Η τραγωδία που εκτυλίχθηκε στο εργοστάσιο «Βιολάντα» έχει βυθίσει στο πένθος τη Θεσσαλία, με τη Σταυρούλα Μπουκουβάλα να γίνεται το σύμβολο της ανθρώπινης θυσίας και της μητρικής αγάπης που δεν γνώρισε όρια.
Η γυναίκα που θυσιάστηκε για την οικογένειά της
Η Σταυρούλα Μπουκουβάλα, μόλις 47 ετών, έχασε τη ζωή της στο φονικό δυστύχημα που προκλήθηκε από διαρροή προπανίου στο εργοστάσιο. Ήταν μητέρα τριών παιδιών και εργαζόταν στη «Βιολάντα» εδώ και δέκα χρόνια. Είχε καταφέρει να κερδίσει τον σεβασμό των εργοδοτών και την εκτίμηση των συναδέλφων της, με την εργατικότητα και την αφοσίωσή της.
Αυτή της η επιλογή ήταν και εκείνη που την έφερε στο εργοστάσιο το μοιραίο βράδυ. Δούλεψε για την οικογένειά της μέχρι την τελευταία στιγμή.
Το τελευταίο αντίο μέσα σε σπαρακτική σιωπή
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου στο Προάστιο Καρδίτσας γέμισε από κόσμο που έσπευσε να αποχαιρετήσει τη Σταυρούλα. Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά, με τη σιωπή να σπάει μόνο από τους λυγμούς των συγγενών και των φίλων. Ο προαύλιος χώρος κατακλύστηκε από ανθρώπους που δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι η χαμογελαστή γειτόνισσα, η γυναίκα που ήξεραν και αγαπούσαν, δεν θα γυρίσει ξανά.
Αναπάντητα ερωτήματα και απαίτηση για δικαιοσύνη
Η τοπική κοινωνία παρακολουθεί μουδιασμένη τις εξελίξεις. Η φονική έκρηξη δεν θεωρείται απλώς ένα ατύχημα, αλλά μια τραγωδία που θα μπορούσε να έχει προληφθεί. Οι πρώτες πληροφορίες από τις έρευνες δείχνουν ότι υπήρχε διαρροή προπανίου στο υπόγειο του εργοστασίου για αρκετό καιρό, με το εύφλεκτο αέριο να έχει συσσωρευτεί επικίνδυνα.
Ένα και μόνο σπινθηροβόλο από τον μηχανολογικό εξοπλισμό στάθηκε αρκετό για να προκαλέσει την ισχυρή έκρηξη που κατέστρεψε τα πάντα στο πέρασμά της και στοίχισε τη ζωή σε πέντε γυναίκες, ανάμεσά τους και τη Σταυρούλα.
Οι συγγενείς των θυμάτων ζητούν απαντήσεις. Θέλουν να μάθουν τι πραγματικά συνέβη, ποιος ευθύνεται, γιατί δεν είχε εντοπιστεί και αντιμετωπιστεί νωρίτερα ο κίνδυνος. Και πάνω απ’ όλα, θέλουν να διασφαλιστεί ότι καμία άλλη εργαζόμενη δεν θα βρεθεί ποτέ ξανά σε παρόμοιο κίνδυνο.
Μια γυναίκα που έγινε σύμβολο
Η Σταυρούλα Μπουκουβάλα αφήνει πίσω της μια παρακαταθήκη ήθους, αυταπάρνησης και αξιοπρέπειας. Όσοι τη γνώρισαν, μιλούν για μια γυναίκα που δεν σταματούσε ποτέ να προσφέρει, να αγωνίζεται, να αγαπά. Η τοπική κοινωνία είναι ακόμα συγκλονισμένη από την απώλεια πέντε γυναικών, ένα χτύπημα βαρύ για τα Τρίκαλα και την Καρδίτσα.
Οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες, αλλά η βαθύτερη θλίψη αντικατοπτρίζεται στα μάτια των παιδιών που καλούνται να συνεχίσουν τη ζωή τους χωρίς τη μητέρα τους. Η απουσία της θα είναι πάντα εκεί, σαν σκιά πίσω από κάθε χαμόγελο, κάθε βήμα.
Να μην ξεχαστεί ποτέ η μνήμη της
Καθώς το φέρετρο της οδηγείται στην τελευταία της κατοικία, ένα πράγμα παραμένει βέβαιο: η Σταυρούλα δεν θα ξεχαστεί. Όχι απλώς ως θύμα μιας τραγωδίας, αλλά ως μια γυναίκα που έδωσε τα πάντα για τους ανθρώπους της. Η Καρδίτσα πενθεί, αλλά ταυτόχρονα απαιτεί: να δοθούν απαντήσεις, να αποδοθούν ευθύνες και να μην ξεχαστεί ποτέ το «γιατί» αυτής της μαύρης σελίδας.