Η γνωστή ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου Μαρία Κωνσταντάρου, στα 93 της σήμερα, μίλησε με συγκίνηση και ειλικρίνεια για τη ζωή, τις δυσκολίες και την πορεία της στο θέατρο και την τηλεόραση.
«Θα ήθελα να παίξω ξανά αλλά δεν μου κάνουν προτάσεις»
Η Μαρία Κωνσταντάρου, η αξέχαστη «Ασημίνα» από την ταινία *Αχ αυτή η γυναίκα μου* με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, έχει αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στον ελληνικό κινηματογράφο και τις τηλεοπτικές σειρές. Πλέον, στα 93 της, δηλώνει απούσα από τη σκηνή, όχι από επιλογή, αλλά επειδή δεν δέχεται πια προτάσεις.
Μιλώντας στην εκπομπή «Super Κατερίνα» ανέφερε:
«Όταν με πήρατε τηλέφωνο, είπα: Που με θυμήθηκαν; Είδαν πόσο χρονών είμαι, είπαν ότι αυτή όπου να ‘ναι θα τα τινάξει… ας έχουμε ένα φρέσκο υλικό».
Έπειτα μίλησε για την οικονομική πίεση που βιώνει:
«Πούλησα το σπίτι μου πριν από εννιά χρόνια, τώρα το νοικιάζω. Ξεκίνησα να πληρώνω 350 ευρώ ενοίκιο και τώρα δίνω 600. Μου μένουν λοιπόν 185 ευρώ τον μήνα για να ζήσω.
Θα ήθελα και γω να με δω ξανά στην τηλεόραση ή στο θέατρο, δεν μου κάνουν όμως προτάσεις. Μου είχε γίνει μια πρόταση από το Θέατρο Τέχνης πριν δύο χρόνια, αλλά όταν φτάσαμε στο θέμα της αμοιβής, μου έδιναν 800 ευρώ. Τα 800 ευρώ ο κύριος που κάνει την παραγωγή να τα δώσει στην παραδουλεύτρα του, όχι σε μένα».
Η απόπειρα βιασμού που τη σημάδεψε
Στη συνέχεια αποκάλυψε ένα τραυματικό περιστατικό από την καριέρα της:
«Σε μια περιοδεία, είχα κλειδώσει την πόρτα του δωματίου. Κάποιος χρησιμοποίησε τη φωνή μιας συναδέλφου για να με ξεγελάσει. Ήμουν στο μπάνιο, με σαπούνια στα μαλλιά, και άνοιξα νομίζοντας ότι είναι εκείνη. Μπαίνει μέσα, με ρίχνει κάτω και προσπαθεί να με βιάσει. Ήταν η εποχή των baby doll. Ήμουν ανάσκελα και έπιασα ένα παπούτσι με τακούνι, του το κοπάνησα στο κεφάλι και έπαιζε στην παράσταση με καρούμπαλο».
Μαρία Κωνσταντάρου: «Δεν παίζω πια γιατί δεν υπάρχουν ρόλοι για την ηλικία μου»
Μεγαλωμένη χωρίς τη μητέρα της, σε ένα σπίτι γεμάτο θείες που την αγάπησαν σαν κόρη τους, η Κωνσταντάρου θυμάται τα παιδικά της χρόνια με συγκίνηση. Πήρε την απόφαση να γίνει ηθοποιός κόντρα στην επιθυμία του πατέρα της, ο οποίος την απείλησε πως «θα τη σφάξει». Τότε του απάντησε: «Ή καλόγρια θα γίνω ή ηθοποιός».
Τα πρώτα χρόνια στην Αθήνα και η ζωή με τις θείες
Γεννημένη στην Πτολεμαΐδα, μεταφέρθηκε ως βρέφος στην Αθήνα. Εκεί, μεγάλωσε με τις τέσσερις αδελφές του πατέρα της, που της χάρισαν απλόχερα στοργή και μόρφωση. Δεν είχε καμία σχέση με τη μητέρα της και τον πατέρα της τον θυμόταν ελάχιστα στην αρχή. Οι θείες της εργάζονταν ως ράφτρες της αριστοκρατίας και φρόντισαν να της δώσουν την καλύτερη δυνατή παιδεία.
Παιδικά καλοκαίρια στην Κατοχή
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, χάρη στη μεσολάβηση του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, φοίτησε στη Γερμανική Σχολή Αθηνών και εξασφάλισε συσσίτιο. Πέρασε τα καλοκαίρια της σε βίλες στην Κηφισιά, προστατευμένη από τις ελλείψεις της εποχής.
Ηθοποιός κόντρα στις κοινωνικές συμβάσεις
Με επιμονή και υποστήριξη από τις θείες της, κατάφερε να μπει στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Εκεί αναγνωρίστηκε από τον Κάρολο Κουν, ο οποίος της είχε απόλυτη εμπιστοσύνη. Παρ’ όλα αυτά, ποτέ δεν της έδωσε πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Η ζωή μετά το Τέχνης και οι μεγάλες συνεργασίες
Έφυγε από το Θέατρο Τέχνης, παντρεύτηκε για να αποδράσει από τον πατέρα της, αλλά χώρισε αργότερα. Συνεργάστηκε με τον Τσαρούχη, τον Μουσούρη, τον Μυράτ, τον Ποταμίτη και άλλους σπουδαίους σκηνοθέτες.
Η αγάπη για το θέατρο και η μοναχικότητα
Παρά την επιτυχία της, παρέμεινε μοναχική. Έπαιξε λίγες φορές στον κινηματογράφο – μόνο σε δύο ταινίες με την Αλίκη Βουγιουκλάκη – αλλά υπήρξε ενεργή στην τηλεόραση μέχρι και το «Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον».
Το πάθος για τη γλώσσα και τη λογοτεχνία
Η Κωνσταντάρου δηλώνει λάτρης της ελληνικής γλώσσας και των κλασικών συγγραφέων. Διαβάζει με πάθος, ιδιαίτερα Ντοστογιέφσκι, και απολαμβάνει κάθε λέξη. Η βιβλιοθήκη της στο πατρικό της ήταν κλειδωμένη και την άνοιγε με μαχαιράκι για να διαβάζει τα κρυφά βιβλία.
Η καθημερινότητα σήμερα και το νέο της βιβλίο
«Είμαι μοναχικός άνθρωπος. Αν δεν επικοινωνώ ουσιαστικά με κάποιον, βαριέμαι αφόρητα. Δεν παίζω πια γιατί δεν υπάρχουν ρόλοι για την ηλικία μου. Περνάω τις μέρες μου διαβάζοντας, λύνοντας κρυπτόλεξα και γράφοντας ένα βιβλίο για τη ζωή μου στο θέατρο. Είναι ένας σοβαρός στόχος που με κρατά ενεργή».
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
Με πληροφορίες από την έντυπη LiFO και τα Παραπολιτικά