7 Φεβρουαρίου – Τιμάται ο μεγάλος άγιος που συνδέθηκε με θεραπείες καρκίνου
Ο όσιος Παρθένιος καταγόταν από κωμόπολη της Βιθυνίας και έζησε στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου (324–337 μ.Χ.). Ήταν γιος του διακόνου της Εκκλησίας της Μελιτοπόλεως, Χριστοφόρου, από τον οποίο διδάχθηκε την ορθόδοξη πίστη και μεγάλωσε με βαθιά εκκλησιαστικά βιώματα.
Η παιδική του ζωή και η αγάπη για τον άνθρωπο
Από πολύ μικρός ξεχώριζε για την αρετή και την ευσέβειά του. Ο τρόπος με τον οποίο ο Χριστός κάλεσε τους αποστόλους, που ήταν ψαράδες, τον ενέπνευσε ιδιαίτερα και τον έκανε να αγαπήσει την αλιεία. Όταν έριχνε τα δίχτυα του στην Απολλωνιάδα λίμνη και τα τραβούσε γεμάτα ψάρια, ένιωθε πως εργαζόταν στα πλοιάρια του Αποστόλου Πέτρου ή του Ιωάννη.
Τα έσοδα από την πώληση των ψαριών δεν τα κρατούσε για τον εαυτό του. Τα μοίραζε στους φτωχούς, από αγάπη και αίσθημα αδελφοσύνης. Όταν τον ευχαριστούσαν, συνήθιζε να λέει:
«Διατί με ευχαριστείτε; Δεν έχω καμία τέτοια αξίωση. Μήπως είμαστε ξένοι; Εμείς είμαστε αδελφοί. Τι δε απλούστερο και φυσικότερο από το να βοηθά αδελφός τους αδελφούς;»
Για την ενάρετη ζωή του, ο επίσκοπος Μελιτοπόλεως Φίλιππος (ή Φιλητός) τον χειροτόνησε πρεσβύτερο. Αργότερα, ο επίσκοπος Κυζίκου Αχίλλιος (ή Ασχόλιος) τον χειροτόνησε επίσκοπο Λαμψάκου.
Το χάρισμα της θαυματουργίας
Η αρετή και η καθαρότητα της ψυχής του ήταν τόσο μεγάλες, ώστε ο Θεός τον προίκισε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Είχε τη δύναμη να εκδιώκει δαιμόνια και να θεραπεύει κάθε είδους ασθένεια. Για τον λόγο αυτό, πολλοί πάσχοντες από την επάρατη νόσο του καρκίνου προσφεύγουν με πίστη στη βοήθειά του.
Ο Άγιος Παρθένιος διακρινόταν για την πραότητα, την υπομονή, τη φιλοξενία και τη μακροθυμία του. Ήταν στήριγμα για το ποίμνιό του, ενθάρρυνε τους μετανοούντες και καλλιεργούσε την ομόνοια. Εκοιμήθηκε εν ειρήνη, ενώ τμήμα της τιμίας κάρας του φυλάσσεται στην ιερά μονή Μακρυμάλλη, της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος.
Ευχή δια τον καρκίνο
(Εγκεκριμένη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος)
[Αρ. Πρωτ. 1465/25-6-1984]
Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ο επιτιμών τοις πνεύμασι της ασθενείας και την υγείαν τοις επικαλουμένοις Σε εκ πόθου καρδίας και τη προς Σε πίστει επιδαψιλεύων, επάκουσον ημών των αμαρτωλών, παρ’ οις, συν ταίς άλλαις, και ητής του καρκίνου μάστιγος δεινή απειλή αφαρπάζουσα εκ μέσου ημών, μετά επώδυνον νόσον και εν βραχεί χρόνω, πατέρας, αδελφούς και τέκνα ημών, βαθείαν δε θλίψιν και οδύνην, εκ του θανάτου αυτών, ον εκ φεύξαι ου δύνανται, προκαλούσαν πάσι.
Τω φωτιστικώ και αγιαστικώ σου Πνεύματι, Κύριε, οδήγησον τους εν ιατρική επιστήμη ερευνώντας εις την του κακού του εξολόθρευσιν, το φάρμακον και τον της Θεραπείας τρόπον αποκαλύπτων, δύναμιν παράσχου τοις πάσχουσι και υπομονήν και αναψυχήν εν τοις πόνοις, πάσι δε την θεραπείαν ψυχή και σώματι επιβράβευσον, πρεσβείαις της Υπερευλογημένης Δεσποίνης Ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, της Ζωοδόχου Πηγής, Ης το ύδωρ εν τη βασιλίδι των πόλεων επιχυθέν ασθενούση εκ καρκίνου, το πάθος έπαυσε, του εν αγίοις πατρός ημών Παρθενίου, επισκόπου Λαμψάκου, των αγίων ενδόξων και θαυματουργών Αναργύρων, του αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος και Ιαματικού Παντελεήμονος και πάντων Σου των Αγίων. Αμήν.
Θαύμα Αγίου Παρθενίου: Ζει χωρίς καρκίνο από το 1988
Ως χαρακτηριστική μαρτυρία θαύματος, παρατίθεται η συγκλονιστική ιστορία του κ. Στέφανου Στεφάνου, συνταξιούχου ναυτικού από τον Πειραιά, με καταγωγή από την Άνδρο. Ο ίδιος κατέγραψε την εμπειρία του και το κείμενο δημοσιεύεται χωρίς καμία αλλαγή.
Ποιος άνθρωπος δεν πόνεσε ψυχικά και σωματικά; Ποιος δεν αναρωτήθηκε για τον πόνο στον κόσμο; Ο ουρανός δεν είναι πάντα καθαρός και η θάλασσα δεν είναι πάντοτε ήρεμη. Σύννεφα βαριά και καταιγίδες δακρύων καλύπτουν πολλές φορές τη ζωή.
Τέτοιες καταιγίδες βίωσε και ο ίδιος με τον καρκίνο. Παραμονές Χριστουγέννων του 1982 διαγνώστηκε με μεγάλο όγκο στο παχύ έντερο. Τότε επισκέφθηκε τον μακαριστό πατέρα Πορφύριο, ο οποίος τον ενίσχυσε λέγοντάς του: «να πας να εγχειρισθής και θα γίνης καλά».
Στις 3.1.1983 έγινε η εγχείρηση και η ιστολογική εξέταση έδειξε κακοήθη καρκίνο. Τον Μάρτιο του 1984 εμφανίστηκε όγκος στον αριστερό πνεύμονα. Ακολούθησε νέα επέμβαση και αφαίρεση του μισού πνεύμονα, με διάγνωση καρκίνου από μετάσταση του εντέρου.
Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους παρουσιάστηκε όγκος και στον δεξιό πνεύμονα. Νέα εγχείρηση, με το ίδιο αποτέλεσμα. Τον Δεκέμβριο του 1987, σε επανέλεγχο, εντοπίστηκε ξανά καρκίνος στον δεξιό πνεύμονα.
Χειρουργήθηκα, η ιστολογική έδειξε και πάλι μετάσταση εκ του εντέρου, κακοήθης καρκίνος.
Όταν του ανακοινώθηκε ότι χωρίς άμεση επέμβαση θα πέθαινε σε τρεις μήνες, βρισκόταν στο Λονδίνο. Φεύγοντας συντετριμμένος από το ιατρείο, περπατούσε κλαίγοντας στους δρόμους της πόλης λέγοντας:
«Θεέ μου, δεν χρειάζεται να βρέξης, εγώ επότισα με τα δάκρυά μου το Λονδίνο».
Παρά τον φόβο του για τρίτη επέμβαση, οι γιατροί επέμεναν. Η εγχείρηση πραγματοποιήθηκε στο Brompton Hospital από τον χειρουργό Πίτερ Γκόλντστρο, ο οποίος μετά από μόλις μιάμιση ώρα βγήκε και είπε στη σύζυγό του «Finis». Εκείνη τρόμαξε, αλλά ο γιατρός την καθησύχασε λέγοντας:
«Η εγχείρησις έγινε πολύ καλά, αλλά όσο χειρουργούσα, τα χέρια μου έφευγαν και δεν κατάλαβα πώς τελείωσε τόσο γρήγορα».
Ο ίδιος πιστεύει πως ο Θεός έστειλε τον Άγιό Του να τον χειρουργήσει. Ακολούθησαν συνολικά μία επέμβαση στο έντερο και τέσσερις στους πνεύμονες. Παρ’ όλα αυτά, ζει χωρίς δύσπνοια και χωρίς υποτροπή από το 1988.
«Πάνσοφε Θεέ, δώσε ό,τι θέλεις, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο, φτάνει να προέρχεται από το χέρι σου», αναφωνεί, ευχαριστώντας τον Θεό, την Παναγία και τους Αγίους.
Με βαθιά ευγνωμοσύνη, έκτισε εκκλησάκι προς τιμήν του Αγίου Παρθενίου στο Λύρειο Ίδρυμα στο Μάτι Αττικής, με την ευλογία του τότε μητροπολίτη Αττικής Δωρόθεου. Ο Άγιος Παρθένιος, που εορτάζει στις 7 Φεβρουαρίου, θεωρείται προστάτης των καρκινοπαθών και «θεραπευτής των ασθενειών του αιώνα μας».
Πηγή: neakriti.gr, pemptousia.gr