Δέκα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του Ανδρέα Μπάρκουλη, με τον γιο του, Νίκο, να προχωρά σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση για την απουσία του πατέρα του και όλα όσα δεν πρόλαβαν να ζήσουν μαζί.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης υπήρξε ένας από τους πιο αγαπημένους και αναγνωρίσιμους πρωταγωνιστές του ελληνικού κινηματογράφου, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία καλλιτεχνική παρακαταθήκη. Για την οικογένειά του, όμως, ήταν πάνω από όλα ο σύζυγος και ο πατέρας, η απώλεια του οποίου δημιούργησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Η συγκινητική ανάρτηση του Νίκου Μπάρκουλη
Με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα ετών από τον θάνατό του, ο Νίκος Μπάρκουλης θέλησε να τιμήσει τη μνήμη του πατέρα του μέσα από μια συγκλονιστική ανάρτηση στα social media.
Στο μήνυμά του περιγράφει με απόλυτη ειλικρίνεια πόσο έντονη παραμένει η απουσία του Ανδρέα Μπάρκουλη. Όπως εξομολογείται, το πέρασμα των χρόνων δεν έκανε τον πόνο ευκολότερο, καθώς η συγκεκριμένη ημερομηνία παραμένει βαθιά χαραγμένη μέσα του.
Ο Νίκος Μπάρκουλης αναφέρεται και στις αναμνήσεις από τον πατέρα του, οι οποίες αρχίζουν σταδιακά να ξεθωριάζουν. Νιώθει, ωστόσο, τυχερός που μπορεί να αναζητήσει το όνομά του στο διαδίκτυο ή να τον συναντήσει ξανά μέσα από κάποια παλιά ελληνική ταινία στην τηλεόραση.
Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να θυμηθεί το πρόσωπο, το καθηλωτικό βλέμμα και το χαρακτηριστικό χαμόγελο του Ανδρέα Μπάρκουλη, το οποίο, όπως γράφει, χάριζε χαρά σε όποιον το αντίκριζε.
Όσα θα ήθελε να είχε ζήσει μαζί του
Ιδιαίτερα φορτισμένο είναι το σημείο της ανάρτησης στο οποίο ο Νίκος Μπάρκουλης μιλά για όσα δεν πρόλαβε να μάθει από τον πατέρα του.
Αναφέρεται σε καθημερινά πράγματα που χρειάστηκε να ανακαλύψει μόνος του μεγαλώνοντας, αλλά και στις δύσκολες στιγμές κατά τις οποίες θα ήθελε να έχει τον Ανδρέα Μπάρκουλη δίπλα του, για να τον καθοδηγήσει, να τον συμβουλεύσει και να τον προστατεύσει.
Ακόμη πιο συγκινητική είναι η αναφορά στη μητέρα του και στο γεγονός ότι, μετά τον θάνατο του πατέρα του, έμειναν οι δυο τους να αντιμετωπίσουν τη νέα πραγματικότητα.
Χωρίς να κρύβει τον θυμό, τον πόνο και τη νοσταλγία που κουβαλά όλα αυτά τα χρόνια, παραδέχεται ότι ορισμένες φορές θέλει ακόμη και να κατηγορήσει τον πατέρα του για όσα αναγκάστηκε να περάσει χωρίς εκείνον.
Αμέσως μετά, όμως, ζητά συγγνώμη και αποκαλύπτει την επιθυμία που εξακολουθεί να τον συνοδεύει μία δεκαετία αργότερα: να μπορούσε να δεχτεί ακόμη μία αγκαλιά από τον πατέρα του.
Ολόκληρη η ανάρτηση του Νίκου Μπάρκουλη
«10 Χρόνια μετά..Και ακόμα όταν πάω να μιλήσω ή να γράψω για εσένα μέσα μου πονάω..Σιγά σιγά η εικόνα που είχα από εσένα αρχίζει και θολώνει όσο περνάνε τα χρόνια,μερικές φορές σκέφτομαι το πόσο τυχερός είμαι που μπορώ απλά να γράψω το όνομα σου στο ίντερνετ και απλά να σε δω ή να ανοίξω τυχαία την τηλεόραση και να πετύχω μια ταινία σου..έτσι λίγο να θυμηθώ το όμορφο πρόσωπο σου,το καθηλωτικό βλέμμα σου και αυτό το χαμόγελο που έφερνε χαρά σε όποιον το κοίταγε..κάθε χρόνο αντί να γίνετε πιο εύκολο καταλήγει να είναι η ίδια μέρα που ήταν πριν 10 χρόνια,αυτός ο εφιάλτης είναι σαν να μην σταματά ποτέ και αυτή η ημερομηνία είναι σκαλισμένη μέσα στην ψυχή μου.Ξέρεις μερικές φορές θέλω να γυρίσω και να σε κατηγορήσω για τα πάντα,το ότι έπρεπε να τα μάθω όλα μόνος μου,ότι έπρεπε να ξεπεράσω τόσα δύσκολα πράγματα μόνος μου,πώς να ξυριστώ πώς να φερθώ σε μια κοπέλα,να μου πάρεις το πρώτο μου αμάξι να με προστατεύσεις όταν όλα αυτά όρνια γύρω μου ερχόντουσαν να με κατασπαράξουν και πιο πολύ από όλα που με άφησες μόνο μου με την μαμά
Πόσο εγωιστής έστω που το γράφω αυτό ε ;Συγνώμη απλά μου λείπεις..και τι δεν θα έδινα να πάρω άλλη μια αγκαλιά ..Και τι δεν θα έδινα..🤍».