Ο «γιατρός των φτωχών»: Ο Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης δίνει δικαίωμα στην ελπίδα σε ασθενείς που δεν αντέχουν το κόστος των ιδιωτικών κλινικών

Έκανε καριέρα σε μια από τις πιο απαιτητικές και καλοπληρωμένες ιατρικές ειδικότητες, όμως επέλεξε να μείνει μακριά από τα μεγάλα ιδιωτικά κέντρα και τις δελεαστικές προτάσεις του εξωτερικού. Ο νευροχειρουργός Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης έχει αφιερώσει τη ζωή του στους ασθενείς του, χαρίζοντας ελπίδα σε ανθρώπους που διαφορετικά ίσως να μην είχαν πρόσβαση σε εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα.

Η νευροχειρουργική θεωρείται μία από τις πιο δύσκολες και απαιτητικές ειδικότητες της Ιατρικής. Χρειάζεται πολυετή εκπαίδευση, αδιάκοπη μελέτη, ψυχραιμία κάτω από ακραία πίεση και την ικανότητα να λαμβάνονται κρίσιμες αποφάσεις σε ελάχιστο χρόνο.

Οι πολύωρες επεμβάσεις, η ευθύνη απέναντι στη ζωή των ασθενών και η ανάγκη χρήσης προηγμένων τεχνολογικών μέσων συνθέτουν μια καθημερινότητα που ακόμη και πολλοί γιατροί άλλων ειδικοτήτων θεωρούν εξαιρετικά απαιτητική.

Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλές χώρες η νευροχειρουργική συγκαταλέγεται σταθερά στις πιο υψηλά αμειβόμενες ιατρικές ειδικότητες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι ετήσιες απολαβές ενός έμπειρου νευροχειρουργού μπορεί να αγγίξουν ακόμη και τα 700.000 δολάρια, ενώ στη Γερμανία ξεπερνούν συχνά τις 200.000 ευρώ ετησίως.

Ωστόσο, δεν επιλέγουν όλοι οι γιατροί να ακολουθήσουν τον δρόμο των υψηλών αμοιβών και της επαγγελματικής προβολής. Υπάρχουν και εκείνοι που τοποθετούν σε πρώτη προτεραιότητα την προσφορά στον άνθρωπο και την κοινωνία.

Ο άνθρωπος πίσω από το παράδειγμα προσφοράς

Για πολλούς κατοίκους της Λέσβου και όχι μόνο, το όνομα Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης είναι συνώνυμο της ελπίδας.

Ο νευροχειρουργός του Βοστάνειου Γενικού Νοσοκομείου Μυτιλήνης έχει συνδέσει το όνομά του με δεκάδες δύσκολες επεμβάσεις και περιστατικά που απαιτούσαν εξειδικευμένη γνώση και μεγάλη εμπειρία.

Ανευρύσματα, όγκοι εγκεφάλου, πολύπλοκα προβλήματα σπονδυλικής στήλης και επεμβάσεις υψηλού βαθμού δυσκολίας αντιμετωπίζονται καθημερινά σε ένα δημόσιο νοσοκομείο της ελληνικής περιφέρειας.

Για πολλούς ασθενείς αποτελεί τον άνθρωπο που τους έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή, ιδιαίτερα όταν η οικονομική τους κατάσταση δεν επέτρεπε την πρόσβαση σε ακριβές ιδιωτικές κλινικές ή εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού.

Ταυτόχρονα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που, παρότι είχαν τη δυνατότητα να απευθυνθούν σε μεγάλα νοσοκομεία της Αθήνας ή του εξωτερικού, επέλεξαν συνειδητά να εμπιστευτούν τον ίδιο και την ομάδα του.

Ένα δημόσιο νοσοκομείο που έγινε σημείο αναφοράς

Η παρουσία του Ευρυβιάδη Μπαϊραμίδη στη Μυτιλήνη έχει συμβάλει καθοριστικά στην αναβάθμιση του Βοστάνειου Νοσοκομείου.

Με επιμονή και καθημερινό αγώνα, κατάφερε να αναπτύξει ένα νευροχειρουργικό τμήμα που σήμερα θεωρείται από τα σημαντικότερα στην ελληνική περιφέρεια.

Ο ίδιος εργάζεται αδιάκοπα με στόχο να εξελιχθεί η μονάδα σε πρότυπο περιφερειακό κέντρο νευροχειρουργικής, αποδεικνύοντας πως η ποιοτική δημόσια υγεία δεν αποτελεί προνόμιο μόνο των μεγάλων αστικών κέντρων.

Από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ βρίσκεται δίπλα στους ασθενείς του, αντιμετωπίζοντας κάθε περιστατικό με την ίδια σοβαρότητα και ανθρωπιά.

Όσοι τον γνωρίζουν κάνουν λόγο για έναν γιατρό που δεν περιορίζεται στο επιστημονικό κομμάτι της θεραπείας. Δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα και στην ψυχολογική στήριξη των ασθενών, θεωρώντας πως η ψυχική δύναμη αποτελεί συχνά αναπόσπαστο μέρος της ανάρρωσης.

Οι προτάσεις που αρνήθηκε

Η φήμη που έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια τού έχει ανοίξει πολλές επαγγελματικές πόρτες.

Έχει δεχθεί ιδιαίτερα ελκυστικές προτάσεις συνεργασίας από μεγάλα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, αλλά και από κέντρα του εξωτερικού, ακόμη και από την Ιαπωνία.

Παρ’ όλα αυτά, επέλεξε να παραμείνει στη Μυτιλήνη.

Η σύζυγός του κατάγεται από το νησί και ο ίδιος πιστεύει πως εκεί βρήκε το ιδανικό περιβάλλον για να μεγαλώσει τα τέσσερα παιδιά του και να χτίσει μια ζωή με ποιότητα, ηρεμία και ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις.

Όπως έχει δείξει η μέχρι σήμερα πορεία του, τα χρήματα και η προβολή δεν αποτελούν προτεραιότητά του.

Ο «γιατρός των φτωχών»

Δεν είναι λίγοι οι ασθενείς που τον αποκαλούν «γιατρό των φτωχών».

Πρόκειται για έναν χαρακτηρισμό που δεν προέκυψε τυχαία. Πολλοί άνθρωποι που βρέθηκαν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση βρήκαν στο πρόσωπό του έναν γιατρό πρόθυμο να τους βοηθήσει χωρίς διακρίσεις.

Όπως λένε όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί του, δεν ξεχωρίζει τους ασθενείς ανάλογα με την οικονομική τους δυνατότητα και δεν αποφεύγει τα δύσκολα περιστατικά. Αντίθετα, συχνά αναλαμβάνει περιπτώσεις που άλλοι θα δίσταζαν να αντιμετωπίσουν.

Για αρκετούς ανθρώπους που πέρασαν από τα χέρια του, ο Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης δεν είναι απλώς ένας εξαιρετικός επιστήμονας, αλλά ένας πραγματικός φύλακας άγγελος.

Η πορεία που τον οδήγησε στη νευροχειρουργική

Ο Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία της Αθήνας και σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Όπως έχει αποκαλύψει σε συνέντευξή του στην Καθημερινή, αρχικά δεν ονειρευόταν να γίνει νευροχειρουργός.

Η πρώτη του σκέψη ήταν να ασχοληθεί με την έρευνα για τον καρκίνο. Ωστόσο, ένα σοβαρό τροχαίο δυστύχημα που παρακολούθησε από κοντά άλλαξε την οπτική του και τον ώθησε να επιλέξει μια πιο «μάχιμη» ιατρική διαδρομή.

Το 2011 μετακόμισε στη Λέσβο ως επικουρικός γιατρός. Εκεί βρήκε τελικά το μέρος όπου έμελλε να αφήσει το αποτύπωμά του.

Με επιμονή και συστηματική δουλειά δημιούργησε ουσιαστικά από το μηδέν το νευροχειρουργικό τμήμα του Βοστάνειου, το οποίο σήμερα θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του νοσοκομείου.

Για τον ίδιο, η μεγαλύτερη ανταμοιβή δεν είναι ούτε οι τίτλοι ούτε οι οικονομικές απολαβές. Είναι το χαμόγελο ενός ανθρώπου που ξεπέρασε μια σοβαρή περιπέτεια υγείας και επιστρέφει στη ζωή του.

Η πίστη του στον Θεό αποτελεί επίσης σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς του και πηγή δύναμης στις δύσκολες στιγμές που συναντά μέσα στο χειρουργείο και στα νοσοκομειακά δωμάτια.

Ίσως γι’ αυτό, στα μάτια πολλών ανθρώπων που βρέθηκαν απέναντί του ως ασθενείς, ο Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης δεν είναι απλώς ένας εξαιρετικός νευροχειρουργός. Είναι ένας άνθρωπος που τους βοήθησε να πιστέψουν ξανά στην ελπίδα και στην καλοσύνη.

Exit mobile version