Συγκλονίζει η Φωτεινή Πετρογιάννη: «Γυρίσαμε από την Τήνο και όλα μαύρισαν – Νοσοκομεία, κλάματα και μετά… το τέλος»
Η δημοσιογράφος επέστρεψε στο αγαπημένο της νησί έπειτα από 13 μήνες και μοιράστηκε ένα βαθιά προσωπικό μήνυμα για την απώλεια του πατέρα της και τις αναμνήσεις από την τελευταία φορά που τον είδε όρθιο.
Μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση έκανε η Φωτεινή Πετρογιάννη το βράδυ της Παρασκευής 14 Αυγούστου, με αφορμή την επιστροφή της στην Τήνο έπειτα από 13 ολόκληρους μήνες.
Το κυκλαδίτικο νησί ήταν για χρόνια συνδεδεμένο στη σκέψη της με όμορφες οικογενειακές στιγμές, την πίστη και την ελπίδα.
Μετά την απώλεια του πατέρα της, όμως, η Τήνος απέκτησε για εκείνη ένα εντελώς διαφορετικό και ιδιαίτερα βαρύ συναισθηματικό φορτίο.
Αυτή τη φορά η δημοσιογράφος επέστρεψε έχοντας στο πλευρό της την οικογένειά της και στην αγκαλιά της τον μικρό γιο της.
Η προηγούμενη επίσκεψή της στο νησί είχε πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο του 2025, για τη βάπτιση του παιδιού της.
Εκείνο το χαρούμενο οικογενειακό ταξίδι έμελλε να είναι και η τελευταία φορά που θα έβλεπε τον πατέρα της όρθιο, προτού ξεκινήσει μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδος γεμάτη νοσοκομεία, αγωνία, δάκρυα και τελικά την απώλειά του.
Η συγκλονιστική ανάρτηση για τον πατέρα της
Η Φωτεινή Πετρογιάννη περιέγραψε τη στιγμή που είδε τον πατέρα της να φτάνει στο λιμάνι του Πειραιά φορώντας ένα κατακόκκινο μπλουζάκι.
Μια εικόνα που χαράχτηκε για πάντα στη μνήμη της, καθώς ήταν η τελευταία φορά που τον είδε να περπατά όρθιος στα πόδια του.
Στην ανάρτησή της έγραψε:
«Έχουμε να έρθουμε στην Τήνο 13 μήνες. Από τη βάπτιση του μικρού μας. Για εμάς είναι μεγάλο χρονικό διάστημα, μιας και ερχόμασταν πιο συχνά καθώς η Τήνος είναι το νησί που γεμίζει την καρδιά μας. Τα χωριά της, οι όμορφοι άνθρωποι, η Παναγιά που στέκει εκεί αγέρωχη, έτοιμη να ακούσει τον πόνο και την προσευχή όλων όσοι την έχουν ανάγκη.
Ανέκαθεν είχε άλλο νόημα αυτό το νησί για εμένα. Το έμαθα μέσα από τον Μιχάλη μου, το αγάπησα μέσα από εκείνον και τώρα το παιδί μας , με κάποιον τρόπο, έχει ένα κομμάτι της Τήνου μέσα του.
Πριν 13 μήνες, περίμενα στο λιμάνι του Πειραιά όλη μου την οικογένεια να φύγουμε μαζί για τη βάπτιση στο νησί. Ακόμα θυμάμαι τον μπαμπάκα μου να περνάει το φανάρι στο λιμάνι με ένα κατακόκκινο μπλουζάκι. Γιατί άραγε μπαμπά μου σε παρατήρησα τόσο πολύ εκείνη την ημέρα; Μπήκαμε στο πλοίο όλο χαρά που τελικά τα καταφέραμε, μιας και ο μπαμπάς μου για πολλά χρόνια αντιμετώπιζε ένα σοβαρό θέμα υγείας και πιστεύαμε ότι δεν θα μπορέσουμε να πάμε όλοι μαζί.
Εκείνο το πρωινό, με αυτό το κατακόκκινο μπλουζάκι, ήταν η τελευταία φορά που είδα τον μπαμπά μου όρθιο, στα γερά πόδια του. Ακόμα και τώρα που έφυγε, δεν μπορώ να πιστέψω πως γίνεται να τον πρόδωσαν τα πόδια του. Γύριζε όλο τον κόσμο ακούραστος και δεν μπόρεσε τελικά ούτε στην εκκλησία να έρθει.
Γυρίσαμε από την Τήνο και όλα μαύρισαν. Νοσοκομεία, κλάματα και μετά…το τέλος. Η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής μας. Η Τήνος πίστευα ότι άθελά της με είχε πληγώσει και κάπως «γκρίζαρε» το χρώμα της μέσα μου.
Δεν ξέρω γιατί τα έγραψα όλα αυτά! Απλά μου λείπει ο μπαμπάς μου και τώρα που ήρθα στην Τήνο, μου λείπει ακόμα περισσότερο. Εύχομαι όπου κι αν είστε να περνάτε όμορφα και αν χάσατε πρόσφατα κάποιον δικό σας, εύχομαι ο πόνος μας να μαλακώσει σύντομα. Αν κάποιος δικός σας δίνει μια μάχη, να πιστεύετε στα θαύματα, όπως και αν θεωρείτε ότι γίνονται αυτά.
Υγ: Μπαμπά μου, δεν σου άρεσε ποτέ το κόκκινο χρώμα», έγραψε η Φωτεινή Πετρογιάννη.
Η Τήνος που «γκρίζαρε» μετά την απώλεια
Η δημοσιογράφος εξήγησε ότι μετά την επιστροφή από τη βάπτιση όλα άλλαξαν απότομα για την οικογένειά της.
Οι δύσκολες ημέρες στα νοσοκομεία και η απώλεια του πατέρα της έκαναν την Τήνο, έναν τόπο που μέχρι τότε της δημιουργούσε μόνο όμορφα συναισθήματα, να «γκριζάρει» μέσα της.
Η επιστροφή της έπειτα από 13 μήνες έφερε ξανά στην επιφάνεια τις αναμνήσεις από εκείνο το τελευταίο οικογενειακό ταξίδι, αλλά και την έντονη απουσία του πατέρα της.
Μέσα από το μήνυμά της, η Φωτεινή Πετρογιάννη απευθύνθηκε και σε όσους έχουν χάσει πρόσφατα έναν δικό τους άνθρωπο, εκφράζοντας την ευχή ο πόνος της απώλειας να μαλακώσει με τον χρόνο.
Παράλληλα, κάλεσε όσους έχουν κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο που δίνει τη δική του μάχη να συνεχίσουν να πιστεύουν στα θαύματα, με όποιον τρόπο τα αντιλαμβάνεται ο καθένας.