Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά έναν Άγιο με ένα ιδιαίτερα όμορφο όνομα, ο οποίος έδωσε τη ζωή του για την πίστη του στον Χριστό. Πρόκειται για τον Άγιο Αγάπιο, έναν από τους μάρτυρες που έμειναν στην ιστορία για το θάρρος και την ακλόνητη ομολογία τους.
Σήμερα, Κυριακή 15 Μαρτίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, τιμάται η μνήμη του Αγίου Αγαπίου του μάρτυρος. Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
- Αγάπιος
Ο Άγιος Αγάπιος
Η μνήμη του Αγίου Αγαπίου και των συναυτώ Αγίων μαρτύρων Πλησίου, Ρωμύλου, Τιμολάου, Αλεξάνδρου, Αλεξάνδρου, Διονυσίου και Διονυσίου τιμάται κάθε χρόνο στις 15 Μαρτίου.
Ο Άγιος Αγάπιος και ο Αλέξανδρος κατάγονταν από τη Γάζα της Παλαιστίνης, ο Πλήσιος και ο άλλος Αλέξανδρος από την Αίγυπτο, ο Ρωμύλος ήταν υποδιάκονος στη Διόσπολη της Λυδίας, ο Τιμόλαος από τον Πόντο και ένας από τους Διονυσίους από την Τρίπολη της Φοινίκης. Όλοι έζησαν σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τους χριστιανούς, κατά την εποχή των διωγμών που εξαπέλυσε ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός.
Η θαρραλέα απόφαση των νεαρών χριστιανών
Την εποχή εκείνη, ο έπαρχος Ουρβάνος στην Καισάρεια της Παλαιστίνης διοργάνωσε μια μεγάλη ειδωλολατρική γιορτή. Στο πλαίσιο αυτής της γιορτής σχεδίαζε να καταδιώξει όσους χριστιανούς αρνούνταν να συμμετάσχουν σε θυσίες προς τα είδωλα.
Έξι νεαροί χριστιανοί – ο Πλήσιος, ο Ρωμύλος, ο Τιμόλαος, ο Διονύσιος και οι δύο Αλέξανδροι – όταν πληροφορήθηκαν τι επρόκειτο να συμβεί, πήραν μια συγκλονιστική απόφαση. Έδεσαν μόνοι τους τα χέρια τους πίσω και παρουσιάστηκαν μπροστά στον έπαρχο, δηλώνοντας ανοιχτά την πίστη τους στον Χριστό. Μάλιστα, του ζήτησαν να τους ρίξει στην αρένα μαζί με τα άγρια θηρία.
Η συνάντηση με τον Άγιο Αγάπιο στη φυλακή
Ο έπαρχος έμεινε έκπληκτος από το θάρρος τους και προσπάθησε αρχικά να τους μεταπείσει. Αντί να τους θανατώσει αμέσως, διέταξε να φυλακιστούν. Εκεί, μέσα στη φυλακή, συνάντησαν τον Αγάπιο και τον έναν Διονύσιο, οι οποίοι είχαν ήδη υποστεί σκληρά βασανιστήρια για την πίστη τους.
Όλοι μαζί κατηγορήθηκαν ότι είναι χριστιανοί και οδηγήθηκαν μπροστά στον έπαρχο της Καισαρείας Ουρβανό. Εκεί, χωρίς φόβο και με μεγάλη παρρησία, ομολόγησαν την πίστη τους στον Χριστό.
Το μαρτύριο και ο αποκεφαλισμός
Ο έπαρχος προσπάθησε με κάθε τρόπο να τους δελεάσει ή να τους εκφοβίσει ώστε να αρνηθούν την πίστη τους. Οι προσπάθειές του όμως απέβησαν μάταιες. Στην καρδιά και στο μυαλό τους κυριαρχούσε ο λόγος του Θεού:
«Τον φόβον αυτών μη φοβηθήτε μηδέ ταραχθήτε» (Α΄ επιστολή Πέτρου, γ΄ 14).
Δηλαδή, να μη φοβηθούν τον φόβο με τον οποίο οι άπιστοι προσπαθούν να τους τρομάξουν και να μην ταραχθούν καθόλου από αυτόν.
Τελικά όλοι τους υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο με αποκεφαλισμό, αφήνοντας πίσω τους ένα ισχυρό μήνυμα θάρρους και πίστης προς όλους τους χριστιανούς που αγωνίζονται για την αλήθεια της πίστης.
Δείτε το βίντεο
15 Μαρτίου: Γ΄ Κυριακή των Νηστειών της Σταυροπροσκυνήσεως
Η καλλιέργεια των αρετών δεν είναι εύκολη υπόθεση. Εκτός από τη δυνατή προσωπική θέληση, απαραίτητη είναι και η χάρη που προσφέρει η Εκκλησία. Για τον λόγο αυτό οι άγιοι Πατέρες όρισαν στο μέσο της Αγίας Τεσσαρακοστής να προβάλλεται προς προσκύνηση ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου, ώστε οι πιστοί να αντλούν δύναμη και ενίσχυση για να συνεχίσουν τον πνευματικό τους αγώνα.
Η δύναμη του Σταυρού στη ζωή των πιστών
Ο Σταυρός του Χριστού αποτελεί το καύχημα της Εκκλησίας και το ακαταμάχητο όπλο απέναντι στις δυνάμεις του κακού. Πάνω στον Σταυρό καταλύθηκε η εξουσία του διαβόλου και καταστράφηκε η δύναμή του. Από αυτόν προήλθε η λύτρωση και η αθανασία για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
Η Εκκλησία ψάλλει θριαμβευτικά: «Κύριε όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν Σου ημίν δέδωκας, φρίττει γαρ και τρέμει, μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν» και «Νυν εμφανιζόμενος ο Σταυρός, δύναμιν παρέχη εν τω μέσω των νηστειών, τοις το θείον σκάμμα ανύουσι προθύμως· αυτόν μετ’ ευλαβείας κατασπαζόμεθα».
Ο προσωπικός σταυρός κάθε πιστού
Από μέσο εκτέλεσης κακούργων, ο Σταυρός μετατράπηκε σε μέσο αγιασμού και σε πνευματική ασπίδα προστασίας απέναντι στις επιβουλές του Εωσφόρου και των πεσμένων αγγέλων του. Πολλοί τον παρομοιάζουν με έναν ισχυρό κυματοθραύστη που προστατεύει τον άνθρωπο από τις καταιγίδες της ζωής, τις οποίες προκαλούν το κακό και η αμαρτία.
Η σωματική κόπωση της νηστείας αλλά και η πνευματική νωθρότητα μπορούν συχνά να ανακόψουν την πορεία του πιστού. Η αγιαστική δύναμη του Σταυρού όμως αποτελεί το αντίδοτο σε αυτή την κατάσταση.
Ο Σταυρός του Χριστού, πέρα από ιερό σύμβολο της Εκκλησίας, έχει και βαθιά ηθική σημασία για κάθε πιστό. Όπως ο Κύριος σήκωσε τον δικό Του Σταυρό προς τον Γολγοθά, φορτωμένος με τις αμαρτίες ολόκληρης της ανθρωπότητας, έτσι και κάθε χριστιανός καλείται να σηκώσει τον προσωπικό του σταυρό στον αγώνα για σωτηρία και πνευματική τελείωση.
Ο δρόμος προς τη σωτηρία είναι ένας πραγματικός Γολγοθάς και απαιτεί αυταπάρνηση. Το επιβεβαίωσε άλλωστε ο ίδιος ο Κύριος λέγοντας: «όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι» (Μαρκ. 8,34).
Η περίοδος του Τριωδίου είναι κατεξοχήν περίοδος πνευματικού αγώνα και νοητής σταύρωσης των παθών.
Γι’ αυτό η Εκκλησία μας αφιέρωσε την Κυριακή αυτή στην προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού. Οι πιστοί, αντλώντας δύναμη από αυτόν, συνεχίζουν ανανεωμένοι τον αγώνα τους, ξεπερνούν τα εμπόδια που στήνει ο πονηρός και προχωρούν στον δρόμο της σωτηρίας με στόχο να συναντήσουν τον αναστάντα Κύριό μας Ιησού Χριστό την λαμπροφόρο ημέρα της Αναστάσεως.