Η αγαπημένη μορφή του παλιού ελληνικού κινηματογράφου έφυγε από τη ζωή στις 23:00 το βράδυ, σε ηλικία 92 ετών, αφήνοντας πίσω της μια διαδρομή γεμάτη ευαισθησία και δυνατές ερμηνείες.
Έφυγε στα 92 η γλυκιά ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου
Η Βούλα Χαριλάου ήταν από τις πιο ξεχωριστές παρουσίες της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά. Ξεχώρισε κυρίως σε δραματικούς ρόλους και χάραξε τη δική της πορεία, με ερμηνείες που έμειναν στη μνήμη του κοινού.
Τα τελευταία χρόνια ζούσε ήσυχα στη Νεάπολη Εξαρχείων, επιλέγοντας να μείνει μακριά από τη δημοσιότητα. Η άλλοτε λαμπερή πρωταγωνίστρια προτιμούσε την ιδιωτικότητα και την απλότητα, μακριά από τα φώτα και τις κοσμικές εμφανίσεις.
Ποια ήταν η Βούλα Χαριλάου
Το πραγματικό της όνομα ήταν Παρασκευή Τράκα. Για όλους όμως παρέμεινε η αγαπημένη Βούλα Χαριλάου. Γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1930, σύμφωνα με το ημερολόγιο του ΤΑΣΕΗ του 2019, ενώ άλλες πηγές αναφέρουν ως έτος γέννησης το 1932, όπως καταγράφεται στην εγκυκλοπαίδεια του Θόδωρου Εξάρχου, ή ακόμη και το 1937.
Όποια κι αν είναι η ακριβής χρονολογία, η τρυφερή Ελίζα στη «Δούκισσα της Πλακεντίας» το 1956 και η συγκλονιστική Άννα στον «Εφιάλτη» το 1961 τη σφράγισαν οριστικά με το καλλιτεχνικό της όνομα.
Οι σπουδές και τα πρώτα βήματα
Η Βούλα Χαριλάου φοίτησε για έναν χρόνο στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Παράλληλα, σπούδασε πιάνο στο Ωδείο Αθηνών και τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο. Το ταλέντο της αναγνωρίστηκε νωρίς και απέκτησε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο.
Η Βούλα Χαριλάου (η Ελληνίδα Βίβιαν Λι) στην πρώτη κινηματογραφική της εμφάνιση ως Ελίζα, κόρη της Δούκισσας της Πλακεντίας, στο ομώνυμο φιλμ του 1956. Η ιστορική-δραματική ταινία, σε σενάριο και σκηνοθεσία της Μαρίας Πλυτά, έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες της Αθήνας στις 30 Ιανουαρίου 1956.
Οι ταινίες που σημάδεψαν την πορεία της
Συνολικά συμμετείχε σε 11 κινηματογραφικές παραγωγές, κυρίως δραματικού χαρακτήρα. Ξεκίνησε ως πρωταγωνίστρια στη «Δούκισσα της Πλακεντίας» το 1956, υποδυόμενη την Ελίζα, και συνέχισε με ερμηνείες που ανέδειξαν το βάθος και την εκφραστικότητά της.
Ακολούθησαν οι ταινίες: «4 νύφες 1 γαμπρός» (1958) με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Βασίλη Αυλωνίτη και τη Σμαρούλα Γιούλη, «Στουρνάρα 288» (1959) με τον Ορέστη Μακρή, «Ο Θύμιος τα ’κανε θάλασσα» (1959) με τον Κώστα Χατζηχρήστο, «Κρουαζιέρα στη Ρόδο» (1960) με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, «Άντρας είμαι και το κέφι μου θα κάνω» (1960) με τον Γιάννη Γκιωνάκη, «Ήρθες αργά» (1961) με τον Ανδρέα Μπάρκουλη, «Χωρίς μητέρα» (1961) με τον Θανάση Βέγγο, «Εφιάλτης» (1961) με τον Μιχάλη Νικολινάκο, «Μάνα κάνε κουράγιο» (1962) και «Αδίστακτοι» (1965) με τον Νίκο Κούρκουλο.
Η ερμηνεία της στο ψυχολογικό δράμα «Ο Εφιάλτης» θεωρείται από τις πιο δυνατές στιγμές της καριέρας της.
Η απόσυρση και τα τελευταία χρόνια
Το 1965 αποφάσισε να απομακρυνθεί από τον κινηματογράφο και το θέατρο, επιλέγοντας να αφοσιωθεί σε προσωπικούς και οικογενειακούς λόγους. Από τότε κράτησε χαμηλό προφίλ και δεν επεδίωξε την επιστροφή στη δημοσιότητα.
Παρά τις επίμονες προσπάθειες δημοσιογράφων για μια αποκλειστική συνέντευξη, η ίδια δεν επιθυμούσε να μιλήσει δημόσια. Προτίμησε τη σιωπή και την ηρεμία.
Η κηδεία της τελέστηκε σε στενό οικογενειακό κύκλο. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τη σκέπασε.
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
