Δύο νέοι Άγιοι προστέθηκαν στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας το 2025, αναγνωριζόμενοι για την αγία ζωή, την πίστη και την προσφορά τους. Οι βίοι τους αποτελούν φάρο έμπνευσης και ενίσχυσης για τους πιστούς της εποχής μας.
Η απόφαση για την αγιοκατάταξη
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανακήρυξε Αγίους δύο σεβάσμιες μορφές μέσα στο 2025: τον μοναχό Χριστοφόρο Παναγιωτόπουλο, γνωστό ως Παπουλάκο, και τον ιερέα Δημήτριο Γκαγκαστάθη. Οι πράξεις αγιοκατάταξης υπεγράφησαν τον Φεβρουάριο και τον Ιούλιο αντίστοιχα, ύστερα από ώριμη εκκλησιαστική εξέταση.
Οι δύο Άγιοι αποτελούν πρότυπα ταπείνωσης, αγάπης και ακλόνητης πίστης, ενώ η μνήμη τους υπενθυμίζει πως η αγιότητα δεν περιορίζεται μόνο στο μακρινό παρελθόν, αλλά καρποφορεί και σήμερα.
Η αγιοκατάταξη του Οσίου Χριστοφόρου Παναγιωτόπουλου
Ο Όσιος Χριστοφόρος, που έμεινε γνωστός ως Παπουλάκος, κατατάχθηκε επίσημα στους Αγίους στις 11 Φεβρουαρίου 2025, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η μνήμη του θα εορτάζεται κάθε χρόνο στις 18 Ιανουαρίου, ημερομηνία της κοιμήσεώς του.
Η ζωή του Παπουλάκου
Γεννημένος περίπου το 1770 στον Άρμπουνα Καλαβρύτων, αρχικά ασκούσε το επάγγελμα του κρεοπώλη. Σταδιακά, ένιωσε θεία κλήση και ακολούθησε τον μοναχικό βίο, μονάζοντας πρώτα στη Μονή Μεγάλου Σπηλαίου και στη συνέχεια ασκητεύοντας για περίπου δύο δεκαετίες σε καλύβι έξω από το χωριό του.
Σε ηλικία 80 ετών, βγαίνει από την απομόνωση και ξεκινά τη δημόσια δράση του ως λαϊκός ιεροκήρυκας.
Η επίσημη ανακοίνωση του Πατριαρχείου
Σύμφωνα με το Φανάρι, η Πράξη Αγιοκατάταξης υπογράφηκε στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τους Συνοδικούς Αρχιερείς. Με αυτήν, η Εκκλησία αναγνώρισε την αγιότητα του μοναχού Χριστοφόρου (Παναγιωτόπουλου), τιμώντας τη μνήμη του.
Η πορεία του και οι διώξεις
Όπως αναφέρει η Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου, ο Παπουλάκος ήταν «ένας νέος απόστολος του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας». Παρά την προσφορά του, η δράση του υπήρξε συχνά αντικείμενο αμφισβήτησης και διώξεων. Συνελήφθη και τέθηκε υπό περιορισμό σε μονές της Θήρας και της Άνδρου, υπό πίεση του τότε κρατικού καθεστώτος.
Ωστόσο, ο λαός τον αποδέχτηκε με θέρμη, μεταφέροντας τη μνήμη του από γενιά σε γενιά, τιμώντας τα θαύματα και τις διδαχές του.
Η δράση του στην Πελοπόννησο και τα νησιά
Ο Παπουλάκος περιόδευσε σε ολόκληρη την Πελοπόννησο, καθώς και σε νησιά όπως η Ύδρα, οι Σπέτσες και η Ελαφόνησος, μεταφέροντας το κήρυγμα του Χριστού. Παντού κήρυττε κατά της ξενόφερτης επιρροής, ζητώντας επιστροφή στην Ορθόδοξη παράδοση και πνευματικότητα.
Όπως έγραφε ο Τύπος της εποχής, «ό,τι δεν κατάφεραν οι νόμοι, το κατόρθωσε με το κήρυγμά του ο Χριστοφόρος».
Η σύγκρουση με την εξουσία και η φυλάκισή του
Η αποδοχή του από το πλήθος ανησύχησε την τότε κυβέρνηση, που έστειλε στρατό και στόλο εναντίον του. Ο Παπουλάκος κατέφυγε στα βουνά της Μάνης, αλλά τελικά συνελήφθη και κρατήθηκε στις φυλακές του Ρίου. Μεταφέρθηκε στην Αθήνα, αλλά δεν δικάστηκε ποτέ, καθώς το λαϊκό αίσθημα τον υποστήριζε έντονα.
Τελικά περιορίστηκε δια βίου σε μοναστήρια. Παρόλα αυτά, οι πιστοί από όλη τη Βαλκανική τον επισκέπτονταν για να πάρουν την ευχή του.
Κοιμήθηκε στην Άνδρο στις 18 Ιανουαρίου 1861. Λίγο πριν φύγει από τη ζωή, ο φρουρός του ζήτησε συγχώρεση και ευλογία για να γίνει μοναχός.
Ο ιερέας Δημήτριος Γκαγκαστάθης
Ο δεύτερος νέος Άγιος, ο π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης, κατατάχθηκε στο Αγιολόγιο τον Ιούλιο του 2025. Προερχόταν από την Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης και διακρίθηκε για την ελεημοσύνη, την πίστη και την ακλόνητη αφοσίωσή του στον Χριστό.
Η απόφαση του Πατριαρχείου
Η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποφάσισε την αγιοκατάταξή του στις 8 και 9 Ιουλίου 2025, ύστερα από εισήγηση της Κανονικής Επιτροπής. Η μνήμη του θα τιμάται στις 29 Ιανουαρίου, ημέρα της κοιμήσεώς του το 1975.
Η ζωή και τα θαυμαστά βιώματα του παπα-Δημήτρη
Ο π. Δημήτριος γεννήθηκε το 1902 στον Πλάτανο Τρικάλων και υπηρέτησε ως εφημέριος για 42 χρόνια (1931-1973). Οι μαρτυρίες για τις λειτουργίες του είναι συγκλονιστικές και γεμάτες θαυμαστά γεγονότα.
«Κάποτε, στη μεγάλη είσοδο, πλησιάζοντας την ωραία πύλη, είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι, που χάθηκε σαν σκιά…»
«Σε μια άλλη νυχτερινή λειτουργία στον ναό των Ταξιαρχών, το ίδιο παιδάκι στάθηκε μπροστά στην προσκομιδή και εξαφανίστηκε πάλι σαν καπνός».
Θείες εμπειρίες και επιθέσεις δαιμόνων
Σε άλλες περιπτώσεις, ο παπα-Δημήτρης ανέφερε ότι βίωνε επιθέσεις από δαίμονες κατά τη διάρκεια της λειτουργίας:
«Άλλος κρατούσε μυστρί, άλλος φτυάρι. Τους σταύρωσα και όλα εξαφανίστηκαν».
«Κάποτε ένας από αυτούς μπήκε στο ιερό, με άρπαξε από τον λαιμό και προσπάθησε να με πνίξει. Επικαλέστηκα τους Αγίους Ταξιάρχες και εξαφανίστηκαν».
Το Δεκέμβριο του 1968, μια 14χρονη κοπέλα βασανισμένη από πονηρά πνεύματα, έπεσε λιπόθυμη μέσα στον ναό κατά τη διάρκεια του Χερουβικού. Στο τέλος, αναχώρησε διαφορετική και ήρεμη.
Η ευωδία της αγίας τράπεζας
Όταν λειτουργούσε, ιδιαίτερα στον ναό των Αγίων Ταξιαρχών, η αγία τράπεζα συχνά ευωδίαζε. Άλλοτε η ευωδία εμφανιζόταν σαν στήλη καπνού και πλημμύριζε τον ναό.
«Έβαζε βαμβάκι κάτω από το αντιμήνσιο και μετά τη θεία λειτουργία το βαμβάκι μυροβολούσε», μαρτυρούν πολλοί πιστοί.
Όταν ζήτησε τη γνώμη του π. Φιλοθέου Ζερβάκου, εκείνος απάντησε: «Δεν πρέπει να αμφιβάλλουμε πως πρόκειται για θαύμα. Η ευωδία πιθανόν προέρχεται είτε από τη θυσία του Χριστού είτε από τα άγια λείψανα ή ακόμη και από τα εγκαίνια του ναού».
Συμβουλές
- Διαβάστε τους βίους των Αγίων για πνευματική ενίσχυση
- Τιμήστε τη μνήμη τους στις ημέρες εορτής
- Αντλήστε παραδείγματα πίστης από τη ζωή τους
- Μεταδώστε την ιστορία τους στα παιδιά
- Κρατήστε ζωντανή την παράδοση της Ορθοδοξίας
Οι δύο νέοι Άγιοι του 2025 αποδεικνύουν πως η πίστη, η αυταπάρνηση και η αγάπη για τον άνθρωπο παραμένουν ζωντανές αρετές. Η Εκκλησία τους ενέταξε επίσημα στο Αγιολόγιο, μα η τιμή και ο σεβασμός προς το πρόσωπό τους προϋπήρχαν στις καρδιές του λαού.