Η εξομολόγηση της Δώρας Χρυσικού για την προσωπική της εμπειρία με τον καρκίνο έρχεται να υπενθυμίσει τη δύναμη της αλήθειας και της αποδοχής. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, η γνωστή ηθοποιός μοιράστηκε σκέψεις και συναισθήματα που συγκινούν και εμπνέουν.
Μιλώντας με ειλικρίνεια για την ασθένεια
«Είπα από την αρχή τη λέξη καρκίνος. Εγώ ποτέ δεν χρησιμοποίησα κανένα άλλο εννοιολογικό σχήμα για την ασθένεια. Δεν την είπα ποτέ επάρατη νόσο, δεν την είπα ποτέ κακή ασθένεια. Την είπα με το όνομά της. Και όσο πιο πολύ την έλεγα με το όνομά της, τόσο πιο πολύ συνειδητοποιούσα αυτό που έχω, τόσο πιο πολύ το ξόρκιζα, τόσο πιο πολύ αφαιρούσα το στίγμα. Ήθελα να ξέρω τα πάντα. Τι θα μου κάνουν, τι θεραπεία πρέπει να ακολουθήσω, ποια είναι τα ποσοστά επιβίωσης. Και όσο πιο πολύ ήξερα και καταλάβαινα, τόσο πιο πολύ πειθαρχούσα.
Ήμουν αυτό που λέμε ο ιδανικός ασθενής. Δηλαδή όταν μου είπαν ότι πρέπει να κάνεις χημειοθεραπεία, δεν το σκέφτηκα ούτε στιγμή. Γι’ αυτό και είδα τη χημειοθεραπεία ως σύμμαχο και όχι ως εχθρό. Γιατί πραγματικά οι περισσότεροι ασθενείς ακούνε χημειοθεραπεία και καταρρέουν και είναι λογικό γιατί δεν είναι καθόλου ευχάριστη διαδικασία. Πήγαινα εκεί πέρα χαμογελαστή, στις 4 ώρες, και δεν έβγαζα κιχ. Κι ό,τι κι αν είχα μετά, ως παρελκόμενο, ως side effect, το αντιμετώπισα, ότι αν πρέπει να το φάω, θα το φάω».
Η μάχη χωρίς πίστη, αλλά με επιμονή
«Εκείνη την ώρα σκεφτόμουν ότι προφανώς ότι πρέπει και θέλω να ζήσω. Και αυτό με κράτησε. Εγώ είχα πει ότι αυτό δεν είναι το τέλος. Είχα αποφασίσει ότι αυτό το πράγμα θα το νικήσω. Και πρέπει να σου πω ότι εκείνη την περίοδο θα ευχόμουν πραγματικά να πίστευα στον Θεό. Ζήλεψα τους ανθρώπους που πραγματικά πιστεύουν. Που έκαναν την προσευχή τους και λέγανε “ότι όλα θα πάνε καλά”. Εγώ δεν το ‘χα αυτό. Δεν έκανα καμία προσευχή, απλά πάλευα».
Η καθημερινότητα κατά τη διάρκεια της ασθένειας
Παρά τις επίπονες χημειοθεραπείες και τις χειρουργικές επεμβάσεις, η Δώρα Χρυσικού δεν εγκατέλειψε τις δραστηριότητές της, δείχνοντας ότι η ζωή συνεχίζεται ακόμα και υπό δύσκολες συνθήκες. Η απώλεια των μαλλιών της και η χρήση περούκας δεν αποτέλεσαν εμπόδιο για τη δουλειά της, ούτε και λόγο να κρυφτεί. Σε παλαιότερες δηλώσεις της, είχε αναφέρει πως διαγνώστηκε με καρκίνο των ωοθηκών, γεγονός που οδήγησε σε μια δύσκολη και χρονοβόρα επέμβαση.
Γνωστοί ηθοποιοί που μίλησαν δημόσια για τη δική τους μάχη
1. Αντίνοος Αλμπάνης
Ο Αντίνοος Αλμπάνης βρέθηκε αντιμέτωπος με λέμφωμα το 2019, και η ειλικρίνειά του ως προς τη διάγνωση και τη θεραπεία άγγιξε πολλούς ανθρώπους. Σε συνέντευξή του είχε πει:
«Είναι η στιγμή που λες “και τώρα τι”. Δεν ξέρεις αν θα πάει καλά ή δεν θα πάει, αν θα υπάρχει ζωή από εδώ και πέρα. Μου είχαν πει ότι είναι από τις περιπτώσεις που ο καρκίνος είναι θεραπεύσιμος. Στο στάδιο που ήμουν, ήταν διαχειρίσιμο, όλα ήταν υπέρ μου. Θα πρέπει να κλείσω πενταετία όμως, για να πω ότι κάπως ηρεμώ».
Μιλώντας για το πώς βλέπει πλέον τη ζωή, τόνισε: «Κάθε πρωί ξυπνάω και νιώθω καλά. Ένα πράγμα έχει πια σημασία για εμένα, το σήμερα. Δεν κάνω όνειρα μακροπρόθεσμα, κοιτάζω πολύ κοντινά. Αυτό που σκέφτομαι είναι πότε θα έρθει το Πάσχα, να πάω στην Εύβοια να δω τους δικούς μου».
Ο ηθοποιός αναγνώρισε τη δύναμη που άντλησε από την αγάπη του κόσμου και σημείωσε: «Θα ξαναμιλούσα ανοιχτά για το θέμα της υγείας μου άλλες 1.000 φορές. Η αγάπη που παίρνεις δε συγκρίνεται με τίποτα».
2. Χαρούλα Αλεξίου
Η σπουδαία ερμηνεύτρια βρέθηκε αντιμέτωπη με τον καρκίνο του μαστού και μίλησε ανοιχτά για την εμπειρία της, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Τέρας είναι ο καρκίνος».
Η ίδια ανέβαλε μια προγραμματισμένη πρεμιέρα για να ολοκληρώσει τις θεραπείες, δίνοντας προτεραιότητα στην υγεία της. Αναφέρθηκε και στη μητέρα της που είχε ζήσει παρόμοια εμπειρία, και επισήμανε:
«Αυτό που παίρνεις από ένα τέτοιο γεγονός είναι η ταπείνωση, γιατί ποτέ δεν πιστεύεις ότι θα το πάθεις κι εσύ. Όταν λοιπόν χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου, βλέπεις ότι είσαι κι εσύ μια καρδούλα που έχει ανάγκη από φροντίδα».
3. Σπύρος Παπαδόπουλος
Ο αγαπημένος παρουσιαστής και ηθοποιός διαγνώστηκε με καρκίνο στο νεφρό και αποφάσισε να μιλήσει δημόσια για την εμπειρία του, δίνοντας έμφαση στον ψυχικό παράγοντα:
«Δεν φοβήθηκα. Οι γιατροί δεν το πιστεύανε, νόμιζαν ότι υποκρίνομαι. Ένας λόγος που πήγα πολύ καλά ήταν ο ψυχολογικός. Μου είπαν ότι έχω καρκίνο και θα κάναμε εξέταση να δούμε πόσο έχει προχωρήσει, αν έχει κάνει μετάσταση. Έχω μάθει να είμαι έτοιμος για όλα. Έπιασα τον γιο μου, του είπα τι έχω και μιλήσαμε. Ο φόβος και η κατήφεια κάνει πολύ κακό στην υγεία. Είμαι τρομερά προετοιμασμένος και για τα καλύτερα και για τα χειρότερα. Κι ο γιος μου είναι σαν κι εμένα. Ήταν κοντά μου συνέχεια. Κάναμε καλαμπούρια και πλάκες».
Η πρώην σύζυγός του, Αθηνά Τσιλύρα, επίσης αντιμετώπισε καρκίνο και έχει μιλήσει για το πώς την άλλαξε αυτή η εμπειρία:
«Πολλές φορές η αρρώστια μπορεί να είναι ευλογία. Σου δίνει τέτοιο χαστούκι που σε κάνει να εκτιμάς τα πράγματα διαφορετικά. Στη διάρκεια των χημειοθεραπειών έλεγα ότι όταν τελειώσει αυτή η ιστορία, θέλω να κοιτώ απλώς τη θάλασσα. Θα είμαι ευτυχισμένη μόνο με αυτό. Έγινα πολύ πιο δυνατός άνθρωπος».
Μια υπενθύμιση ζωής και ελπίδας
Οι μαρτυρίες αυτών των ανθρώπων δείχνουν πως η μάχη με τον καρκίνο δεν είναι μόνο θέμα ιατρικής, αλλά και ψυχικής αντοχής. Ο λόγος τους ενθαρρύνει όλους όσοι περνούν παρόμοιες δοκιμασίες και αποδεικνύει ότι η δύναμη, η αποδοχή και η αγάπη μπορούν να γίνουν καταλύτες για τη ζωή.
Πηγή: athensmagazine.gr