Η κόντρα γύρω από την υπόθεση Μυλωνάκη παίρνει νέα τροπή, με τον Κώστα Βαξεβάνη να απαντά πλέον απευθείας στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τους τόνους.
Μετά τον Άρη, απάντηση και στον Κυριάκο
Μετά την αντίδρασή του απέναντι στον Άρη Πορτοσάλτε μέσα από άρθρο του στο Documento, ο Κώστας Βαξεβάνης επανέρχεται με νέα τοποθέτηση, αυτή τη φορά απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ο τελευταίος, μέσα από πρόσφατη ομιλία του, άφησε αιχμές ότι η κατάσταση της υγείας του Γιώργου Μυλωνάκη συνδέεται με το κλίμα έντασης και την πίεση που – όπως υποστήριξε – δημιουργούν η Αντιπολίτευση και μέρος των Μέσων Ενημέρωσης, «φωτογραφίζοντας» μεταξύ άλλων και το Documento.
Η κατηγορία για πολιτική εκμετάλλευση
Ο Κώστας Βαξεβάνης, από την πλευρά του, καταλογίζει στον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι επιχειρεί να αξιοποιήσει την ασθένεια στενού συνεργάτη του, προκειμένου να αλλάξει το πολιτικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί λόγω σκανδάλων και ερευνών, όπως η υπόθεση Λαζαρίδη και οι δικογραφίες της ευρωπαϊκής εισαγγελίας.
Τι έγραψε στην ανάρτησή του
«Υπάρχει ένα αφήγημα τις τελευταίες ώρες με το οποίο ο Μητσοτάκης επιχειρεί να κάνει έξοδο από το κλίμα των σκανδάλων (του). Απ ό,τι φαίνεται από τις τοποθετήσεις σε πάνελ και τις επίσημες δηλώσεις, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να πατήσει πάνω στο κρεβάτι της ασθένειας του Γιώργου Μυλωνακη για να κατηγορήσει την Αντιπολίτευση και τη δημοσιογραφία (φαντάζομαι κυρίως εμένα) για δημιουργία τοξικού κλίματος και κανιβαλισμού.
Σύμφωνα με την κατασκευή αυτή, η «τοξικότητα» και ο «κανιβαλισμός» φταίνε για όσα ζούμε αλλά και για την κατάσταση του Μυλωνακη. Όπου τοξικότητα και κανιβαλισμός είναι η δημοσιογραφική και πολιτική κριτική. Οι δημοσιογράφοι δεν πρέπει να κάνουν κριτική ούτε να αποκαλύπτουν την αλήθεια, γιατί αυτό μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα υγείας στον ελεγχόμενο! Κριτήριο δεν είναι η αλήθεια και ο ρόλος του δημόσιου προσώπου-πολιτικού ως κρινόμενου, αλλά η φυσική κατάσταση .
Άρα οφείλουμε να δημοσιογραφούμε με βάση πρωτοφανή κριτήρια που καθιερώνονται για τον πολιτικό. Και όλη αυτή η μετάλλαξη της δημοκρατίας επιχειρείται να βαφτιστεί ευαισθησία. Με λίγα λόγια, ο Νίκος Χατζηνικολαου δεν έπρεπε να αποκαλύψει όσα αποκάλυψε για τον Άκη Τσοχατζόπουλο γιατί είχε ευπαθή υγεία και ο Αρης Πορτοσαλτε δεν έπρεπε να κάνει το 1990 ρεπορτάζ για τον Μένιο Κουτσόγιωργα και το σχετικό σκάνδαλο γιατί αυτό (κατά τη λογική τους) οδήγησε στο θάνατό του. Επίσης ο γράφων δεν έπρεπε να αποκαλύψει το σκάνδαλο Βγενοπούλου ο οποίος απεβίωσε, ούτε άλλο σκάνδαλο.
Αιχμές για το περιβάλλον στο Μαξίμου
Εύχομαι ο πρωθυπουργός να μην υιοθετήσει αυτή τη λογική σήμερα στη Βουλή. Αν όμως πρέπει να μιλήσουμε για τοξικότητα, να θυμίσω ότι ο Γιώργος Μυλωνάκης εδώ και πολύ καιρό βρέθηκε μέσα σε τοξικό περιβάλλον που δημιουργούσαν τα σκάνδαλα της κυβέρνησης (ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές, Λαζαριδης) πιεζόμενος από τον ίδιο τον Μητσοτάκη να τα «μηδενίσει». Άλλωστε ο Μυλωνάκης δεν έπαθε εγκεφαλικό την ημέρα του δημοσιεύματος αλλά κατά τη διάρκεια και κατά την πίεση του Πρωινού Καφέ στο Μαξίμου».
