«Είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, αλλά είναι το σπίτι μου»: Η τελευταία ένοικος της «Casa Milà» – Πώς είναι να ζεις στο έργο τέχνης του Γκαουντί

Ζει μέσα σε ένα από τα πιο διάσημα κτίρια του κόσμου και όμως η καθημερινότητά της θυμίζει… κανονικό σπίτι – με τη διαφορά ότι δεν μπορεί ούτε τα σκουπίδια να κατεβάσει χωρίς να τη φωτογραφίζουν.

Η ζωή της 70χρονης συγγραφέα Άνα Βιλαδομιού μοιάζει βγαλμένη από κινηματογραφικό σενάριο, καθώς είναι η τελευταία κάτοικος της Casa Milà, ενός από τα πιο εμβληματικά έργα του Αντόνι Γκαουντί, στη λεωφόρο Passeig de Gràcia στη Βαρκελώνη.

«Έχω συνηθίσει τον κόσμο. Είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, αλλά είναι το σπίτι μου εδώ και σχεδόν 40 χρόνια», λέει για το φωτεινό διαμέρισμα όπου μεγάλωσε τις δύο κόρες της, οι οποίες σήμερα είναι αρχιτέκτονες.

«Προφανώς, δεν μπορώ να κατεβάσω τα σκουπίδια με τις πιτζάμες, γιατί ο κόσμος βγάζει φωτογραφίες ή με ρωτά αν είμαι η γυναίκα που μένει από πάνω, σαν να είμαι χαρακτήρας. Είναι μέρος της ζωής μου. Αλλά ξέρω ότι είναι προνόμιο να ζω εδώ».

Ένα σπίτι με ιστορία δεκαετιών

Το διαμέρισμα ανήκε στον σύζυγό της, Φερνάντο Αμάτ, γνωστό από το κατάστημα design Vinçon, και η ίδια εγκαταστάθηκε εκεί το 1988.

Χάρη σε ένα παλιό καθεστώς ενοικίασης, το λεγόμενο «renta antigua», πληρώνει χαμηλό και σταθερό ενοίκιο, έχοντας το δικαίωμα να μείνει εκεί για όλη της τη ζωή. Παρότι τέτοιες συμφωνίες σταμάτησαν να δίνονται μετά το 1985, περίπου 100.000 εξακολουθούν να ισχύουν στην Ισπανία.

Από πολυκατοικία σε αξιοθέατο

«Όταν μετακόμισα, το κτίριο έσφυζε από ζωή», θυμάται. «Αργότερα αγοράστηκε από τράπεζα, η οποία αποζημίωσε γενναιόδωρα τους ενοίκους για να φύγουν και να γίνει ανακαίνιση. Δεν ξέρω γιατί σε εμάς δεν έκαναν ποτέ πρόταση. Αστειευόμαστε ότι μας κράτησαν σαν… αξιοθέατο».

Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της Casa Milà χρησιμοποιείται για γραφεία και πολιτιστικές δράσεις, όπως συναυλίες και εκδηλώσεις.

Το έργο που έγινε παγκόσμιο σύμβολο

Η Casa Milà, γνωστή και ως La Pedrera, ολοκληρώθηκε το 1910 και αρχικά προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς πολλοί τη θεωρούσαν υπερβολικά παράξενη, θυμίζοντας βράχο.

Από το 1984 έχει αναγνωριστεί ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και έχει φιλοξενήσει από πολιτικά κινήματα μέχρι επιχειρήσεις και σημαντικές προσωπικότητες.

Το διαμέρισμα της Βιλαδομιού ξεχωρίζει για τη φωτεινότητά του, τις καμπύλες γραμμές και τα σφυρήλατα μπαλκόνια που παραπέμπουν σε μορφές της φύσης.

Μια ζωή χωρίς αλλαγές σε ένα μοναδικό χώρο

Παρότι δεν υπάρχουν περιορισμοί στο εσωτερικό, η ίδια δεν έχει αλλάξει τίποτα: ούτε καν τους παλιούς διακόπτες.

Η εμπειρία της ενέπνευσε και το βιβλίο της «The Last Tenant», όπου συνδυάζει προσωπικές αναμνήσεις με ιστορίες παλιών ενοίκων.

Από το σπίτι της έχουν περάσει γνωστά πρόσωπα, όπως η αρχιτέκτονας Ζάχα Χαντίντ και ο σχεδιαστής μόδας Ζαν Πολ Γκοτιέ, σύμφωνα με τον Guardian.

Το 2026 συμπληρώνονται 100 χρόνια από τον θάνατο του Γκαουντί, υπενθυμίζοντας πως τα έργα του δεν δημιουργήθηκαν απλώς για να τα θαυμάζουμε, αλλά για να ζουν μέσα σε αυτά άνθρωποι.

Και η Άνα Βιλαδομιού αποτελεί ίσως το πιο ζωντανό παράδειγμα αυτής της φιλοσοφίας.

Exit mobile version