Μια μαρτυρία από τη Βηθλεέμ περιγράφει τον Άγιο Γεώργιο ως ζωντανό και παρόν, σε ένα γεγονός που σημάδεψε μια ολόκληρη κοινότητα.
Η ζωντανή παρουσία του Αγίου Γεωργίου
Η παράδοση θέλει τον Άγιος Γεώργιος να παραμένει ζωντανός μέσα στην πίστη των ανθρώπων, με μια συγκλονιστική αφήγηση να έρχεται από το χωριό των Ποιμένων, το Beit Sahour.
Ο Ελληνορθόδοξος Άραβας Χαλίλ Αμπουφάρχα, πρόγονος ιερέα της περιοχής, διηγούνταν ένα περιστατικό που έζησε γύρω στο 1903.
Η ουράνια λειτουργία στο σπήλαιο
Ένα βράδυ με πανσέληνο, νομίζοντας πως πλησίαζε η ώρα του όρθρου, πήγε νωρίτερα στο σπήλαιο για να ανάψει τα καντήλια. Όταν έφτασε, άκουσε ψαλμωδίες και, γεμάτος απορία, μπήκε στον ναό.
Εκεί αντίκρισε κάτι που δεν μπορούσε να εξηγήσει: μια ουράνια Θεία Λειτουργία, με αγγέλους να ψάλλουν και μια φωτεινή μορφή να στέκεται κοντά στην Ωραία Πύλη, περιτριγυρισμένη από φως.
Η εμφάνιση του Αγίου και ο διάλογος
Ξαφνικά, ακούστηκε καλπασμός αλόγου. Ένας νεαρός καβαλάρης έφτασε στο σπήλαιο και μπήκε βιαστικά μέσα.
Η μορφή που στεκόταν μπροστά – την οποία αναγνώρισε ως την Παναγία – τον ρώτησε:
«Πού ήσουνα Άγιε Γεώργιε και άργησες να έρθεις, εσύ που δέχεσαι τα περισσότερα δώρα από τους πιστούς;»
Και εκείνος απάντησε:
«Μητέρα του Θεού, Κυρία Θεοτόκε, μια βάρκα βυθιζότανε στο πέλαγος και ήμουν υποχρεωμένος να τρέξω να βοηθήσω τους ανθρώπους που επικαλέστηκαν την βοήθειά μου».
Το σημάδι που έμεινε πίσω
Μετά τα λόγια του, τίναξε τον βρεγμένο μανδύα του, και σταγόνες έπεσαν πάνω στον Χαλίλ, που παρακολουθούσε αποσβολωμένος.
Όταν η ουράνια Λειτουργία ολοκληρώθηκε και οι μορφές εξαφανίστηκαν, εκείνος έμεινε πίσω κρατώντας αντίδωρο που – όπως πίστευε – του δόθηκε από την Παναγία.
Οι κάτοικοι του χωριού και ο ιερέας που έφτασαν αργότερα άκουσαν την αφήγησή του, ενώ τα σημάδια που έφερε πάνω του θεωρήθηκαν απόδειξη της εμπειρίας που είχε ζήσει.
