Η υποστήριξη του Ηλία Κασιδιάρη στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού έχει φέρει στο προσκήνιο ένα σκοτεινό πολιτικό σχέδιο που ξεπερνά το 2026 και στρέφεται προς το μέλλον της άκρας Δεξιάς στην Ελλάδα.
Ένα σχέδιο με ορίζοντα το 2031
Παρότι παραμένει φυλακισμένος, ο Ηλίας Κασιδιάρης φέρεται να κινεί τα νήματα στη σκακιέρα της ελληνικής άκρας Δεξιάς, δίνοντας σιωπηρή αλλά στρατηγική στήριξη στη Μαρία Καρυστιανού. Στόχος του, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι η «προετοιμασία εδάφους» για ένα νέο πολιτικό φορέα που θα στεγάσει τα ακροδεξιά υπολείμματα, με την Καρυστιανού να λειτουργεί ως προσωρινή «βιτρίνα».
Παρότι εκτιμά ότι η υποψηφιότητά της θα ξεφουσκώσει, ο Κασιδιάρης βλέπει στο πρόσωπό της ένα πρόσκαιρο «όχημα»: έναν ενδιάμεσο μηχανισμό συγκράτησης της εκλογικής του βάσης, ώστε να μην διασκορπιστούν τα ορφανά ψηφοδέλτια του χώρου.
Ο ρόλος των Σπαρτιατών και η «μαγιά» της βάσης
Οι Σπαρτιάτες, το κόμμα που είχε υποστηρίξει ο Κασιδιάρης το 2023, φαίνεται να έχουν αντιληφθεί τη χρησιμότητα του νέου κινήματος της Καρυστιανού. Πληροφορίες αναφέρουν πως ευθυγραμμίζονται με τη «γραμμή» του και βλέπουν στο πρόσωπό της μια μορφή πολιτικού διαύλου όπου ο θρησκευτικός συντηρητισμός και ο αντισυστημικός λόγος τέμνονται.
Στην πραγματικότητα, ο Κασιδιάρης φαίνεται να επενδύει σε μια «υποδόρια» υποστήριξη προς την Καρυστιανού, ώστε να διατηρήσει ζωντανό το πυρήνα των ψηφοφόρων του – τόσο ακροδεξιών όσο και εκείνων που προέρχονται από θρησκευτικά και εθνικιστικά κινήματα.
Η δυσφορία των ΗΠΑ και οι σκιές των επαφών
Οι εξελίξεις δεν πέρασαν απαρατήρητες από τη διεθνή διπλωματία. Η αμερικανική πρεσβεία, σύμφωνα με πηγές, άσκησε άτυπη πίεση στην Καρυστιανού, εκφράζοντας σαφή ενόχληση για τις αναφορές περί επαφών της με ακραίους εθνικιστικούς κύκλους.
Οι αποκαλύψεις αυτές δεν ανησύχησαν μόνο την Ουάσιγκτον, αλλά και πολιτικούς κύκλους στην Ελλάδα, καθώς φωτίζουν μια πιθανή εργαλειοποίηση του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη για την οικοδόμηση ενός νέου, πιο οργανωμένου μορφώματος της άκρας Δεξιάς.
Το κόμμα των Τεμπών ως όχημα επιστροφής
Ο Κασιδιάρης φαίνεται να χρησιμοποιεί την τραγωδία ως σημείο αναφοράς, για να «ντύσει» το νέο εγχείρημα με στοιχεία κοινωνικής αγανάκτησης και θρησκευτικής ευαισθησίας. Η ιδέα ενός «συμβολικού κόμματος» που προέκυψε από τα Τέμπη λειτουργεί για τον ίδιο σαν μηχανισμός νομιμοποίησης, ώστε να επιστρέψει μελλοντικά στο προσκήνιο.
Όπως τονίζουν αναλυτές, όταν το προσωρινό αυτό εγχείρημα «σβήσει», η οργανωτική δομή που θα έχει χτιστεί θα είναι έτοιμη να δεχθεί τον πραγματικό της ηγέτη.
Ένα σκοτεινό στοίχημα με το μέλλον
Η τακτική του Κασιδιάρη δεν είναι απλώς μια πολιτική στρατηγική. Πρόκειται για μια κυνική επένδυση στον χρόνο, βασισμένη στον πόνο και τη θυσία. Το πένθος μετατρέπεται σε όχημα, με στόχο την οικοδόμηση ενός νέου πολιτικού φορέα στα δεξιά του φάσματος.
Η Μαρία Καρυστιανού, είτε το επιδιώκει είτε όχι, κινδυνεύει να εξελιχθεί σε «δούρειο ίππο» για την επανεμφάνιση ενός συστήματος που παραμένει σιωπηλό, αλλά καραδοκεί να επιστρέψει στο προσκήνιο.
Με πληροφορίες από periodista.gr