Η ιστορία της «κυρίας Μαρίας του ισογείου» είναι από εκείνες που συγκινούν βαθιά, κάνουν τον γύρο του διαδικτύου και μετά χάνονται, αφήνοντας πίσω ανθρώπους που πάλεψαν αθόρυβα με τη ζωή.
Μια ιστορία που έγινε viral
Υπάρχουν ιστορίες που εξαπλώνονται με ταχύτητα στα social media, τραβούν την προσοχή, προκαλούν έντονα συναισθήματα — συγκίνηση, θλίψη, θυμό. Όμως συνήθως ξεθωριάζουν εξίσου γρήγορα, αφήνοντας τους ανθρώπους που τις έζησαν να συνεχίζουν μόνοι τους τις δυσκολίες τους.
Μια τέτοια περίπτωση ήταν και η Μαρία, γνωστή πλέον ως «κυρά Μαρία». Το όνομά της έγινε γνωστό μέσα από μια ανάρτηση του Δημήτρη Γιάννου, που μίλησε για τη ζωή και τον αγώνα της.
Η γυναίκα αυτή έφυγε από τη ζωή νικημένη από τον καρκίνο, έχοντας περάσει τα τελευταία της χρόνια με μια σύνταξη μόλις 370 ευρώ. Ζούσε με αξιοπρέπεια, χωρίς να παραπονιέται, βασιζόμενη και στη βοήθεια του κοινωνικού παντοπωλείου. Ήταν από τους ανθρώπους που, παρά τις δυσκολίες τους, φρόντιζαν πρώτα να είναι συνεπείς και να βοηθούν τους άλλους.
Οι “αόρατοι” άνθρωποι της καθημερινότητας
Σαν την κυρά Μαρία υπάρχουν πολλοί γύρω μας. Άνθρωποι που περνούν απαρατήρητοι όσο ζουν και γίνονται γνωστοί μόνο όταν φύγουν, αν κάποιος μιλήσει για αυτούς.
Ήταν μια από αυτούς. Μια γυναίκα που έζησε ήσυχα, με αξιοπρέπεια, χωρίς να ζητά πολλά, αλλά δίνοντας όσα μπορούσε.
Η ανάρτηση του Δημήτρη Γιάννου
“Έφυγε σήμερα μια Κυρία που έμενε στο ισόγειο της πολυκατοικίας μας.
Φτωχή και μόνη, βασανισμένη από τους εφιάλτες της, αλλά μορφωμένη, αξιοπρεπής και περήφανη, κοντούλα αλλά με τεράστιο μέγεθος.
Ζούσε με σύνταξη 370€, σε σπίτι που πλήρωνε ενοίκιο 170€ τον μήνα και με προμήθειες από το κοινωνικό παντοπωλείο.
Όμως έτρεχε πρώτη για πληρωμή των κοινόχρηστων, καθάριζε και κρατούσε καθαρή την πολυκατοικία γιατί έτσι ένιωθε χρήσιμη, ήταν πάντα τυπική στις υποχρεώσεις της (γράφοντας τα έξοδα της κ γνωρίζοντας τι πρέπει να κάνει για να επιβιώσει..), άνθρωπος που ανταπέδιδε αμέσως την προσφορά σου, φύλακας της εισόδου, με ενδιαφέρον για το ποιος μπαίνει μέσα και αν τα παιδιά μας ήταν ασφαλή.
Σε έπαιρνε τηλέφωνο με το παραμικρό, όταν νόμιζε ή υποψιαζόταν ότι μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα στο σπίτι, στα παιδιά μας και σε εμάς.
Τα τελευταία χρόνια χτυπήθηκε από τον καρκίνο, το ΚΕΠΑ την έκρινε με αναπηρία 67% και έτσι πήρε ένα βοήθημα, μικρό αλλά σημαντικό για την επιβίωση της.
Το κοινωνικό μας κράτος, το Σεπτέμβριο της το έκοψε γιατί οι θεραπείες είχαν πάει καλά και έτσι έκρινε ότι αυτή η μοναχική, άρρωστη και πάμφτωχη γυναίκα μπορούσε να ζήσει και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της με τα 370€ τον μήνα.
Από τον Δεκέμβριο η κατάσταση της χειροτέρεψε, αλλά αυτή συνέχισε με υπερηφάνεια να ζει ( όπως έμαθε… Πριν μια βδομάδα μπήκε στο νοσοκομείο, προχθές μίλησε με τη γυναίκα μου στο τηλέφωνο και της είπε «κ Λίνα ακόμη έχω στο στόμα μου τη γεύση από τις τηγανητές που μου έφερες τις προάλλες…»
Σήμερα η κ ΜΑΡΙΑ πέταξε ψηλά, μακριά από έναν κόσμο απάνθρωπο, χωρίς αλληλεγγύη, συναίσθηση και ευαισθησίες. Μακριά από έναν κόσμο γεμάτο ιδιοτέλεια, επιτήδειους, υποκριτές και καιροσκόπους.
Καλό ταξίδι κ Μαρία μας, θα μας λείψεις περισσότερο απ’ ότι περιμέναμε. Ήσουν ένα μεγάλο μάθημα ζωής και αξιοπρέπειας!
Σε ευχαριστούμε για όλα.
ευχαριστούμε για όλα.”
