Ο Τάσος Νούσιας μίλησε ανοιχτά για τη βαθιά σχέση του με την πίστη και αποκάλυψε πως διαβάζει συχνά Βίους Αγίων, με έναν συγκεκριμένο Άγιο να τον έχει συγκλονίσει περισσότερο από όλους.
Ο ηθοποιός Τάσος Νούσιας, που έχει ξεχωρίσει στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση μέσα από σημαντικούς ρόλους, διαθέτει μια πολυετή πορεία γεμάτη επιτυχίες και διακρίσεις.
Έχει τιμηθεί δύο φορές με βραβείο ερμηνείας. Η πρώτη ήταν το 1996, όταν απέσπασε το βραβείο Β’ ανδρικού ρόλου στο 37ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ταινία «Απόντες» του Νίκου Γραμματικού, ενώ το 2008 τιμήθηκε με το βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου για την ταινία μικρού μήκους «Το Πέρασμα» του Γιάννη Κατσάμπουλα στο 16ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Νέων Κινηματογραφιστών στη Λάρισα.
Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια», ο αγαπημένος ηθοποιός μίλησε για την πίστη, το Άγιο Όρος και τις προσωπικές του πνευματικές αναζητήσεις.
Η εμπειρία που τον σημάδεψε στο Άγιο Όρος
Αναφερόμενος σε πρόσωπα από τον εκκλησιαστικό χώρο που τον επηρέασαν, ο Τάσος Νούσιας περιέγραψε μια ιδιαίτερα έντονη εμπειρία από την πρώτη του επίσκεψη στο Άγιο Όρος.
«Την πρώτη φορά που είχα επισκεφθεί το Άγιον Όρος ήμουν έντονα φορτισμένος συναισθηματικά εξαιτίας κάποιας απώλειας και προσπαθούσα να βρω απαντήσεις σε διάφορα ερωτήματα.
Πήγα ως αναζητητής μιας εσώτερης αλήθειας, είχα ανάγκη από έναν διάλογο με τον Θεό με την βοήθεια εκείνων οι οποίοι Τον είχαν πλησιάσει πιο πολύ που δεν μπορούσα να τους έχω δίπλα μου όταν το είχα άμεση ανάγκη».
Όπως αποκάλυψε, εκεί γνώρισε έναν μοναχό, υποτακτικό του Αγίου Παϊσίου, ο οποίος τον σημάδεψε βαθιά.
«Συναντήθηκα, λοιπόν σε ένα ασκηταριό- κάπου κοντά στο Πρωτάτο- με έναν μοναχό που που ήταν υποτακτικός του Παΐσιου. Δεν μιλούσε παρά μόνον με άκουγε. Είχε μία πραότητα και μία καλοσύνη! Μια αγκαλιά και μία γλύκα τρομερή έβλεπες στην συμπεριφορά του!».
Ο ίδιος περιέγραψε πως εκείνη η συνάντηση λειτούργησε σαν προσωπική κάθαρση.
«Όση ώρα του μιλούσα ένιωθα ότι έφευγε από πάνω μου το βάρος που κουβαλούσα και πως έχανα λόγω αυτής της ανακούφισης το ίδιο μου το σώμα! Δεν μπορούσα καν να διακρίνω ούτε πόσο χρονών ήταν ο άνθρωπος που είχα απέναντί μου. Νόμιζα ότι ήταν 20 ή 25 χρονών. Η επικοινωνία με εκείνον τον μοναχό αποτέλεσε την πρώτη κάθαρση».
Και συνέχισε:
«Από την στιγμή που έφυγα από το Άγιον Όρος, κάθε φορά που κοιτούσα τον εαυτό μου στον καθρέφτη ένιωθα βαθιά μέσα μου ένα καθαρτήριο πράγμα. Σαν να είχε μπει κάτι μέσα μου, να είχε σκάψει και κατόπιν να είχε γκρεμίσει όλη αυτή την ανασφάλεια μου!».
Ο Άγιος που τον συγκλόνισε
Ο Τάσος Νούσιας αποκάλυψε επίσης πως διαβάζει συχνά εκκλησιαστικά κείμενα και ιδιαίτερα τους Βίους των Αγίων.
«Διαβάζω τακτικά τους Βίους των Αγίων, όπως η ιστορία του Αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν Σαλού, που με έχει συγκλονίσει», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα μίλησε και για τον βίο του Αγίου Λουκά, τονίζοντας:
«Επίσης διαβάζω τον βίο του Αγίου Λουκά που γνώρισε τη φυλάκιση και τις κακουχίες επί κομμουνιστικού καθεστώτος στα γκούλαγκ της Ρωσίας. Όπως ο Χριστός αφοσιώθηκε και δίδαξε εώς τη Σταύρωση, έτσι και οι Άγιοι δεν κιοτεύουν πάνω στο μαρτύριο, αγωνίζονται και δεν γυρνούν πίσω!».
«Συνεχίζω να κάνω τον σταυρό μου ως κομμάτι σωτηρίας»
Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε και για τη δική του σχέση με την πίστη, εξηγώντας πως πέρασε από διαφορετικές φάσεις στη ζωή του.
«Η πίστη μου έχει περάσει και αυτή μέσα από πολλά στάδια. Άλλοτε μέσα από πολύ ένθερμα στάδια και άλλοτε μέσα από ψυχρά. Εγώ πάντως συνεχίζω να κάνω τον σταυρό μου ως κομμάτι σωτηρίας!».
Ο ίδιος εξήγησε πως βιώνει ιδιαίτερα την Ανάσταση και τη μυσταγωγία της εκκλησίας:
«Όχι φοβικά: Θα ανάψω το κερί μου και θα μεταλάβω μαζί με τους εσχάτους το Πάσχα, μετά την Ανάσταση, ενώ την ίδια στιγμή οι περισσότεροι αναχωρούν για να πάνε να φάνε σπίτια τους. Πάντα κάθομαι και παρακολουθώ την αναστάσιμη τελετή με τον μυσταγωγικό χαρακτήρα της και τα υπέροχα κείμενα αγάπης που ακούγονται εντός της εκκλησίας».
Πώς αντιλαμβάνεται την ευτυχία
Ο Τάσος Νούσιας αναφέρθηκε και στο πώς μεταφράζει σήμερα την έννοια της ευτυχίας.
«Διάβαζα πριν από λίγο καιρό σε ηλεκτρονική μορφή τις σκέψεις ενός Αγιορείτη γέροντα και σκεφτόμουν πόσο πλήρης και ευτυχής είναι μέσα από έναν βιωματικό τρόπο σκέψης! Βλέποντας και ακούγοντας τις σκέψεις αυτού του γέροντα, σκέφτηκα ότι ο άνθρωπος πλάστηκε κατ’ εικόνα και καθ΄ομοίωσιν του Θεού, για αυτό είναι ικανός τα πάντα!».
Και κατέληξε:
«Ο άνθρωπος φτιάχνει τη διαδρομή του, στήνει ξεχορταριάζοντας τον δρόμο του μέσα από τις παραβολές της αρετής και της κακίας, ως ενάρετος πια. Και έτσι φτάνει κάποιος στο ευ ζην, στην ευτυχία, στην ευδαιμονία κ.α. Η αναζήτηση και ο πηγαιμός είναι για μένα η “ευτυχία”. Και ίσως εκεί που σταματάς και κοντοανασαίνεις για να δεις που έχεις φτάσει, να συντελείται το θαύμα της ευτυχίας!».
Αναδημοσίευση από την “Ορθόδοξη Αλήθεια” (αρ. φύλλου 133)