Η γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός, που συνδέθηκε όσο λίγες με τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου και υπήρξε στενή φίλη της Αλίκης Βουγιουκλάκη, σήμερα στα 83 της χρόνια κρατά χαμηλό προφίλ, έχοντας πίσω της μια γεμάτη πορεία και μια απώλεια που τη σημάδεψε βαθιά.
Η Τζένη Ζαχαροπούλου έχει διανύσει μια μακρά και ουσιαστική διαδρομή στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Γεννήθηκε το 1941 και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη σχολή Κατσέλη. Στη συνέχεια, για τρία ολόκληρα χρόνια, περιόδευσε σε όλον τον κόσμο με τον Δημήτρη Ροντήρη, συμμετέχοντας σε παραστάσεις κλασικού ρεπερτορίου.
Αλίκη Βουγιουκλάκη και Τζένη Ζαχαροπούλου
Λίγο αργότερα, η συνεργασία της με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ την έκανε ευρύτερα γνωστή στο κοινό. Από εκεί και πέρα, ακολούθησαν συνεργασίες με όλους τους μεγάλους κωμικούς της εποχής. Παράλληλα, συμμετείχε σε τηλεοπτικές σειρές που άφησαν ιστορία, όπως οι «Γιούγκερμαν», «Πανθέοι», «Η γειτονιά μας» και «Οι φρουροί της Αχαΐας».
Η Τζένη Ζαχαροπούλου
Η Τζένη Ζαχαροπούλου τα τελευταία χρόνια απέχει από την τηλεόραση.
Η Τζένη Ζαχαροπούλου μαζί με τον Γιάννη Βογιατζή, την Άννα Φόνσου και τη Γωγώ Ατζολετάκη.
Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο περιοδικό Λοιπόν, η αγαπημένη ηθοποιός μίλησε τόσο για τον σημαντικότερο ρόλο της ζωής της, αυτόν της μητέρας, όσο και για στιγμές όπου ένιωσε πως έκανε συμβιβασμούς.
-Ο περισσότερος κόσμος σας θυμάται έντονα με την αείμνηστη Αλίκη Βουγιουκλάκη.
«Ναι, γιατί τότε ήμουν μικρή, έκανα τα πρώτα μου βήματα και ήταν δύσκολο να με ξέρουν από τον Ροντήρη… Μετά τον Ροντήρη πήγα στην Αλίκη και τότε με έμαθε ο κόσμος. Όμως έκανα πάρα πολύ τηλεόραση, εκείνη την περίοδο, στην ΕΡΤ και την ΥΕΝΕΔ. Έφευγα από τη μία και πήγαινα στην άλλη. Είχα σημειώσει μεγάλες επιτυχίες. Ύστερα ήρθε ο Βασίλης Γεωργιάδης και έκανα όλα εκείνα τα σπουδαία σίριαλ, τους “Πανθέους”, τον “Γιούγκερμαν”… και τόσα άλλα».
-Επιτύχατε και σε έναν άλλο ρόλο που σας έδωσε η ζωή, εκείνον της μητέρας.
«Φυσικά. Έκανα ένα καλό παιδί. Αλίμονο αν η κόρη μου, το δικό μου παιδί, δεν ήταν καλό. Τη μεγάλωσα με πολλή προσοχή».
-Το ίδιο συμβαίνει και με την εγγονή σας; Είναι δύο φορές παιδί σας;
«Έχω μια σειρά στο μυαλό μου. Πρώτα είναι η κόρη μου και μετά η εγγονή μου, γιατί αν δεν υπήρχε η κόρη μου, δεν θα υπήρχε και η εγγονή μου. Ακούω να λένε “του παιδιού μου το παιδί είναι δύο φορές παιδί μου”, αλλά εγώ δεν το καταλαβαίνω. Την αγαπάω και τρελαίνομαι για την εγγονή μου, αλλά δύο φορές παιδί δεν γίνεται. Ένα είναι το παιδί σου».
«Η Θεατρίνα» 1972-73 – Αλίκη Βουγιουκλάκη, Καίτη Λαμπροπούλου, Χαριτίνη Καρόλου και η Τζένη Ζαχαροπούλου.
Με την Αλίκη Βουγιουκλάκη βάζαμε περούκες για να μην μας αναγνωρίζει ο κόσμος
«Η Αλίκη Βουγιουκλάκη με έσπρωχνε στην υπόκλιση για να πάρω κι εγώ το χειροκρότημα»
Μιλώντας ξανά στο «Λοιπόν», η Τζένη Ζαχαροπούλου αναφέρθηκε, εκτός από τη συμμετοχή της στην ταινία «Ορατότης Μηδέν», και στη στενή σχέση που είχε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά.
-Θυμάστε κάποιο περιστατικό από την πρεμιέρα της ταινίας στον κινηματογράφο;
«Και ποιος σας είπε ότι εγώ πήγαινα στις πρεμιέρες; Χαχαχα… Στον κινηματογράφο πήγαινα μόνο μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και μάλιστα κρυφά. Βάζαμε περούκες για να μην την αναγνωρίζουν και χωνόμασταν μέσα στον κόσμο, γιατί ήθελε να βλέπει από κοντά τις αντιδράσεις των θεατών».
-Ήσασταν στενή φίλη αλλά και συνεργάτιδα της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Τι κρατάτε από αυτή τη σχέση;
«Η Αλίκη ήταν μεγάλη σταρ, αναντικατάστατη και φοβερή. Ήταν σπουδαία γυναίκα. Θυμάμαι πως, όταν συνεργαστήκαμε στο θέατρο, με έσπρωχνε μπροστά στην υπόκλιση, γιατί εγώ ντρεπόμουν και στεκόμουν πίσω της. Το έκανε για να πάρω κι εγώ το χειροκρότημα του κόσμου».
Η Τζένη Ζαχαροπούλου έχει αναφερθεί και σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της, μια απώλεια που τη σημάδεψε ανεξίτηλα: τον θάνατο του αδελφού της, όταν εκείνος ήταν μόλις 26 ετών.
Όπως έχει αποκαλύψει, ο αδελφός της είχε μπροστά του μεγάλες προοπτικές, καθώς έγινε καθηγητής πανεπιστημίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, αρρώστησε από πρόβλημα στους λεμφαδένες και έφυγε από τη ζωή σε πολύ νεαρή ηλικία. Η απώλεια αυτή υπήρξε για εκείνη εξαιρετικά σκληρή και καθοριστική, καθώς ήταν πολύ δεμένοι. Μέσα από αυτή την εμπειρία, όπως λέει, άλλαξε τα κριτήριά της και έμαθε να ξεχωρίζει τι έχει πραγματική αξία στη ζωή.