Η εσωκομματική ένταση στη Νέα Δημοκρατία δεν αφορά μόνο τις ευρωπαϊκές πολιτικές επιλογές, αλλά και το πώς αυτές μεταφράζονται σε εσωτερικό πολιτικό κόστος, ιδιαίτερα απέναντι στον κόσμο της παραγωγής.
Η αφορμή δόθηκε από τη συμφωνία Mercosur
Η υπόθεση της συμφωνίας Mercosur άνοιξε ρωγμές στην ευρωομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Αν και φαινομενικά πρόκειται για ευρωπαϊκό ζήτημα, στην πραγματικότητα το παρασκήνιο δείχνει ότι η κεντρική «γραμμή» από την Αθήνα δεν κατόρθωσε να κατευνάσει τις εσωτερικές αντιδράσεις. Αντιθέτως, οι διαφορές στο πώς πρέπει να τοποθετηθεί το κόμμα απέναντι στις έντονες ανησυχίες των αγροτών και των κτηνοτρόφων, έφεραν στην επιφάνεια νέες εντάσεις — με τον Γιώργο Αυτιά στο επίκεντρο.
Η παρέμβαση της Ελίζας Βόζεμπεργκ, επικεφαλής της γαλάζιας ευρωομάδας, αναζωπύρωσε τη συζήτηση. Όταν υποστήριξε δημόσια πως η καθυστέρηση στην εφαρμογή της συμφωνίας «χαϊδεύει τ’ αυτιά» των αγροτών, που – όπως είπε – «είναι ελλιπώς ενημερωμένοι», προκάλεσε σάλο. Δήλωσε επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί, αν το κρίνει απαραίτητο, να προχωρήσει ακόμη και σε προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας.
Η αποστροφή για τους «ελλιπώς ενημερωμένους» προκάλεσε δυσφορία, καθώς αγγίζει μια κοινωνική ομάδα με ιδιαίτερη ευαισθησία στην Ελλάδα. Την ίδια ώρα, η συμφωνία Mercosur διχάζει και εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αντιδράσεις σε πολλές χώρες και έντονες συζητήσεις στο Ευρωκοινοβούλιο.
Η πρόταση για αποχή και ο ρόλος του Αυτιά
Σύμφωνα με το ieidiseis.gr, στο εσωτερικό της ευρωομάδας της ΝΔ κατατέθηκε πρόταση για πιο «ουδέτερη» στάση απέναντι στην ψήφιση της πρότασης παραπομπής της συμφωνίας στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγκεκριμένα, προτάθηκε αποχή από την ψηφοφορία, προκειμένου η Νέα Δημοκρατία να μην εμφανιστεί ως υπερασπιστής μιας συμφωνίας που προκαλεί αντιδράσεις στις αγροτικές κοινωνίες.
Την πρόταση αυτή φέρεται να έφερε ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, με τη στήριξη του Γιώργου Αυτιά και του Φρέντι Μπελέρη.
Το επιχείρημα ήταν ότι μια ενδεχόμενη καταψήφιση της πρότασης παραπομπής θα φέρει τη Νέα Δημοκρατία σε δύσκολη θέση, καθώς θα πρέπει να εξηγήσει στους Έλληνες παραγωγούς γιατί τάχθηκε κατά μιας διαδικασίας που θεωρούν ότι προστατεύει τα συμφέροντά τους. Υπήρχε ανησυχία ότι η απόρριψη της παραπομπής θα επιδείνωνε την ήδη δύσκολη σχέση με τον αγροτικό κόσμο, που εκφράζει φόβους για εισαγωγές και πτώση τιμών.
Η κυβερνητική επιλογή να ψηφίσουν «όχι»
Παρά τις εισηγήσεις για αποχή, η απόφαση από το Μέγαρο Μαξίμου ήταν ξεκάθαρη: να καταψηφιστεί η πρόταση παραπομπής στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κυβέρνηση στήριξε τη συμφωνία Mercosur, τονίζοντας ότι περιέχει ασφαλιστικές δικλείδες και ωφέλιμες πρόνοιες για τη χώρα.
Ωστόσο, η πρόταση παραπομπής εγκρίθηκε οριακά, με 334 ψήφους υπέρ, 324 κατά και 11 αποχές. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η επικύρωση της συμφωνίας ενδέχεται να καθυστερήσει έως και δύο χρόνια. Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης σχολίασε πως η κυβέρνηση σέβεται την απόφαση, χωρίς να την αμφισβητεί, σημειώνοντας ωστόσο ότι οι καθυστερήσεις δεν θεωρούνται θετικές.
Η «κόντρα» δύο γραμμών και οι ευθύνες
Το παρασκήνιο αποκάλυψε μια εσωτερική αντιπαράθεση για το ύφος και τη στρατηγική που ακολουθεί η ευρωομάδα. Από τη μία πλευρά, υπήρξε η «επιθετική» γραμμή υπεράσπισης της Mercosur, την οποία εξέφρασε η Ελίζα Βόζεμπεργκ. Από την άλλη, η πιο επιφυλακτική στάση των Μεϊμαράκη, Αυτιά και Μπελέρη, οι οποίοι έκριναν ότι η αποχή θα περιόριζε το πολιτικό κόστος και την εσωκομματική φθορά.
Η στάση του Γιώργου Αυτιά φάνηκε να πυροδοτεί την ένταση, καθώς λόγω της αναγνωρισιμότητάς του και της απήχησής του σε ευρύτερο κοινό, η επιλογή του να στηρίξει την αποχή ερμηνεύθηκε ως ένδειξη ότι υπάρχει πραγματικό ρήγμα εντός της ευρωομάδας για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστούν οι κοινωνικές πιέσεις.