαλώνει πέντε παιδιά μόνη της, καθαρίζει σκάλες, βάζει νερό σε ένα μπολ για ένα αδέσποτο και σου λέει “καλημέρα”, αυτή είναι για μένα καλλιτέχνις. Δεν γίνεσαι καλλιτέχνης όταν κρατήσεις ένα μικρόφωνο ή ένα πινέλο. Καλλιτέχνης γίνεσαι με τον τρόπο που μεταβολίζεις την ασχήμια, και την επιστρέφεις στον κόσμο ως καλοσύνη ή ως φως».
Σ. Τσαφούλιας: «Επιμένω ότι δεν μπορείς να είσαι καλλιτέχνης αν δεν είσαι σπουδαίος άνθρωπος»
Η αγάπη για τον Ρόκι και η αξία της αυθεντικότητας
Ο Τσαφούλιας αποκάλυψε και το πρώτο του κινηματογραφικό «κόλλημα»: τις ταινίες του Ρόκι.
«Έχω όλες τις ταινίες του Σιλβέστερ Σταλόνε σε βιντεοκασέτες. Το Ρόκι 4 το έχω δει 102 φορές – μετρημένες. Λατρεύω την καθαρότητα του χαρακτήρα. Φτωχός, πλούσιος, ξανά φτωχός – και ποτέ δεν διαβρώθηκε. Μπορεί να απολαμβάνεις τα υλικά αγαθά, να τα μοιράζεσαι, αλλά να μη σηματοδοτείσαι από αυτά. Ο Ρόκι, ακόμα και όταν είναι παντοδύναμος, φοράει το ίδιο δερμάτινο».
