Η είδηση του θανάτου του Δημήτρη Μητσιώνη προκάλεσε έντονη συγκίνηση στην ΕΡΤ, με την παρουσιάστρια Αλεξάνδρα Δουβαρά να λυγίζει on air κατά τη διάρκεια του δελτίου.
Αντίο Δημήτρη…
Υπάρχουν στιγμές στη δημοσιογραφία που η επαγγελματική ιδιότητα παγώνει μπροστά στην ανθρώπινη απώλεια. Καμία εμπειρία και κανένας τηλεοπτικός κανόνας δεν μπορεί να συγκρατήσει τη συγκίνηση. Κι όταν αυτό συμβαίνει στον «αέρα» ενός δελτίου ειδήσεων, τότε η τηλεόραση παύει να είναι εικόνα και γίνεται καθρέφτης της ψυχής.
Το πρωί της Τετάρτης 14 Ιανουαρίου 2026, το κεντρικό δελτίο του ERT NEWS βυθίστηκε σε θλίψη. Η Αλεξάνδρα Δουβαρά, η δημοσιογράφος που χρόνια τώρα μας έχει συνηθίσει στην ψυχραιμία και τη σοβαρότητά της, χρειάστηκε να ανακοινώσει την απώλεια ενός ανθρώπου που δεν ήταν για εκείνη απλώς ένας συνεργάτης. Ήταν φίλος, συνοδοιπόρος, μέρος της καθημερινότητάς της. Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Μητσιώνης δεν ήταν απλώς ένας συνάδελφος· ήταν κομμάτι της ζωής της.
Συντετριμμένη η Αλεξάνδρα Δουβαρά
«Είμαι στη δυσάρεστη θέση για δεύτερη φορά στη ζωή μου, μετά τον Νίκο Γρυλάκη, να ανακοινώνω τον θάνατο ενός καλού φίλου πρώτα και συναδέλφου και επί χρόνια σκηνοθέτη μου. Πέθανε, λοιπόν, τα ξημερώματα ο Δημήτρης Μητσιώνης, βυθίζοντας στη θλίψη τους οικείους, τους φίλους και τους συναδέλφους του στην ΕΡΤ», είπε η Αλεξάνδρα Δουβαρά με τρεμάμενη φωνή, μη μπορώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά της.
Με δυσκολία κατάφερε να ολοκληρώσει τα λόγια της:
«Η συμβολή του όλα αυτά τα χρόνια υπήρξε… με συγχωρείτε, κυρίες και κύριοι… υποδειγματική με επαγγελματισμό, αφοσίωση και αξιοπρέπεια. Αφήνει ανεξίτηλο αποτύπωμα σε όσους συνεργαστήκαμε μαζί του. Καλημέρα σας, να ‘στε όλοι καλά».
Η απώλεια ενός ανθρώπου που δεν φαινόταν στην κάμερα
Ο Δημήτρης Μητσιώνης «έφυγε», όμως άφησε πίσω του ένα πλούσιο έργο. Χιλιάδες ώρες τηλεοπτικού υλικού φέρουν την υπογραφή του. Ήταν ο άνθρωπος πίσω από την κάμερα, εκείνος που με τη ματιά του καθόρισε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την ενημέρωση στη δημόσια τηλεόραση. Με σοβαρότητα, συνέπεια και ήθος.
Σήμερα, οι διάδρομοι του Ραδιομεγάρου είναι πιο ήσυχοι. Η απώλειά του είναι ένα μεγάλο πλήγμα – όχι μόνο για την ποιότητα της εικόνας, αλλά κυρίως για το ανθρώπινο ήθος που κουβαλούσε. Η Αλεξάνδρα Δουβαρά, μέσα από τους λυγμούς της, απέδωσε όσα οι λέξεις δυσκολεύονται να εκφράσουν. Ένα αποχαιρετιστήριο μήνυμα σε έναν φίλο, έναν συνεργάτη, έναν αληθινό εργάτη της τηλεόρασης.
Η δημόσια τηλεόραση αποχαιρετά έναν από τους ανθρώπους που την τίμησαν με την παρουσία τους, την προσφορά τους, τη σιωπηλή δύναμή τους. Και εμείς, οι θεατές, θυμόμαστε για άλλη μια φορά ότι οι πιο σπουδαίοι της τηλεόρασης είναι συνήθως εκείνοι που δεν εμφανίζονται ποτέ στο πλάνο. Είναι όμως εκείνοι που, όταν λείπουν, το καταλαβαίνεις αμέσως. Και νιώθεις λίγο πιο μόνος μπροστά στην οθόνη.