Ο πατέρας Αντώνιος, ιδρυτής της «Κιβωτού του Κόσμου», σπάει τη σιωπή του και απαντά στις κατηγορίες που διατυπώθηκαν εις βάρος του, μιλώντας για μια καλά οργανωμένη επίθεση με στόχο την πλήρη καταστροφή του έργου του.
Μας κατηγόρησαν χωρίς να ακουστούμε
Σε δήλωσή του, ο πατέρας Αντώνιος τονίζει ότι μετά από 25 χρόνια δράσης, εκείνος και οι συνεργάτες του διασύρθηκαν δημόσια, χωρίς να τους δοθεί η ευκαιρία να υπερασπιστούν τον εαυτό τους με στοιχεία. Όπως υποστηρίζει, τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν ήταν ψευδή και κατασκευασμένα, ενώ πίσω από τις καταγγελίες βρίσκονται ανήλικοι με δύσκολο παρελθόν που, όπως σημειώνει, χειραγωγήθηκαν για να εξυπηρετηθούν σκοπιμότητες.
«Διαπομπευτήκαμε χωρίς να ακουστούμε, με στοιχεία που αποδείχθηκαν κατασκευασμένα. Δυστυχώς, χρησιμοποιήθηκαν παιδιά ως θύματα για να στηριχτεί μια σκευωρία», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Καταγγελία για μαρτυρίες με οικονομικό αντίτιμο
Ο πατέρας Αντώνιος υποστηρίζει πως υπήρξαν μαρτυρίες παιδιών που μίλησαν για χρηματισμό προκειμένου να καταθέσουν εναντίον του. Παρά τα όσα προσκομίστηκαν στο δικαστήριο, δηλώνει πως οι δικαστικές αρχές δεν έδωσαν τη δέουσα σημασία, παραβλέποντας σημαντικές καταθέσεις και στοιχεία που θα μπορούσαν να αλλάξουν την εικόνα της υπόθεσης.
«Όλο αυτό το διάστημα αγνοήθηκε από το δικαστήριο η αποκάλυψη της αλήθειας, παρά τις μαρτυρίες των παιδιών ακόμα και για χρηματισμό τους», σημειώνει, υποστηρίζοντας ότι η απογοήτευση από τη στάση των θεσμών τον οδήγησε στην αποχώρηση από τη διαδικασία.
Ο αγώνας για τη δικαιοσύνη και η διάλυση της Κιβωτού
Η μεγαλύτερη του πικρία, όπως τονίζει, δεν αφορά την προσωπική του περιπέτεια, αλλά την τύχη της «Κιβωτού του Κόσμου». Σύμφωνα με τον ίδιο, η καταστροφή του φορέα αυτού στερεί από πολλά παιδιά μια σταθερή ελπίδα και ενδεχομένως τα οδηγεί ξανά σε παραβατικές συμπεριφορές.
«Αυτό που με λυπεί ιδιαίτερα δεν είναι τόσο η αδικία προς το πρόσωπό μου, όσο η καταστροφή του μεγάλου κοινωνικού, πνευματικού, εθελοντικού και εκπαιδευτικού έργου της Κιβωτού του Κόσμου», αναφέρει.
Έκκληση στους εθελοντές και τους υποστηρικτές
Στη δήλωσή του, ο πατέρας Αντώνιος απευθύνεται και στους εθελοντές και φίλους της Κιβωτού, θυμίζοντάς τους τη σημαντική προσφορά που όλοι μαζί δημιούργησαν όλα αυτά τα χρόνια σε ολόκληρη τη χώρα.
«Η Κιβωτός του Κόσμου έκανε ένα τεράστιο έργο ανά την Ελλάδα. Αυτή την αλήθεια τη γνωρίζετε όλοι σας. Όλοι εσείς που συμμετείχατε στις δομές μας ως εθελοντές και όλοι εσείς που επισκεπτόσασταν την Κιβωτό του Κόσμου τακτικά και ξέρατε την αυτοθυσία που εμείς κάναμε για να μπορέσουμε να εδραιώσουμε όλο αυτό το έργο», λέει με συγκίνηση.
Η πίστη ως μοναδικό καταφύγιο
Ολοκληρώνοντας τη δήλωσή του, ο πατέρας Αντώνιος τονίζει πως αφήνει την τελευταία του ελπίδα στον Θεό, πιστεύοντας ότι ακόμα και μέσα από τις πιο οδυνηρές στιγμές, μπορεί να αναδειχθεί κάτι καλό.
«Την τελευταία μου ελπίδα την αφήνω στον Κύριο, πιστεύοντας ότι ως Θεός της αγάπης και της καλοσύνης ξέρει να βγάζει το καλό ακόμα και μέσα από κάτι πολύ οδυνηρό».
Ολόκληρη η δήλωση:
«Μετά από 25 χρόνια κατηγορηθήκαμε, διαπομπευθήκαμε χωρίς να ακουστούμε με στοιχεία που αποδείχθηκαν κατασκευασμένα. Δυστυχώς χρησιμοποιήθηκαν παιδιά ως θύματα προκειμένου να εξυπηρετήσουν τη σκευωρία. Τα παιδιά εκείνα που η ίδια η Πολιτεία έστελνε σε εμάς με εισαγγελική παραγγελία με βεβαρημένο παραβατικό κοινωνικό ιστορικό.
Όλο αυτό το διάστημα αγνοήθηκε από το δικαστήριο η αποκάλυψη της αλήθειας παρά τις μαρτυρίες των παιδιών ακόμα και για χρηματισμό τους προκειμένου να με κατηγορήσουν. Έτσι, αφού με τους δικηγόρους μου εξαντλήσαμε όλα τα νόμιμα μέσα, αποφασίσαμε να αποχωρήσουμε από τη διαδικασία απογοητευμένοι.
Αυτό που με λυπεί ιδιαίτερα δεν είναι τόσο η αδικία προς το πρόσωπό μου, όσο η καταστροφή του μεγάλου κοινωνικού, πνευματικού, εθελοντικού και εκπαιδευτικού έργου της Κιβωτού του Κόσμου που αυτό έχει ως αποτέλεσμα τώρα πολλά από τα παιδιά της Κιβωτού να κινδυνεύουν και να είναι στην παραβατικότητα.
Δίνουμε έναν μεγάλο αγώνα για τη δικαιοσύνη. Η Κιβωτός του Κόσμου έκανε ένα τεράστιο έργο ανά την Ελλάδα. Αυτή την αλήθεια τη γνωρίζετε όλοι σας. Όλοι εσείς που συμμετείχατε στις δομές μας ως εθελοντές και όλοι εσείς που επισκεπτόσασταν την Κιβωτό του Κόσμου τακτικά και ξέρατε την αυτοθυσία που εμείς κάναμε για να μπορέσουμε να εδραιώσουμε όλο αυτό το έργο.
Την τελευταία μου ελπίδα την αφήνω στον Κύριο, πιστεύοντας ότι ως Θεός της αγάπης και της καλοσύνης ξέρει να βγάζει το καλό ακόμα και μέσα από κάτι πολύ οδυνηρό».