Ο Φειδίας επιστρέφει στο προσκήνιο, όχι μόνο με πολιτικές βλέψεις αλλά και με κινήσεις που θυμίζουν περισσότερο social media καμπάνια, παρά παραδοσιακή πολιτική στρατηγική. Το νέο επεισόδιο αφορά τη συνεργασία του με πρόσωπα-έκπληξη από τον χώρο του διαδικτύου.
Νέος στόχος η κυπριακή Βουλή
Η συζήτηση γύρω από τις προσεχείς προεδρικές εκλογές στην Κύπρο άναψε ξανά τη φημολογία για τις πολιτικές κινήσεις του Φειδία. Όπως όλα δείχνουν, ο ευρωβουλευτής στρέφει το βλέμμα του στη Βουλή της Κύπρου, εκτιμώντας πως οι δημοσκοπήσεις του δίνουν αληθινές ελπίδες για είσοδο με αξιώσεις στο εθνικό κοινοβούλιο.
Σύμφωνα με πληροφορίες του mononews.gr, το σκεπτικό του βασίζεται στην αυξανόμενη επιρροή του στους νέους και στη δύναμη της αναγνωρισιμότητας μέσω πλατφορμών όπως το TikTok και το Instagram.
Πολιτική επικοινωνία σε ρυθμούς influencer
Αυτό που προκαλεί αίσθηση, όμως, είναι ο τρόπος με τον οποίο χτίζει την καμπάνια του. Όχι μέσω πολιτικών φορέων ή οργανώσεων, αλλά μέσω… social media και διαδικτυακών προσωπικοτήτων.
Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει, ο Φειδίας φέρεται να έχει πλησιάσει μια δημοφιλή influencer, η οποία είναι ιδιαίτερα ενεργή στα κοινωνικά δίκτυα και διατηρεί παρουσία και στην πλατφόρμα OnlyFans. Η πρόταση αφορά ένταξή της στα ψηφοδέλτια του κόμματος ή σχήματος που σχεδιάζει.
Το δίλημμα της υποψήφιας του OnlyFans
Οι πληροφορίες θέλουν τη συγκεκριμένη γυναίκα να έχει απαντήσει θετικά στην αρχική προσέγγιση και να εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο εμπλοκής της στην πολιτική. Ωστόσο, το ζήτημα που την απασχολεί δεν είναι τόσο η αλλαγή επαγγελματικής κατεύθυνσης, όσο το πώς μπορεί να συνδυάσει την ήδη γνωστή –και αμφιλεγόμενη για κάποιους– διαδικτυακή της ταυτότητα με την εικόνα μιας υποψήφιας βουλευτού.
Η στρατηγική πίσω από την επιλογή
Αν η συμμετοχή της προχωρήσει, τότε πρόκειται ξεκάθαρα για μια επιλογή που βασίζεται στην έννοια του brand και όχι απαραίτητα στις πολιτικές θέσεις. Ο Φειδίας φαίνεται να στηρίζει τη στρατηγική του πάνω στην αναγνωρισιμότητα και την επιρροή που ασκούν τέτοια πρόσωπα, κυρίως στο νεανικό κοινό, προσπερνώντας το παραδοσιακό πολιτικό μοντέλο.
Όλα αυτά, βέβαια, δείχνουν πως η πολιτική σκηνή –τουλάχιστον για κάποιους– επανασχεδιάζεται με εργαλεία και όρους της ψηφιακής εποχής.