Ο παπα-Στρατής του Ταξιάρχη Μανταμάδου άφησε την τελευταία του πνοή, σκορπίζοντας θλίψη στη Λέσβο και στους χιλιάδες πιστούς που τον γνώρισαν μέσα από το πολύχρονο έργο του. Ο Πρωτοπρεσβύτερος Ευστράτιος Δήσσος εντοπίστηκε νεκρός στη θάλασσα, ενώ πίσω του αφήνει μια πορεία δεκαετιών αφιερωμένη στην Εκκλησία, τη φιλανθρωπία και τον άνθρωπο.
Νεκρός στη θαλάσσια περιοχή της Πεδής
Βαρύ πένθος έχει προκαλέσει στη Λέσβο η είδηση του θανάτου του Πρωτοπρεσβύτερου Ευστράτιου Δήσσου, του αγαπητού σε όλους παπα-Στρατή, που για περισσότερα από πέντε δεκαετίες υπηρέτησε το προσκύνημα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον Μανταμάδο.
Ο ιερέας εντοπίστηκε νεκρός το απόγευμα της Δευτέρας 29 Ιουνίου, να επιπλέει στη θαλάσσια περιοχή της Πεδής, στη βορειοανατολική Λέσβο. Οι ακριβείς συνθήκες του θανάτου του διερευνώνται από τις αρμόδιες Αρχές.
Η είδηση συγκλόνισε την τοπική κοινωνία, καθώς ο παπα-Στρατής υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του νησιού.
Περισσότερα από 50 χρόνια στον Ταξιάρχη Μανταμάδου
Το όνομα του παπα-Στρατή ταυτίστηκε με το ιστορικό προσκύνημα του Ταξιάρχη Μανταμάδου, όπου διακόνησε αδιάλειπτα από τις 7 Ιουνίου 1970 έως και τις τελευταίες ημέρες της ζωής του.
Για περισσότερα από μισό αιώνα αποτέλεσε τη σταθερή παρουσία του προσκυνήματος, υποδεχόμενος καθημερινά προσκυνητές από κάθε γωνιά της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Η προσφορά του δεν περιορίστηκε μόνο στα ιερατικά του καθήκοντα, αλλά επεκτάθηκε σε σημαντικές κοινωνικές, πολιτιστικές και φιλανθρωπικές δράσεις.
Από τη Μήθυμνα στον Μανταμάδο
Ο Ευστράτιος Δήσσος γεννήθηκε στη Μήθυμνα στις 8 Νοεμβρίου 1938.
Χειροτονήθηκε διάκονος το 1966 και λίγο αργότερα ανέλαβε ως ιερέας στην Πελόπη, πριν μετακινηθεί στο προσκύνημα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών.
Από τη στιγμή που ανέλαβε τη διακονία του στον Μανταμάδο, αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην ανάπτυξη και την ανάδειξη του προσκυνήματος, με προσωπικό κόπο, αφοσίωση και βαθιά πίστη.
Το μεγάλο έργο που άφησε πίσω του
Ο παπα-Στρατής υπήρξε ο άνθρωπος που συνέβαλε καθοριστικά στην ανακαίνιση και τη βελτίωση των εγκαταστάσεων του προσκυνήματος.
Παράλληλα δημιούργησε οικοτροφείο για αριστούχους μαθητές Γυμνασίου, στηρίζοντας νέους της περιοχής, ενώ προχώρησε και σε σημαντικά έργα υποδομής γύρω από τον ναό, όπως η αποκατάσταση του ποταμού που διέρχεται δίπλα από το προσκύνημα.
Ιδιαίτερη ήταν και η συμβολή του στη διάσωση της τοπικής ιστορίας, μέσα από βιβλία και λευκώματα που αφιερώθηκαν στην παράδοση και την ιστορία του Μανταμάδου.
Η «Στέγη Αγάπης» και η κοινωνική προσφορά
Ξεχωριστό κεφάλαιο στην πορεία του αποτέλεσε το φιλανθρωπικό έργο.
Ο ίδιος δημιούργησε τη «Στέγη Αγάπης», προσφέροντας καθημερινά δωρεάν φαγητό και φροντίδα σε ηλικιωμένους της περιοχής.
Παράλληλα πρωτοστάτησε στην ανέγερση γηροκομείου, αποδεικνύοντας στην πράξη πως η Εκκλησία μπορεί να βρίσκεται δίπλα σε κάθε άνθρωπο που έχει ανάγκη.
Το έργο του άγγιξε εκατοντάδες οικογένειες, ηλικιωμένους και νέους, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία.
Οι τιμές που του απονεμήθηκαν
Η πολυετής προσφορά του αναγνωρίστηκε και από την Εκκλησία.
Το 1978 έλαβε το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου από τον μακαριστό Μητροπολίτη Μηθύμνης Ιάκωβο.
Αργότερα, κατά τις επισκέψεις του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στον Μανταμάδο και την Καλλονή, τιμήθηκε με τον Σταυρό της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, ως αναγνώριση της συνολικής προσφοράς του.
Η οικογένεια που αφήνει πίσω του
Ο παπα-Στρατής απέκτησε τρία παιδιά: την Ελένη, τον Παναγιώτη, που υπηρετεί σήμερα ως αντιδήμαρχος Δυτικής Λέσβου, και τον Μιχαήλ-Άνθιμο, αντιπεριφερειάρχη Βορείου Αιγαίου.
Η απώλειά του βυθίζει στο πένθος όχι μόνο την οικογένειά του, αλλά και ολόκληρη τη Λέσβο, καθώς για χιλιάδες ανθρώπους ο παπα-Στρατής ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένας ιερέας.
Ένα όνομα ταυτισμένο με τον Ταξιάρχη
Ο θάνατος του παπα-Στρατή σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για τον Μανταμάδο.
Για περισσότερα από πενήντα χρόνια υπήρξε η ψυχή του προσκυνήματος, ένας άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τον Ταξιάρχη, τη φιλανθρωπία, την προσφορά και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
Η είδηση ότι βρέθηκε νεκρός στη θάλασσα προκαλεί συγκίνηση σε ολόκληρη τη Λέσβο, ενώ το έργο και η παρακαταθήκη που αφήνει πίσω του θα συνεχίσουν να αποτελούν σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές.